III SA/Kr 886/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania postanawia przyznać P. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 07.11.2007r. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, załączając wypełniony urzędowy formularz PPF. Oświadczył w nim, że wobec mnogości toczących się z jego udziałem spraw sądowych nie ma możliwości podjęcia stałej pracy. Dochód jaki uzyskuje miesięcznie tj. 900 zł pochodzi z dorywczych prac. Nie posiada majątku w postaci nieruchomości, oszczędności ani też przedmiotów wartościowych. Pozostaje w nieformalnej separacji z żoną, posiada dwójkę dzieci – córki, na które łoży miesięcznie 350 zł. Wynajmuje mieszkanie, za które pokrywa czynsz w wysokości 500 zł. Przedstawił ponadto fakturę za gaz w wysokości 47,23 zł płatną w rozliczeniu dwumiesięcznym. Zarządzeniem z dnia 31.12.2007r. Referendarz Sądowy pozostawił wniosek P. J. bez rozpoznania. P. J. wniósł od powyższego zarządzenia skutecznie sprzeciw, załączając dokumenty w postaci wyciągów bankowych świadczących o stanie konta w miesiącach luty (324,40 zł), maj (5,90 zł), czerwiec (1,90 zł), lipiec (0 zl) i wrzesień 2007r. (0 zł) jak również kopię umowy najmu z P. S. wskazującej na wysokość czynszu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki, jakimi powinien kierować się Sąd rozpatrując wniosek o prawo pomocy w zakresie całkowitym uregulowane są z kolei w art. 246 § 1 pkt 1 w/w ustawy w ten sposób, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Pomimo, iż na aktualnym etapie postępowania koszty sprawy sprowadzają się do kwoty 100 złotych (tytułem wpisu sądowego od skargi) należy stwierdzić, iż sytuacja finansowa skarżącego daje podstawy do wysunięcia tezy, iż nie posiada on wolnych środków, które mógłby przeznaczyć na potrzeby postępowania sądowego. Stwierdzenie to odnosi się również do ewentualnych kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Wskazuje na to zestawienie dochodu uzyskiwanego przez skarżącego tj. kwoty 900 zł oraz kwoty wydatków (łącznie wynosi ona 874 zł). Co prawda P. J. podał, że dochód jaki uzyskuje wynika z nieregularnych prac dorywczych a więc może być zmienny w sensie wysokości, niemniej jednak należy wziąć pod uwagę, iż winien on poosiadać wolną kwotę, która pozwoli mu na egzystencję na przyzwoitym poziomie. Nie jest celem postępowania sądowego by doprowadzić strony do ubóstwa. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznał P. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.