III SA/Kr 886/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia 8 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji zakładu budżetowego – Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K przy ul. [...] oraz utworzenie jednostki budżetowej pod nazwą "Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w K" i nadanie statutu jednostce postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Określając majątek uwidocznił, że należy do nich dom o powierzchni 100 m2. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował na kwotę 813 zł emerytury matki. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą bezrobotną i pozostaje na utrzymaniu matki. Podał, że koszty niezbędnego utrzymania wynoszą ok. 500 zł miesięcznie i obejmują rachunki za prąd, gaz, wodę, śmieci, telefon i podatek. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to obrazuje, że nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu matki emerytki. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie gospodarstwo domowe skarżącego ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opłacenie bieżących kosztów utrzymania i skromną egzystencję. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany dom gdzie zamieszkuje z matką nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem posiada on potencjalną wartość sprzedażną lub podkładowa to jednak jakiekolwiek rozporządzenia tym mieniem godziłyby w podstawy egzystencji tej rodziny. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.