III SA/Kr 889/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2017 r. sprawy ze sprzeciwu D. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu D. T. w piśmie z dnia 17 lipca 2017 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 18 lipca 2017 r.), zatytułowanym "Skarga" zakwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej "K.p.a.", którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. W powyższej decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia sprzeciwu. Decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu 3 lipca 2017 r. W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie sprzeciwu. Pismem z dnia 9 września 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu podniósł, że przekroczenie nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych . Podał, że przed złożeniem pisma był chory, a jego złe samopoczucie miało wpływ na podjęcie ustawowego terminu wniesienia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 64 a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", od decyzji, o którym mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.). Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), dalej również "ustawa nowelizująca" i w zw. z art. 17 ust. 1 a contrario ustawy nowelizującej, ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po 1 czerwca 2017 r. Dalej należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej "P.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie sprzeciwu); 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a). Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Od strony postępowania oczekuje się bowiem i jednocześnie wymaga szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych, zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w kontekście przytoczonych regulacji, Sąd stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do wniesienia sprzeciwu nastąpiło bez jego winy. Choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdyby rzeczywiście uniemożliwiała stronie podjęcie czynności procesowej, a przy tym strona nie miałaby możliwości skorzystania z pomocy domownika lub rodziny, czy też innych osób. Tymczasem skarżący powołując się na swoją niedyspozycję związaną z chorobą, nie powołał żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że była to przeszkoda nie do przezwyciężenia i nie miał możliwości skorzystania z pomocy innych osób. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.