III SA/Kr 889/25

Sygn. akt III SA/Kr 889/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Ewa Michna (spr.) WSA Bogusław Wolas Protokolant starszy referent Dominika Duda-Malik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości w Krakowie z dnia 13 czerwca 2025 r., nr ZW.I.4421.13.19.2024 w przedmiocie negatywnej oceny projektu I. stwierdza, że negatywna ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania; II. zasądza od Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości w Krakowie na rzecz strony skarżącej E. sp. z o.o. w K. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest rozstrzygnięcie Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości w Krakowie z dnia 13 czerwca 2025 r., znak: ZW.I.4421.13.19.2024, na mocy którego podtrzymano negatywną ocenę projektu nr FEMP.08.06-IP.01-1358/24 pn. "[...]", zgłoszonego przez E. sp. z o.o. w K. (dalej: Spółka) w ramach naboru nr FEMP.08.06-IP.01-029/24. Rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie następujących ustaleń faktycznych: Spółka złożyła w Małopolskim Centrum Przedsiębiorczości (działającym z upoważnienia Zarządu Województwa Małopolskiego – dalej "Instytucja Pośrednicząca") wniosek w przedmiocie dofinansowania projektu pod nazwą "[...]", w ramach naboru nr FEMP.08.06-IP.01-029/24. Przedmiotem projektu było zwiększenie dostępu 115 osób wymagających opieki, w codziennym funkcjonowaniu do wysokiej jakości, trwałych i nowych miejsc opieki, w tym 55 osób wymagających opieki w codziennym funkcjonowaniu w DDP w Gminie K. (15 miejsc), Gminie O. (15 miejsc) i w Gminie B. (25 miejsc) oraz 60 osób z wyżej wskazanych Gmin, wymagających opieki w codziennym funkcjonowaniu, cechujących się wynikiem 3-15 punktów - według kwestionariusza oceny potrzeby wsparcia wraz z objęciem 127 opiekunów faktycznych wsparciem terapeutycznym oraz opieką wytchnieniową w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2026 r. przez wdrożenie modelu usługi opieki dziennej i centrum wsparcia, transfer najlepszych praktyk opieki UE od wykonawcy zagranicznego, wyposażenie i prace budowlane dostosowujące infrastrukturę w lokalach ww. gmin do potrzeb i usług wymogów Standardów Dostępności WCAG 2.1 oraz zasad uniwersalnego projektowania. Pismem z 2 grudnia 2024 r. Małopolskie Centrum Przedsiębiorczości poinformowało Spółkę, że jej wniosek odrzucono, gdyż nie spełnił obligatoryjnego kryterium merytorycznego zero-jedynkowego wyboru projektów: Budżet projektu i Koncepcja realizacji projektu. Do pisma dołączono kartę oceny. Pismem z dnia 13 grudnia 2024 r. Spółka złożyła protest, w którym odniosła się do negatywnie ocenionych kryteriów oceny merytorycznej. Podała też, że zgłoszony przez nią projekt został oceniony najwyżej spośród wszystkich złożonych w konkursie. Spółka zarzuciła stosowanie przez oceniających pozaregulaminowych kryteriów oceny dopuszczalnej wartości projektu oraz brak uwzględnienia wszystkich zapisów zgłoszonego przez nią wniosku w zakresie zapewnienia zabezpieczenia wkładu własnego oraz załączonych do wniosku dokumentów. W odpowiedzi, Zarząd Województwa Małopolskiego, rozstrzygnięciem z dnia 11 lutego 2025 r. uwzględnił protest i przekazał sprawę do Małopolskiego Centrum Przedsiębiorczości, w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu w zakresie wszystkich kryteriów wskazanych w proteście, w tym kryteriów oznaczonych w kartach oceny formalno- merytorycznej wynikiem "do poprawy" . Wskazanym na wstępie rozstrzygnięciem z dnia 13 czerwca 2025 r. Instytucja Pośrednicząca orzekła, że projekt Spółki uzyskał ocenę negatywną. Wyjaśniono przy tym, że projekt spełnił wszystkie kryteria w ramach oceny formalno-merytorycznej, uzyskując 84,5 na 94 punktów maksymalnych do zdobycia, jednak alokacja na nabór nie wystarczała na wybranie projektu do dofinansowania. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, Spółka zarzuciła: 1/ błąd w ustaleniach faktycznych skutkujący uznaniem, że Spółka w projekcie nie wykazała zapewnienia posiadania wkładu własnego, podczas gdy wkład taki zapewniła; 2/ dokonanie oceny kryterium "Koncepcja realizacji projektu" w sposób niezgodny z Regulaminem, tj. z uwzględnieniem jedynie kosztów projektu w przeliczeniu na jednego uczestnika projektu, podczas gdy postanowienia regulaminu wyboru projektów dla naboru nie określały ram kwotowych, co do wartości projektu czy struktury wydatków względem poszczególnych typów projektu, co skutkowało wydaniem 2 grudnia 2024 r. negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie. Jednocześnie Instytucja Pośrednicząca, w czasie rozpatrywania protestu, rozdysponowała wszystkie środki w alokacji co skutkowało wydaniem 13 czerwca 2025 r. negatywnej oceny projektu, mimo, że wniosek Spółki uzyskał najwyższą ocenę w konkursie. W sytuacji zaś podjęcia prawidłowej decyzji 2 grudnia 2024 r. Spółka zawarłaby umowę z organem i otrzymała wnioskowane dofinansowanie 3/ niewykazanie przez organ deklarowanego braku środków. Spółka wniosła o o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w zakresie negatywnej oceny projektu. Ponadto wniosła o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi Instytucja Pośrednicząca wniosła o oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej. Zdaniem Instytucji Pośredniczącej, wbrew twierdzeniom Spółki, ocena projektu została dokonana zgodnie z prawem, dokumentacją konkursową i bez naruszenia jakichkolwiek procedur. W związku z ograniczoną wysokością środków przeznaczonych na konkurs oraz wyczerpaniem alokacji na działanie, projekt Spółki uzyskał ocenę negatywną, w rozumieniu ustawy wdrożeniowej, z przyczyn wyłącznie finansowych. Brak możliwości udzielenia Spółce wsparcia finansowego wynikał z faktu, że kwota została rozdysponowana na skutek zawarcia umów. Negatywna ocena, o której mowa w art. 56 ust. 5 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1733) – dalej "ustawa wdrożeniowa", obejmuje także przypadek, w którym projekt nie może być wybrany do dofinansowania z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym naborze (art. 56 ust. 6). Zdaniem organu, stanowisko sądów administracyjnych pozwala na szerszą interpretację tego pojęcia, tj. że: pozytywna lub negatywna ocena wniosku następuje także przez ocenę możliwości zawarcia umowy o dofinansowanie (postanowienie NSA z 21 czerwca 2011 r., II GSK 1058/11). Nie pozostawiało bowiem wątpliwości okoliczność, iż projekt został poddany ponownej ocenie przez Komisję Oceny Projektów (KOP). Uznanie, że doszło do wyczerpania środków, a tym samym, że projekt nie może być zakwalifikowany do dofinansowania, będzie miało miejsce na etapie ustalania tzw. listy rankingowej, tj. uszeregowania projektów na podstawie uzyskanej punktacji od najwyższej do najniższej, przy wzięciu pod uwagę tych projektów, które spełniły wszystkie wymagane kryteria wyboru oraz uzyskały odpowiednią liczbę punktów. Zdaniem organu, w skardze nie uwzględniono, że ustawowa definicja negatywnej oceny projektu ze względu na wyczerpanie środków w danym naborze zapewnia, co prawda możliwość kwestionowania w postępowaniu odwoławczym prawidłowość oceny i może prowadzić do zwiększenia punktacji, jednak nie wstrzymuje przy tym procedury zawierania umów, ani nie przewiduje obowiązku zapewnienia odpowiedniej rezerwy finansowej dla projektów "przywróconych" do ponownej oceny (tak. M. Porzeżyńska, M. Wożniak [w:] Ustawa o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027. Komentarz, red. M. Perkowski, R. Poździk, Warszawa 2023, art. 56). W ustawie wdrożeniowej wprost przewidziano bowiem sytuację, gdy nieprawidłowe postępowanie instytucji oceniającej wniosek, a w konsekwencji niższe miejsce projektu na liście rankingowej i nieobjęcie go finansowaniem ze względu na wyczerpanie puli dostępnych środków nie będzie podlegało faktycznemu naprawieniu. Mimo bowiem uwzględnienia protestu pula dostępnych środków zostanie definitywnie wyczerpana z uwagi na podpisane w tym czasie umowy o dofinansowanie. W rozpoznawanej sprawie środki zostały już faktycznie rozdysponowane. Zgodnie z uchwałą Zarządu Województwa Małopolskiego nr 2529/24 z 27 listopada 2024 r. kwota alokacji wynosiła 102 833 813,10 zł. Zarząd Województwa Małopolskiego w dniu 27 listopada 2024 r. uchwałą Nr 2530/24 zatwierdził Listę ocenionych projektów, z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania, w ramach naboru nr FEMP.08.06-IP.01-029/24. Wykorzystana kwota dofinansowania wynosiła 102 833 813,10 zł. Oznacza to, że alokacja została wykorzysta w 100%. Organ ponadto powołał się na Regulamin wyboru projektów dla Priorytetu 8. Fundusze europejskie dla sprawiedliwej transformacji Małopolski Zachodniej Działanie 8.6 Opieka nad osobami potrzebującymi wsparcia w codziennym funkcjonowaniu typy projektów: A. Opieka nad osobami potrzebującymi wsparcia w codziennym funkcjonowaniu B. Wsparcie opiekunów nieformalnych C. Dostosowanie infrastruktury do zakresu świadczonych usług, Podrozdział 5.1 Warunki zawarcia umowy o dofinansowanie, podając, że umowa o dofinansowanie projektu powinna zostać zawarta najpóźniej w terminie do 3 miesięcy od zakończenia postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania (pkt 9); zawarcie umowy o dofinansowanie uzależnione jest od dostępności środków w miesiącu, w którym dana umowa jest zawierana (pkt 10). Organ powołał się też na treść art. 77 ust. 2 i ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Podał, że w sytuacji, w której do wyczerpania tzw. alokacji doszło na etapie rozstrzygania protestu, właściwa instytucja jest obowiązana pozostawić go bez rozpatrzenia, informując o tym fakcie wnioskodawcę i pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 73 ustawy wdrożeniowej. Natomiast jeżeli do wyczerpania środków dojdzie w chwili rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny, sąd, uwzględniając skargę, może wyłącznie stwierdzić, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, jednak nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ustawodawca wskazał zatem, że o wyczerpaniu kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania lub odpowiednio kategorii regionów dochodzi w sytuacji, w której ten cel środki zostały rozdysponowane na projekty objęte dofinansowaniem, tj. w ramach tych projektów zostały zawarte umowy o dofinansowanie projektów lub podjęte decyzje o ich dofinansowaniu oraz wybrane do dofinansowania w rozumieniu art. 43 w zw. z art. 56 ust. 3 z zastrzeżeniem art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej. Ponadto zgodnie z art. 78 ustawy wdrożeniowej, procedura odwoławcza wszczęta przez uprawnionych wnioskodawców w zakresie ich negatywnie ocenionych projektów nie wstrzymuje zawierania umów o dofinansowanie z wnioskodawcami, których projekty zostały wybrane do dofinansowania. Proces wyboru projektów współfinansowanych ze środków UE musi być prowadzony z zachowaniem zasady efektywności, transparentności i terminowości, co wynika zarówno z prawa krajowego jak i przepisów unijnych. Szczególne znaczenie ma tutaj zasada szybkości postępowania, rozumiana jako potrzeba sprawnego, terminowego i bez zbędnej zwłoki dokonywanego wyboru projektów do dofinansowania. Należy mieć na uwadze w tym zakresie następujące kwestie: ograniczony horyzont czasowy perspektywy finansowej UE - fundusze unijne są wydatkowane w ramach określonych ram czasowych, opóźnienia w ocenie i wyborze projektów grożą utratą dostępnych środków (tzw. decommitment), ciągłość wdrażania polityki spójności i efekt dźwigni inwestycyjnej, obowiązki Instytucji wynikające z regulaminów naborów, zasada gospodarności i efektywności w wydatkowaniu środków publicznych. Organ podniósł też, że Sądy administracyjne wielokrotnie wskazywały, że instytucje realizujące programy unijne działają w granicach powierzonych im zadań publicznych i muszą uwzględniać: realia programowe i czasowe wynikające z przepisów unijnych i krajowych, konieczność zapewnienia ciągłości realizacji celów programów operacyjnych potrzebę sprawnego i skutecznego działania (por. np. wyrok WSA w Warszawie z 19 stycznia 2021 r., III SA/Wa 1263/20). Ponadto, jak wskazuje się w doktrynie, mimo instrukcyjnego charakteru termin rozpatrzenia protestu ma istotne znaczenie z punktu widzenia ochrony praw podmiotowych wnioskodawców. Na rozprawie w dni 4 grudnia 2025 r. pełnomocnik Spółki podkreślał, że z internetowych informacji wynika, że nadal Instytucja Pośrednicząca dysponuje 26 milionami na realizację zadań określonych w działaniu 86. Pełnomocnik Instytucji Pośredniczącej podkreślał, że w ramach tego konkursu alokacja została wyczerpana, przy czym przyznawał, że decyzją Zarządu Województwa pierwotnie przewidziana kwota dofinansowań została zwiększona do wszystkich pierwotnie pozytywnie ocenionych projektów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie ponieważ Instytucja Pośrednicząca nie wykazała, aby w dacie rozstrzygnięcia (13 czerwca 2025 r.) rzeczywiście doszło do wyczerpania wszystkich środków przeznaczonych do dofinansowania projektów zgłoszonych do konkursu. Przedmiotem sporu była interpretacja i zastosowanie przez Instytucję Pośredniczącą art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej. Nota bene w Informacji o negatywnej ocenie projektu, w ogóle nie została wskazana ustawowa podstawa prawna, a jedynie powołano się na zapis Rozdziału 4, podrozdziału 4.5 ust. 9 lit d Regulaminu wyboru projektów("alokacja na konkurs nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania"). Zgodnie powołanym przepisem ustawowym (który został przywołany dopiero w odpowiedzi w skargę) negatywna ocena, o której mowa w ust. 5, obejmuje także przypadek, w którym projekt nie może być wybrany do dofinansowania z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym naborze. Z akt sprawy, i pośrednio twierdzeń obu pełnomocników wynika, że gdyby projekt Spółki został pierwotnie oceniony prawidłowo, to na pewno uzyskałby dofinansowanie, ponieważ ostatecznie przyznana ilość punktów (84,5 pkt. – k.167) w porównaniu do pozostałych konkurujących projektów (załącznik do uchwały Nr 2630/24 Zarządu Województwa z dnia 24 listopada 2024 r.) była wyższa niż dwa projekty umieszczone na pierwszych miejscach 15 projektów przyjętych do dofinansowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się jednolicie, że: "przez wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów dla danego działania należy rozumieć zawarcie umów o dofinansowanie projektu albo podjęcie decyzji o dofinansowaniu projektu, opiewające na całą kwotę przeznaczoną na realizację danego działania oraz wybranie do dofinansowania i zatwierdzenie przez komisję projektów spełniające warunki do dofinansowania (przed podpisaniem umów lub wydaniem decyzji), opiewające na całą kwotę przeznaczoną na realizacje określonego działania, o ile względem zgłoszonych projektów nie zachodzą przesłanki opisane w art. 61 ust. 3 i 4, uniemożliwiające zawarcie stosownych umów lub wydanie decyzji. Takimi przesłankami mogą być przykładowo: nie dokonanie przez wnioskodawcę wymaganych czynności; wykluczenie wnioskodawcy z możliwości otrzymania dofinansowania; rezygnacja wnioskodawcy z dofinansowania; unieważnienie postępowania w zakresie wyboru projektów czy też obawa wyrządzenia szkody w mieniu publicznym (...). Przyjęcie takiego rozumienia wyczerpania alokacji oznacza, że obowiązkiem organu w ramach procedury odwoławczej jest bieżące monitorowanie, czy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach danego działania nie została wyczerpana" (wyrok NSA z 1 października 2025 r., II GSK 1056/25). Powoływanie się przez Instytucję Pośredniczącą na orzeczenia sądów administracyjnych z lat 2011 i 2021) jest o tyle nieadekwatne w sprawie, że rozstrzygnięcia te dotyczyły poprzednio obowiązujących przepisów, przy czym obowiązujące wówczas przepisy ustawy wdrożeniowej tj. art. 30i pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2018 r. poz. 1307 i 1669) przewidywały możliwość uwzględnienia skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, ale z powodu wyczerpania alokacji, nieprzekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odpowiednikiem ww. art. 30i pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. jest obecnie obowiązujący art. 77 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania albo kategorii regionu, jeżeli w ramach działania kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów jest podzielona na kategorie regionów: sąd, uwzględniając skargę, wyłącznie stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, nie przekazując sprawy do ponownego rozpatrzenia. Rzecz jednak w tym, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu Instytucji Pośredniczącej brak jest ustaleń potwierdzających wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania 86. Niezależnie bowiem od powyższych uwag, zdaniem orzekającego Sądu, odwołanie się przez Instytucję Pośredniczącą w Informacji o wynikach oceny projektu z 13 czerwca 2025 r. do faktu wyczerpania alokacji kwot przyznanych na dofinansowanie przez Zarząd Województwa w dniu 24 listopada 2024 r. narusza art. 45 ustawy wdrożeniowej w stopniu, który miał znaczenie dla rozstrzygnięcia. Powołany art. 45 ustawy wdrożeniowej stanowi, że: Właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny (art. 45 ust. 1). Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2). Zdaniem orzekającego Sądu, który akceptuje jednolitą linię orzeczniczą sądów administracyjnych w tym zakresie, przepis ten obliguje właściwą instytucję do każdorazowego, na każdym etapie postępowania (a więc i przy ponownym rozpatrywaniu protestu) do ustalenia i wykazania, czy względem żadnego z innych projektów, czy też szerzej żadnego z wnioskodawców ujętych na pierwotnej liście projektów przyjętych do dofinansowania, nie zachodzą przesłanki opisane w art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej. Skoro zgodnie z art. 78 ustawy wdrożeniowej, uruchomienie procedury odwoławczej nie tamuje zawierania umów o dofinansowanie wybranych projektów, to także po ich wybraniu mogą pojawić się negatywne przesłanki, o których mowa w art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej. Zatem ocena, czy w ramach naboru doszło do wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie wniosków winna być dokonana przez z organ rozpatrujący protest. Zwłaszcza, jeśli uwzględni się także normę art. 57 ust. 5 ustawy wdrożeniowej. Sąd podziela przy tym jednolite orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazujące że to na właściwej instytucji spoczywa ciężar dowodu polegający na wykazaniu, że owo wyczerpanie miało miejsce. Sąd podkreśla, że pełnomocnik Spółki powoływał się na informacje, że pozostają jeszcze wolne środki do dofinansowania projektów zgłoszonych w działaniu 86. Z informacji pełnomocnika Instytucji Pośredniczącej wynikało natomiast, że zasadniczo Zarząd Województwa zapewnił finansowanie na poziomie pierwotnie wybranych do dofinansowania projektów. Sąd administracyjny nie może samodzielnie prowadzić postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 133 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a." orzeka na podstawie akt sprawy, a dodatkowe dowody w sprawie mogą mieć charakter "dowodu z dokumentów" i to tylko, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 p.p.s.a. Tymczasem Instytucja Pośrednicząca nie przedstawiła danych, które pozwalałyby ocenić, czy wobec innych wnioskodawców (pierwotnie zakwalifikowanych do dofinansowania), nie zachodzą przesłanki opisane w art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej. Z akt sprawy nie wynika, aby organ dokonał takiej wnikliwiej i rzetelnej analizy na etapie rozpoznawania protestu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyżej powołanym wyroku z 1 października 2025 r., II GSK 1056/25 "Zasada rzetelności jest realizowana, co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów". Na marginesie twierdzeń pełnomocnika Spółki o pozostawaniu do dalszego rozdysponowania w działaniu 86 kwoty 26 milionów złotych Sąd zauważa, że z znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że postępowanie w działaniu 86 (Cel: Zapewnienie opieki i wsparcia dla osób wymagających pomocy w codziennym życiu) zostało skierowane do różnego rodzaju beneficjentów (typ: A, B,C). Wszyscy beneficjenci (różnych typów) zostali ujęci na tej samej liście (alokacja przeznaczona na konkurs 102 833 813,10 zł – k. 214). Jak już jednak Sąd zauważył, w aktach sprawy brak jest ustaleń czy po tej dacie nastąpiły jakiekolwiek okoliczności związane z przesłankami, o których mowa w art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej. W ponownym postępowaniu Instytucja Pośrednicząca ustali i wykaże w rozstrzygnięciu co do oceny projektu, jaka kwota pozostaje do alokowania oraz na jakim etapie (w szczególności dotyczącym okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej) pozostaje procedura dofinansowania pozostałych projektów. Sąd orzekł więc w pkt I wyroku zgodnie z art. 73 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Przy ponownym rozpoznaniu organ przeprowadzi ponownie ocenę uwzględniając ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a.