III SA/Kr 896/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2014 r. skargi R. K. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 19 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku poddania się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę W dniu 27 lutego 2014 r. skarżący R. K. złożył w Urzędzie Miasta wniosek o wskazanie podstawy prawnej stanowiska zawartego w piśmie z 18 marca 2013 r., tj. w zawiadomieniu o wykonaniu środka karnego. Zawiadomienie to wystosowano w związku z faktem, że w dniu 5 listopada 2012 r. Urząd Miasta Wydział Ewidencji Pojazdów i Kierowców Referat Postępowań Administracyjnych otrzymał do wykonania prawomocny wyrok Sądu Rejonowego z 21 lutego 2012 r. sygn. akt [...] dotyczący skarżącego oraz wyrok Sądu Okręgowego z 2 października 2012 r. sygn. akt. [...] utrzymujący w mocy zaskarżony wyrok. W pkt. XV wyroku orzeczono wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat, natomiast w pkt. XVIII wyroku na poczet orzeczonego środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od 17 września 2007 r. Urząd Miasta zaskarżonym pismem z dnia 19 marca 2014 r. udzielił odpowiedzi, w której wskazał podstawy prawne, oraz przedstawił swoje stanowisko dotyczące obowiązku poddania się przez skarżącego egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje. Następnie skarżący pismem z 9 kwietnia 2014 r. wezwał Urząd Miasta do usunięcia naruszenia prawa, które polega na niezgodnym z prawem stanowisku Urzędu zawartym w piśmie z 19 marca 2014 r. W piśmie z dnia 12 kwietnia 2014 r. Urząd Miasta podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 19 marca 2014 r. Następnie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia 19 marca 2014 r., znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi – w tym przypadku pismo Prezydenta Miasta z dnia 19 marca 2014 r., podlega jego kontroli. Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości rzeczowej sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności - zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwana dalej p.p.s.a W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd mając na uwadze powyższy przepis, określający jego właściwość rzeczową uznał, że zaskarżone w niniejszym przypadku pismo z dnia 19 marca 2014 r. nie należy do żadnej z ww. kategorii przedmiotów – nie jest ani decyzją administracyjna, ani postanowieniem, ani innym aktem, stanowiącym przejaw władczej działalności organów administracji publicznej i kreującym uprawnienia, bądź obowiązki w konkretnej sprawie indywidualnej. Biorąc bowiem pod uwagę treść tego pisma oraz przebieg sprawy Sąd stwierdził, że nie sposób uznać go za akt administracyjny, wydany w indywidualnej sprawie, który określałby na zewnątrz organu administracyjnego jakiekolwiek prawa, bądź obowiązki, konkretnie oznaczonego podmiotu, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie Prezydent Miasta działał w ramach procedury związanej z wykonywaniem przez organ administracji środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego przez sąd. Wykonanie prawomocnego orzeczenia polega na powiadomieniu skazanego oraz sądu o przystąpieniu przez organ administracji do wykonania środka karnego lub na wezwaniu skazanego do wydania organowi prawa jazdy na czas wykonania orzeczonego środka karnego. W przedmiocie tym organ administracji nie wydaje żadnego aktu administracyjnego, w szczególności decyzji. Jego czynności nie mają również charakteru czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wobec powyższego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.