III SA/Kr 902/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2011 r. sprawy ze skarg M. G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 24 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego, z dnia 24 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego skargi oddala Decyzjami z dnia 24 maja 2010r. nr [...], [...], [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010r. [...]: [...], [...], którymi organ pierwszej instancji odmówił M. G. przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego na uregulowanie opłat za zużycie gazu, przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego i odmówił przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego na uregulowanie opłat za zużycie energii elektrycznej. Negatywne rozstrzygnięcia co do przyznania w/w świadczeń organ umotywował faktem przeprowadzania przez skarżącego remontu mieszkaniowego, polegającego m. in. na wymianie drzwi i budowy nadbudówki nad klatka schodową, co czyni zdaniem organu wcześniejsze informacje skarżącego o braku środków finansowych niewiarygodnymi. Jaki podstawę prawną tych decyzji organ pierwszej instancji powołał art. 12 ustawy z dnia 12 marca 2004 o pomocy społecznej ( tekst jednolity Dz. U. z 2009r. Nr 173 poz. 1362 z późn. zm.), który w przypadku dysproporcji w między udokumentowana wysokością dochodu a sytuacją rodziny przewiduje możliwość odmowy przyznania pomocy. Składając skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od ww. decyzji. M. G. podniósł, że korzysta z pomocy przyjaciół , którzy pokrywają jego rachunki a wysokie zużycie gazu, na które organ zwrócił uwagę spowodowane jest posiadaniem pieca gazowego starego typu. Nadto oświadczył , że nie budował żadnej nadbudówki , a jedynie zamontował w niej otwór, natomiast środki finansowe na remont mieszkania i bieżące opłaty zostały pożyczone od znajomych. Organ odwoławczy wydając opisane na wstępie decyzje [...], [...], [...], uchylił zaskarżone decyzje organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, wskazując na uchybienia mające miejsce w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, w postaci ustalenia niedokładnego stanu faktycznego sprawy, przeprowadzenia niepełnego postępowania dowodowego i braków w uzasadnieniu decyzji. M. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie powyższe decyzje organu odwoławczego. W skardze podniósł, że z upływem lat i postępem jego choroby otrzymuje coraz niższe środki finansowe z pomocy społecznej, co jego zdaniem jest wynikiem wnoszonych uprzednio przez niego odwołań od decyzji organów pierwszej instancji. Zarzucił jednocześnie niekompetencję urzędników organów prowadzący postępowanie w jego sprawie. W odpowiedzi na skargi M. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymało stanowisko, wyrażone uprzednio w swoich decyzjach, zaznaczając przy okazji, że pomoc społeczna nie zawsze może być przyznana zgodnie z żądaniem strony w pełnej wysokości i wniosło o oddalenie skarg. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która prowadzona jest pod względem zgodności z prawem. Badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Należy zatem podkreślić, że istota kontroli sprowadza się do ochrony wolności i praw jednostki w stosunkach z administracją publiczną oraz budowania i utrwalania zasady państwa prawa i wyprowadzanych z niej standardów. Sąd poddał kontroli opisane na wstępie decyzje organu odwoławczego , który w oparciu o art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r Nr 98 poz 1071 z późn . zm. ) uchylając w całości decyzje organu pierwszej instancji przekazał sprawy do ponownego rozpoznania przez ten organ. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Organ odwoławczy uwzględniając zarzuty odwołania , prawidłowo zastosował w/w przepis art.138 § 2 kpa , gdyż rozpatrzenie zainicjowanych przez skarżącego spraw o przyznanie mu świadczeń z pomocy społecznej wymaga daleko idącego uzupełnienia postępowania dowodowego co do ustalenia jego sytuacji życiowej mieszkaniowej i bytowej, oraz wnikliwej oceny zebranego materiału dowodowego w sposób pozwalający na kontrolę tych decyzji pod względem merytorycznym. Bez uzupełnienia materiału dowodowego jakiego domagał się organ odwoławczy nie jest możliwe uwzględnienie żądań skarżącego , gdyż pomoc społeczna wiąże się z dysponowaniem funduszami publicznymi , co obliguje organ do ścisłego przestrzegania prawa w tym względzie , i formułowania obiektywnych kryteriów tam , gdzie zastosowanie znajduje uznanie administracyjne. Z tych względów skarga nie może być uwzględniona , gdyż zaskarżone decyzje organu odwoławczego są zgodne z prawem , a motywy podane w ich szczegółowym uzasadnieniu nie pozostawiają Sądowi wątpliwości co do konieczności przeprowadzenia obszernego i szczegółowego postępowania wyjaśniającego przez organ pierwszej instancji . Przejęcie tego postępowania w trybie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa przez organ odwoławczy godziłoby w zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270z późn . zm .).