III SA/Kr 910/14

PostanowienieWSA w Krakowie2017-03-02

Skład orzekający: Starszy Referendarz Sądowy Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po oddaleniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, powinien być rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony przez adwokata ustanowionego z urzędu po oddaleniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, powinien być rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który pierwotnie rozpoznał sprawę i przyznał wynagrodzenie za pierwszą instancję. Sąd ten jest właściwy do ustalenia wysokości wynagrodzenia za czynności wykonane w postępowaniu przed NSA, zgodnie z przepisami PPSA i właściwymi rozporządzeniami.
Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat ustanowiony z urzędu w sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Po oddaleniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, adwokat podtrzymał swoje wnioski dotyczące kosztów. Sąd rozpoznał wniosek, ustalając wysokość wynagrodzenia zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata A. K. kwotę 221,40 zł tytułem wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawierającą podatek od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 marca 2014 r. nr: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata A. K. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], K, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lipca 2014 roku przyznane zostało skarżącemu A. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA nr [...] z dnia 29 lipca 2014 roku na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat A. K. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę A. S. oddalił oraz przyznał na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług. W dniu 6 marca 2015 roku do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 grudnia 2014 roku sporządzona przez adwokata A. K. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 grudnia 2016 roku sygn. akt I OSK 1229/15 skargę kasacyjną oddalił. Na rozprawie przed NSA w dniu 14 grudnia 2016 roku adwokat A. K. podtrzymał wnioski zawarte w skardze kasacyjnej. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm prawem przewidzianych wraz ze stosownym oświadczeniem o nieuiszczeniu tych kosztów został ponowiony przez pełnomocnika w piśmie procesowym z dnia 16 grudnia 2016 roku. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) do obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika w niniejszej sprawie należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013r., poz. 461, dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "a" rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c"), zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata wynosi 180 zł (240 zł x 75% = 180 zł). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23% = 41,40 zł) w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło