III SA/Kr 911/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. K. S. w przedmiocie niewykonania przez Burmistrza Miasta wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 146/09 ponownego wniosku A. K. S. o wyłączenie sędziego WSA Barbary Pasternak postanawia: oddalić wiosek A. K. S. zawarł w piśmie z 10 grudnia 2014 r. ponowny wniosek o wyłączenie sędziego WSA Barbary Pasternak zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.". Wniosek skarżący uzasadnił okolicznością, że sędzia WSA Barbara Pasternak naruszyła prawo orzekając w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1364/12 niezgodnie z jego oczekiwaniem, rozpoznając skargę wyłącznie w odniesieniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z pominięciem Burmistrza Miasta. Zarzucił również nieprzekazanie wraz z zażaleniem skarżącego do NSA akt sprawy III SA/Kr 1364/12 z naruszeniem art. 195 § 1 P.p.s.a. Poprzednio w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 10 czerwca 2014 r., sygn. III SA/Kr 911/13 oddalił wniosek A. K. S. o wyłączenie sędziego WSA Barbary Pasternak. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 września 2014 r., sygn. I OZ 696/14 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. W dniu 14 grudnia 2014 r. pisemne wyjaśnienia złożyła sędzia WSA Barbara Pasternak, oświadczając, że w sprawie nie zachodzą przewidziane w art. 18 i art. 19 P.p.s.a. przesłanki wyłączenia sędziego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Instytucję wyłączenia sędziego regulują przepisy rozdziału 5 działu I P.p.s.a. O wyłączeniu sędziego z mocy prawa stanowi przepis art. 18 P.p.s.a., zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek traktuje art. 19 P.p.s.a. Stosownie do art. 18 § 1 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2). Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 22 § 1 P.p.s.a. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy (art. 22 § 2 P.p.s.a.). Należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy z mocy ustawy - z urzędu. Skarżący nie wykazał również w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziego. Same odczucia skarżącego, że sędzia nie jest bezstronny w związku z wcześniejszym orzekaniem w sprawach z jego skarg niezgodnie z jego oczekiwaniami, bez rzeczowego uprawdopodobnienia w tym zakresie, musi skutkować oddaleniem wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 4 marca 2014 r. sygn. akt I OZ 138/14 (LEX nr 1449942, dostępnym na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Żądając wyłączenia sędziego w trybie art. 19 P.p.s.a. nie wystarczy powołać się na abstrakcyjne przyczyny, które w przekonaniu wnioskodawcy dają podstawę do wyłączenia. Niezadowolenie strony, odnoszące się do sposobu prowadzenia innych spraw sądowych, nie stanowi automatycznie podstawy do wyłączenia sędziów wcześniej orzekających w tych sprawach. Do wyłączenia sędziego nie wystarczy, bowiem subiektywne przekonanie, że sędzia nie będzie bezstronny, wywołane faktem, że sędzia ten orzekał już kiedyś w innej sprawie i wtedy wydał niekorzystne dla danej strony orzeczenie. Innymi słowy, sama podejrzliwość strony, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie. Wobec powyższego, podzielając w pełni przedstawiony wyżej pogląd, na podstawie wskazanych przepisów Sąd stwierdził, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego zawarte w art. 18 i art. 19 P.p.s.a. i orzekł jak w sentencji.