III SA/Kr 913/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Określając majątek uwidocznił nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Jest najemcą lokalu komunalnego o powierzchni 12 m2. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował na kwotę 550 zł otrzymywanego przez matkę zasiłku stałego z MOPS . Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą niepracującą z uwagi na potrzebę opieki nad babcią. Jest na utrzymaniu matki. Nie stać go na prawnika z wyboru. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące ustanowienie radcy prawnego lub adwokata o ile nie jest w stanie ponieść kosztów ich wynagrodzenia bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to obrazuje, że nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku, niepracującą, pozostającą na utrzymaniu matki dla której źródłem dochodu jest przyznany z MOPS zasiłek stały. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie gospodarstwo domowe skarżącego ma do dyspozycji wystarczają z trudem na skromną egzystencję. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.