III SA/Kr 913/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-08-22

Skład orzekający: Halina Jakubiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na akt Prezydenta Miasta odmawiający przyznania lokalu mieszkalnego jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wniósł wezwania do usunięcia naruszenia prawa w ustawowym terminie?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na akt Prezydenta Miasta odmawiający przyznania lokalu mieszkalnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wniósł wezwania do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od doręczenia aktu. Niewniesienie wezwania w terminie skutkuje bezskutecznością tej czynności, a tym samym niewyczerpaniem środków zaskarżenia, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta odmówił M. F. przyznania lokalu mieszkalnego, wskazując, że skarżąca już zamieszkuje w gminnym lokalu. Akt odmowy został doręczony skarżącej w dniu 11 marca 2014 r. Skarżąca wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 3 kwietnia 2014 r., a następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, podnosząc, że faktycznie nie zamieszkała w przyznanym jej lokalu. Organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu lub o jej oddalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 22 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na akt Prezydenta Miasta z dnia 7 marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej postanawia odrzucić skargę. Prezydent Miasta odmówił pismem z dnia 7 marca 2014 r. Nr [...] M. F. przyznania lokalu mieszkaniowego z zasobów Gminy z uwagi na to, że uprzednio, na podstawie skierowania Prezydenta Miasta z 31 maja 1999 r. znak [...] skarżąca została uprawniona do zamieszkiwania w gminnym lokalu mieszkalnym przy ul. W w K. Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu 11 marca 2014 r. W dniu 3 kwietnia 2014 r. skarżąca wystosowała do Prezydenta Miasta wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 13 maja 2014 r. M. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. pismo Prezydenta Miasta, podnosząc, że faktycznie nie zamieszkała w lokalu przy ul. W w K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak w sprawie kognicji sądu administracyjnego, względnie o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 7 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - p.p.s.a, stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, aktu Prezydenta Miasta, na mocy którego odmówiono skarżącej przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ppsa. Zgodnie z tym przepisem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno być wniesione w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonego aktu. Podkreślić trzeba też, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ppsa). Jak wskazano wyżej, pismo Prezydenta Miasta z dnia 7 marca 2014 r. zostało doręczone M. F. w dniu 11 marca 2014 r. Ostatnim dniem do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa był dzień 25 marca 2014r. Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie przewidzianym w art. 83 § 4 ppsa, w dniu 3 kwietnia 2014 r., z czego wynika, że po upływie czternastodniowego terminu wynikającego z art. 52 § 3 ppsa. Stąd też przyjąć należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było bezskuteczne. To z kolei prowadzi do wniosku, że skarżąca nie wezwała prawidłowo Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ppsa. Wobec powyższego przedmiotowa skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło