III SA/Kr 914/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie nr 033/2024, z dnia 20 marca 2024 r., znak: HP-PG-450-6/20 w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 kwietnia 2024 r. J. K. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie, którą nie stwierdzono u skarżącego choroby zawodowej – przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy: przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej. Odpis ww. decyzji doręczono skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2024 r. wraz z pouczeniem o przysługującym od tej decyzji odwołaniu do Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego – w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji – za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona z naruszeniem dwuinstancyjnego toku postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.) - dalej "k.p.a.", przewiduje, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.), przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 1 k.p.a.). Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zatem zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej, a to oznacza, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję wydał Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie działając jako organ pierwszej instancji. Pomimo zawartego w rozstrzygnięciu prawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia odwołania do Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, skarżący wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie . W konsekwencji należy uznać, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.