III SA/Kr 915/08
WyrokWSA w Krakowie2009-04-02
Skład orzekający: Piotr Lechowski, Dorota Dąbek, Tadeusz Wołek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zmianach w operacie ewidencji gruntów, wprowadzona z urzędu w celu sprostowania błędów, została wydana z poszanowaniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności w zakresie wymogów dotyczących rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja Wojewody, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o zmianach w operacie ewidencji gruntów, została wydana z naruszeniem przepisów art. 7, 77 i 80 k.p.a. Organy nie wykazały w sposób jasny i precyzyjny, na czym polegały błędy w operacie, jaki był zakres i istota wprowadzanych zmian, ani nie przedstawiły wystarczających dowodów na poparcie swoich ustaleń. Brak precyzji w rozstrzygnięciu i uzasadnieniu decyzji, a także powoływanie się na dowody nieznajdujące się w aktach sprawy, uniemożliwiło sądowi kontrolę zgodności decyzji z prawem.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewody z dnia 17 października 1997 r., która utrzymała w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów. Zmiany te miały na celu dostosowanie ewidencji do stanu prawnego, w szczególności w związku z wnioskiem K. Ś. o odszkodowanie za działki zajęte pod drogę. Skarżący K. Ś. kwestionował prawidłowość wprowadzonych zmian, wskazując na naruszenie jego praw właściciela. Po śmierci skarżącego, postępowanie sądowe zostało podjęte przez jego następców prawnych.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Piotr Lechowski spr. Sędziowie : WSA Dorota Dąbek WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Wojewody z dnia 17 października 1997 r. , Nr : [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji , II. określa , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.
Wojewoda decyzją z dnia 17.10. 1997r. [...] po rozpatrzenia odwołania K. Ś. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia ,,[...]1997 r. -- znak : [...] w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów obręb G. Decyzja została wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ( tekst jedn. z 1980 r. Dz.U. nr 9 poz. 26 z późn.zm). Kodeks postępowania administracyjnego , art. 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. nr 30 , poz. 163 ) oraz § 67 pkt 6 zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 22 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów ( Mon. Pol. Nr 11 , poz. 98 ).
Uzasadniając decyzję Wojewoda powołał następujące okoliczności i motywy prawne rozstrzygnięcia.
K. Ś. złożył wniosek o wypłacenie mu odszkodowania za zajęte pod drogę działki nr 680/1 i 742/1 uprzednio oznaczone jako działka 387/2 .
W związku z tym wnioskiem Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją z dnia [...] 1997 r. ( oczywiście mylnie oznaczoną co do daty przez organ II instancji ) orzekł z urzędu o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów wsi G., gmina C. polegających na uwidocznieniu zmiany konfiguracji i oznaczenia działek:
dz.. nr 549/2 - własności K. Ś. , która uległa podziałowi na działkę nr 549/3 o powierzchni 0.02 ha i działkę 549/4 o powierzchni 0.01ha
dz. nr 680/1 i 680/4 będących zgodnie z ewid. we władaniu Urzędu Gminy C., które zniosły się do działki 680/4 a w jej miejsce powstały dz. Nr 680/5 o pow. 0.02 ha i 680/6 o powierzchni 1, 33 ha.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał , iż zmiana ta została wprowadzona w celu dostosowania ewidencji gruntów do aktualnie obowiązującego stanu prawnego. Zmian dokonano na podstawie map ewidencyjnych z podziałów kameralnych działek 549/2 , 680/1 i 680/4 przyjętych do zasobu , Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dnia 3.06.1996 r. za Nr [...] i dnia 9.05. 1997 r. za Nr [...]. Podstawą prawną wydania przedmiotowej decyzji był art. 20 i 22 17 maja 1989r . - Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. nr 30 , poz. 163 ) oraz § 64 pkt 1 i 2 § 67 pkt 6 zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 22 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów ( Mon. Pol. Nr 11, poz. 98) oraz art. 5 art. 23 lit. c ustawy z dnia 17 maja 1990 roku o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. nr 34 poz. 198 ).
Od powyższej decyzji odwołał się K. Ś. Stwierdził on , iż wydana decyzja narusza jego prawo jako właściciela przedmiotach działek.
W jego opinii przedmiotowa decyzja została wydana po powzięciu przez organ informacji o wytoczonym przez niego postępowaniu o ochronę własności i o odszkodowanie za bezprawne zajęcie części gruntów pod drogę wojewódzką .
Według odwołania skarżący dołączył także do akt kserokopię mapy uzupełniającej zatwierdzonej 16 maja 1996 r. oraz pismo z Urzędu Wojewódzkiego a także wypisy gruntów.
Rozpatrując odwołanie Wojewoda poczynił ustalenia dalsze.
Stwierdzono, że orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 22 lutego 1973 r nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia i odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości objęte były m.in. parcela L.kat. 768/9 powstała z podziału parceli L.kat. 768/2 oraz parcela L.kat. 767/4 powstała z podziału parceli L.kat. 767/3.
Objęte wywłaszczeniem parcele 768/9 i 767/4 uwidocznione były na mapie w skali 1 : 2880 wchodzącej w operat wywłaszczeniowy Nr [...] z dnia 5.11.1969 r.
Według organu odwoławczego dokonane decyzją organu I instancji zmiany polegały na tym , że działka ewid. 549/2 o pow. 0.02 ha zmieniła konfigurację , oznaczenie i powierzchnię na działkę 549/3 o pow. 0.01 ha , a działki 680/1 i 680/4 o łącznej powierzchni 1, 35 ha, zostały zniesione i zmieniły oznaczenie na działki Nr 680/5 o pow. 0.02 ha i 680/6 o pow. 1.,33 ha .
Powyższy podział dokonany został na zlecenie organu I instancji i polegał na przeskalowaniu z mapy w skali 1 : 2880 granic wywłaszczonych działek 768/9 i 767/4 na mapę ewidencyjną w skali 1: 2000. W wyniku przeskalowania działek 549/2 i 680/1 na parcele 768/9 i 767/4 , działki ewidencyjne zmieniły oznaczenie i powierzchnię na działki : 549/3 o pow. 0,01 ha , ,, 560/5 -- o pow. 0.02 ha i
,, 580/6 -- o pow. 1.33 ha .
Według organu odwoławczego nowo wydzielona działka 680/5 o pow. 0.02 ha stanowi grunt faktycznie zajęty pod drogę lecz nie objęty operatem wywłaszczeniowym i decyzją o wywłaszczaniu z dnia 22 lutego ,, 1975 r.-- .
Z tych względów zdaniem Wojewody znajdowała uzasadnienie decyzja organu I instancji , korygująca treść mapy ewidencyjnej w skali 1 : 2000 zgodnie ze stanem prawnym wynikającym ze stanu prawnego - wywłaszczenia - przez wydzielenie gruntu objętego operatem wywłaszczeniowym ujawnionym w Zbiorze dokumentów [...] Wydz. Ksiąg Wieczystych SR.
Organ odwoławczy wskazał, że analiza zebranych dowodów a w szczególności map katastralnych w skali 1 : 2880 przed i po reambulacji , mapy ewidencyjnej w skali 1 : 2000, operatu wywłaszczeniowego, dokumentacji wywłaszczeniowej i wypisów z rejestru gruntów, a także wynik rozprawy administracyjnej , prowadzą do ustalenia , że podniesiony w piśmie inicjującym postępowanie z urzędu zarzut, iż parcela 387/2 nie była objęta wywłaszczeniem nie jest uzasadniony.
Odnosząc się do tego zarzutu wskazano , że granice tej parceli oznaczono na stanowiącym podstawowy dokument szkicu z 1927 r a w 1948 r na podstawie rejestru szacunkowo- pomiarowego ustalono powierzchnię , parceli 387/2 na 326 m 2 . Według ewidencji własność wpisana była na M. Ś. matkę K. Ś.
Parcela ta ujawniona została w 1962 r. w Zbiorze dokumentów [...]. Ze złożonego w tym zbiorze planu podziału Z. K. z 8.05. 1963 r .L.ks. rob. 78/63 wynika, że powierzchnia pgr. 387/2 uległa zmniejszeniu na rzecz pgr. 767/3 o 28 m 2.
Według pierworysu mapy ewidencyjnej w skali 1 : 2880 parcela 387/2 zniesiona została do działki ewidencyjnej 768/2 i działek 1250/1 i 400/1 . W operacie wywłaszczeniowym z 25.11. 1969 r nr [...], działka 762/2 (powiększona częścią parceli 369/2 ) uległa podziałowi na działki ,, 677/2 -- i 768/9 i druga z tych działek była przedmiotem wywłaszczenia. Natomiast działka 767/3 ( powiększona o 28 m2 z parceli 387/2 ) uległa podziałowi na działki 767/3 i 767/4 i również druga z tych działek była przedmiotem wywłaszczenia.
Przyjętym do zasobu geodezyjno - kartograficznego w dniu 9.06.1997 r za Nr [...] a powołanym w decyzji organu I instancji operatem z podziału kameralnego , dokonano przeniesienia granic wywłaszczonych działek 768/9 i 767/4 na działki 549/2 i 680/1, które uległy podziałowi i zmieniły konfigurację oraz powierzchnię, o czym orzeczono zaskarżoną decyzję .
Zdaniem organu obowiązek utrzymywania operatu ewidencji w stanie aktualności i zgodności ze stanem prawnym uzasadniał wprowadzenie z urzędu zmian w operacie w celu skorygowania błędu , co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.
Skargę do ówczesnego Ośrodka Zamiejscowego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył K. Ś. z wnioskiem o jej uchylenie wraz z decyzją organu I instancji . Nie wskazując naruszonego przepisu prawa skarżący podniósł , że organu nie wzięły pod uwagę ustaleń aktu notarialnego [...] Państwowego Biura Notarialnego oraz mapy uzupełniającej z dnia 7.05./1963 r, ,, o treści KW [...] -- .
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując dokonane ustalenia i stanowisko .
Wobec zgonu skarżącego postanowieniem z dnia 17 listopada 2000 r sygn.
II SA/Kr 2295/97 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakwie zawiesił postępowanie sądowe.
W następstwie wskazania przez Wojewodę następców prawnych K. Ś., postanowieniem z dnia 23 września 2008 r Sygn. IISA/Kr 2295/97 , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął zawieszone postępowanie sądowe. Sprawa po podjęciu postępowania otrzymała obecną sygnaturę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zaskarżona decyzja Wojewody wydana została dnia 17 października 1997 r. a skargę wniesiono do ówczesnego Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przed dniem 1 stycznia 2004 r.
Stosownie zatem do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r . Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1271) , sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jako Sąd właściwy na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przede sądami administracyjnymi.
Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 z poźn.zm. ) w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ), przedmiot kontroli działalności administracji publicznej wywołanej skargą stanowi zgodność z prawem zaskarżonej decyzji jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W sprawowaniu tej kontroli zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej ustawa p.p.s.a - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną .
Dokonana na tych zasadach kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i prowadzi do konstatacji , iż skarga jest uzasadniona aczkolwiek po części tylko z przyczyn podniesionych na jej poparcie.
Zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji w swej podstawie prawnej odwołują się do przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( obecnie t.j. Dz.U. z 2005 r Nr 240 , poz. 2027 z późn.zm. ) oraz do przepisów zarządzenia , a właściwie przepisów załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów ( Mon. Pol. Nr 11 , poz. 98 z poźn.zm. ) .
Przepisy załącznika do zarządzenia regulowały zasady i sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów oraz sporządzenia wykazów gruntowych .
Ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji odniesiona być może do stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania t.j. w dniu 17.10. 1997 r.
W tej dacie obowiązywało już ( od dnia 15 stycznia 1997 r ) Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 158 , poz. 813 ). Jednakże zgodnie z § 65 ust. 2 tego Rozporządzenia do czasu założenia ewidencji na zasadach określonych tym rozporządzeniem do istniejących operatów ewidencji gruntów stosuje się przepisy , o których mowa w ust.1 pkt 5 t.j. właśnie przepisy zarządzenia Ministrów rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r w sprawie ewidencji gruntów - dalej zwanego zarządzeniem.
Stan prawny obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji wyznaczała zatem ustawa z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne - w brzmieniu ustalonym ma tę datę oraz przepisy powołanego Zarządzenia.
Powołany w decyzjach organów obu instancji przepis § 67 pkt 6 załącznika do Zarządzenia z 20 lutego 1969 r. istotnie dopuszczał wprowadzenie z urzędu do operatu ewidencji zmian , których celem było sprostowanie ujawnionych w operacie ewidencyjnym błędów . Przepis § 72 w ust. 1 wymieniał w punktach rodzaje błędów i omyłek , które mogą być przedmiotem sprostowania, przewidując ( ust. 4 w zw. z § 64 ust. 2 i 30 jako formę aktu na podstawie , której wprowadza się zmiany opisane w ust. 1 pkt 1, 2 i 3 - decyzję . Stosownie do § 72 ust. 1 pkt 3 sprostowaniu decyzją podlegało m.in. usunięcie z operatu ewidencji omyłek lub błędów kreślarskich - powstałych wskutek przedstawienia na mapach granic działek , użytków i klas gruntów , numeracji działek itp. - niezgodnie ze stanem faktycznym lub stanem przedstawionym w innych dokumentach pomiarowych .
Zgodnie z art. 24 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - dalej ustawa - informacje o gruntach i budynkach zawiera operat ewidencyjny , który składa się z map , rejestrów oraz dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów .Obowiązujące wówczas operaty stosownie do § 28 Załącznika do zarządzenia składały się z części tzw. kartograficznej , której zasadniczy składnik stanowiła mapa ewidencyjna , oraz tzw. części opisowej , w której podstawowym dokumentem był rejestr gruntów .
Przydanie aktowi organu prowadzącego ewidencję gruntów , prostującemu błędy w operacie ewidencji gruntów formy decyzji - obligowało organy do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego tak co do zasad zbierania materiału dowodowego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy i jego oceny , jak i do wymogów jakim w świetle art. 107 § 1 i 3 kpa winna odpowiadać decyzja a zwłaszcza jej rozstrzygnięcie i uzasadnienie.
Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję , Wojewoda zaakceptował w istocie rozstrzygnięcie, z którego nie wynika w jakim zakresie i odniesieniu, do której części operatu ewidencyjnego (części kartograficznej, opisowej lub obu) następuje sprostowanie operatu ewidencji przez zastąpienie informacji błędnych (omyłkowych ) informacją prawidłową.
Wyrzeczenie w 1 punkcie decyzji organu I instancji , że działka 549/2 własności skarżącego dzieli się na działki 549/3 o pow. 0.02 ha i 549 /4 o pow. 0.01 ha , nie wskazuje na czym polega usunięcie błędu .zwłaszcza, że wedle wykazu zmian zawartego na stanowiącej załącznik do decyzji mapie uzupełniającej z 9.06.1997r przyjętej do zasobu za Nr [...], od strony podmiotowej dokonany podział nie ma żadnego znaczenia.
Podobnie jest z zawartym rozstrzygnięciem w punkcie 2 -gim tej decyzji , które zresztą nawet nie powtarza pełnej treści wykazu zmian na tej mapie , według którego działkę 680/1 o pow. 0.04 znosi się do działki 680/4 o pow. 1.31 ha, a nowopowstała działka 680/4 o pow. 1.35 dzieli się na działki 680/5 o pow. 0,02 i 680/6 o pow. 1.33 ha . Według wyrzeczenia decyzji działki 680/1 i 680/ 4 będące według ewidencji we władaniu Urzędu Gminy znoszą się i w ich miejsce powstają działki 680/5 i 680/6.
W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że podstawę wprowadzenia zmian tą decyzją stanowi także mapa uzupełniająca, z dnia 3 czerwca 1996 r. przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...]. Takiego dokumentu akta nie zawierają.
Wprawdzie organ odwoławczy zdawał sobie sprawę z niedostatków uzasadnienia decyzji organu I instancji i poczynił ustalenia dalsze lecz nie zmienia to faktu , że przedmiotem wprowadzenia zmian może być w ewidencji tylko ta część decyzji , która zawarta jest w rozstrzygnięciu.
Ustalenie zatem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewody że ,, nowowydzielona-- działka 680/5 o pow. 0.02 ha stanowi grunt faktycznie zajęty pod drogę , lecz nie objęty operatem wywłaszczeniowym i orzeczeniem o wywłaszczeniu z 22 lutego 1975 -- , nie przekłada się na objęte rozstrzygnięciem decyzji i podlegające wprowadzeniu do ewidencji zmiany. Według wykazu zmian na powołanej mapie stan własności działek po zmianach nie uległ przekształceniom.
Decyzja organu II instancji zawiera szereg oczywistych omyłek; przedmiotem odwołania była decyzja z dnia [...] 1997 r. ( jak prawidłowo w uzasadnieniu), a nie z [...] 1997 r. Z działek 549/2 i 680/1 po przeskalowaniu na pgr. 768/9 , 767/4 nie mogły powstać m.in. działki ,,560/5 i 580/ 6 -- ( str.1 u dołu decyzji organu II instancji ). -- Decyzja o wywłaszczeniu nosi datę 22 lutego 1973 r. i jak wynika z akt jest prawomocna od 9.V. 1973 r. a nie z 22 lutego 1975 r. ( str. 2 u góry ) .
Przede wszystkim jednak organ II instancji w poczynionych ustaleniach odwołuje się do dowodów , których nie zawierają akta sprawy .
W szczególności organ powołał się na szkic z 1927 jako podstawowy dokument , z którego treści można ustalić granice pgr 387/2 oraz na rejestr szacunkowo pomiarowy z 1948 r. Takich dokumentów akta nie zawierają , co powoduje , iż poczynione ustalenia organu uchylają się spod kontroli Sądu , co do ich zgodności z zebranym materiałem dowodowym .
Trzeba mieć na uwadze , iż postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian w sprawie ,, w celu dostosowania ewidencji do aktualnie obowiązującego stanu prawnego -- , zostało wszczęte nie na wniosek skarżącego lecz z urzędu .
Impulsem wprowadzonych z urzędu zmian było pismo dotyczące odszkodowania za zajęty pod drogę bez wywłaszczenia grunt.
Organy podejmując z urzędu decyzję o wprowadzeniu w ewidencji gruntów zmian w celu sprostowania ujawnionych błędów winny zatem w sposób jasny i przystępny zobrazować stan ewidencji przed sprostowaniem , błędy , które ten stan zawierał i rozstrzygnąć w sposób nie budzący wątpliwości co do zakresu, istoty i potrzeby wprowadzonych zmian .
W świetle powyższego zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów art. 7 , 77 i 80 kpa co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ponownie rozpoznając sprawę , będą organy miały na uwadze , że przepisy obowiązującego od 3 czerwca 2001 r. Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ) w ogóle nie posługują się kategorią ,, prostowania -- błędów operatu ewidencji gruntów .
Zawarte w tym rozporządzeniu przepisy dotyczące prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz wymiany danych ewidencyjnych posługują się kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzenie z urzędu lub na wniosek dokumentowych zmian do bazy danych ewidencyjnych ( § 45 ust.1 ).
Jednakże zasada utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności ( § 44 pkt 2 ) t.j. zgodności z dostępnymi dokumentami i materiałami źródłowymi , dopuszcza aktualizację operatu w takim zakresie w jakim nie pozostaje to w sprzeczności z aktualnym stanem prawnym , który przez 12 lat mógł ulec zmianom.
Po ustaleniu zatem w stosownym zakresie stanu prawnego rozważą organy czy istnieje nadal potrzeba i przesłanki do aktualizacji operatu ewidencji z urzędu a jeśli tak , przeprowadzą stosowne postępowanie przy udziale następców prawnych skarżącego i pozostałych uczestników .
Stosownie do przepisów art. 6 a ust.2 lit.a w zw. z art. 7 d pkt 1 , oraz art. 7 b ust.2 pkt 2 powołanej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne właściwym obecnie organem administracji geodezyjnej i kartograficznej I instancji w tej sprawie jest Starosta Powiatu a organem II instancji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego właściwy dla Województwa P.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1
lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) . Orzeczenie zawarte w punkcie II - gim sentencji oparto na przepisie art. 152 ustawy . Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło