III SA/Kr 917/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2012 r. sprawy ze skargi J. G. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 15 maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa postanawia: odrzucić skargę Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] 2012 r. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa - uznała chorążego rezerwy J. G. za zdolnego do służby wojskowej kategoria "Z" - na podstawie art. 20 ust. 1-3 i art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r., nr 8, poz. 66 ze zm.), § 4, § 17 i § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 12, poz. 75 ze zm.)., oraz § 4 i § 16 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r., nr 15, poz. 80 ze zm.). W szczególności w orzeczeniu (pkt 8) rozpoznano u J. G. szereg schorzeń: 1. Dyskopatię na poziomie przestrzeni międzykręgowej L4/L5 kręgosłupa ze zmianami zwyrodnieniowymi w przyległych trzonach kręgów upośledzającą sprawność ustroju oraz przewlekły zespół bólowy korzeniowy lewostronny o częstych zaostrzeniach- § 34 pkt 2, § 34 pkt 10, § 62 pkt 2, 2. Dawno przebyte skręcenie stawu skokowego-goleniowego lewego z oderwaniem drobnego fragmentu kostnego z piszczeli (10.08.2011r.) nieupośledzające sprawności ruchowej. - § 77 pkt 2, 3. Zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne - § 66 pkt 1, 4. Braki wady uzębienia z utratą zdolności żucia do 67% przy zachowanych zebach przednich - § 24 pkt 1, 5. Blizna po operacyjnym leczeniu wyrostka robaczkowego nieupośledzająca sprawności ustroju § 3 pkt 1, 6. Krótkowzroczność obu oczu: Vod i Vos =0,3 z kor. Sph -1,5 D = 0,5 - § 13 pkt 2 7. Obustronne upośledzenie słuchu wyłącznie w zakresie tonów wysokich - § 21 pkt 1. Ponadto organ: - uznał J. G. za zdolnego do służby wojskowej - kategoria "Z" (pkt 9), - uznał, że schorzenie wymienione w pkt 8 ppkt 2 pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku pozostającego w związku z tą służbą, natomiast pozostałe schorzenia nie pozostają w takim związku (pkt 10), - nie zaliczył J. G. do żadnej grupy inwalidztwa (pkt 11) W odwołaniu od powyższej decyzji J. G. wniósł o zmianę kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, oraz określenia inwalidztwa i schorzeń w związku ze służbą wojskową. Zwrócił się o zaliczenie schorzeń wymienionych w pkt 8 ppkt 1 i 7 jako chorób powstałych w związku ze służbą wojskową. Podniósł również, że schorzenie określone w pkt 8 ppkt 2 spowodowało 5 % trwały uszczerbek na zdrowiu. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 15 maja 2012 r. Nr [...] uchyliła zaskarżone orzeczenie TWKL i orzekła co do istoty sprawy, uznając iż skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej – kat. "N" W szczególności w orzeczeniu (pkt 8) rozpoznano u J. G. szereg schorzeń: A) Schorzenia powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej: 1. Przewlekły zespół bólowy korzeniowy lewostronny z częstymi zaostrzeniami kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego u osoby z dyskopatią L4-L5 i zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa, upośledzającymi sprawność ustroju - § 34 pkt 6, , § 62 pkt 2, B) Schorzenia współistniejące; 2 do 7 jak w orzeczeniu I instancji. Ponadto organ II instancji: - uznał J. G. za trwale niezdolnego do służby wojskowej - kategoria "N" (pkt 9), - uznał, że schorzenie wymienione w pkt 8 ppkt 2 pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku pozostającego w związku z tą służbą, schorzenie wymienione w pkt 8 ppkt 3 pozostaje w związku ze służbą wojskową, natomiast pozostałe schorzenia nie pozostają w takim związku (pkt 10), - zaliczył J. G. do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia (pkt 11) W pouczeniu organ wskazał, że od decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jednakże skarga nie przysługuje w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służba wojskową. J. G. wniósł skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący zarzucił, że organ nie uwzględnił całości dokumentacji jego zdrowia i pominął przy ustalaniu treści część przedstawionej przez niego dokumentacji medycznej po wykonaniu zleconych przez organ badań uzupełniających. Podniósł, że organ winien był zakwalifikować go do grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, a także stwierdzić związek schorzeń wymienionych w pkt 8 ppkt 1 i 7 jako pozostające w związku ze służbą wojskową. RWKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, powołując się na utrwalone orzecznictwo, przesądzające, że w sprawach ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. RWKL stwierdziła, że orzeczenie wydała z uwzględnieniem przedstawionej przez skarżącego nowej dokumentacji medycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli działalności administracji publicznej, wykonywanej przez sądy administracyjne wyznacza natomiast art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego następuje w szczególności wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 p.p.s.a.). Odrzucenie skargi z wymienionego powodu ma miejsce także w wypadku, gdy skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych. Skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że istnieją dwie grupy orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97 (ONSA 1998, nr 2, poz. 39), jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAPiUS 2000, nr 5, poz. 167) rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2000 r. sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) orzekł, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Orzeczenia w tym zakresie wydawane są na użytek innych postępowań (emerytalnych, rentowych, odszkodowawczych), w których właściwy jest sąd powszechny. W sprawie zaskarżone orzeczenie komisji lekarskiej w części rozstrzygającej o braku związku schorzeń wymienionych w pkt 8 ppkt 1 i 7 decyzji organu II instancji, ze służbą wojskową, a także w części zaliczającej skarżącego do grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą wojskową (pkt 11) jest zatem elementem sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy takie zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r., nr 43, poz. 296 ze zm.), mają charakter spraw cywilnych, do których rozpoznania właściwe są sądy powszechne (art. 2). Sprawy w przedmiocie związku rozpoznanych u żołnierza chorób ze służbą wojskową, a także w zakresie ustalania grupy inwalidztwa i jej związku ze służbą wojskową nie mają charakteru spraw administracyjnych, w których służyłaby skarga do sądu administracyjnego. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.