III SA/Kr 921/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi P. K. na czynność Prezydenta Miasta z dnia 4 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi A. B. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k. 21 i n.) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa A. B. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 33) we wniosku datowanym na dzień 12.07.2012 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w sprawie o sygn. akt. III SA/Kr 921/11. W oparciu o akta sprawy okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji adwokat sporządził pismo przygotowawcze (k. 39) a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wydanym przez siebie dnia 31 października 2011 r. postanowieniu o odrzuceniu skargi nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy można uznać, że zostało ono złożone przez adwokata. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od sprawy i instancji wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. W sprawie takiej jak niniejsza za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji stosownie do ust. 1 pkt. 1 lit. c powołanego przepisu §18 rozporządzenia należy się adwokatowi kwota 240 zł., która na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając to na uwadze orzeczono więc jak w sentencji.