III SA/Kr 933/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z czworgiem dzieci. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że nie posiadają, nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Zadeklarował brak stałych dochodów. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest przewlekle i długotrwale chorym człowiekiem. Poszukującym pracy bezrobotnym posiadającym orzeczony stopień niepełnosprawności. Twierdzi, że posiada zaległości w opłatach na 20.500 zł. Powiada, że brakuje mu pieniędzy na ratowanie zdrowia, lekarstwa i żywność. Wymienia schorzenia i dolegliwości zdrowotne na które cierpi. Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego o wyjaśnienie czy faktycznie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z czwórką swoich dzieci i czy partycypuje w kosztach ich utrzymania, z jakiego źródła i w jakiej wysokości uzyskuje środki pieniężne na bieżącą egzystencję oraz czy uzyskuje jakiekolwiek dochody z mieszkania położonego w K. przy ul. [....]. Ponadto o wykazanie stanu majątkowego i dochodów osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe oraz przedstawienie miesięcznych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem skarżącego potwierdzonych aktualnymi rachunkami za czynsz, prąd, gaz, wodę, wywóz ścieków, ubezpieczenie a także określenie wysokości wydatków ponoszonych na wyżywienie, ubranie, telefon, leczenie, utrzymanie dzieci. W odpowiedzi na tak sformułowane wezwanie skarżący w piśmie z dnia 3 stycznia 2013 r. podał, że nie zamieszkuje z dziećmi. Z pisma tego wynika zarazem, że ponieważ skarżący nie ma żadnych stałych dochodów nie łoży też na ich utrzymanie i posiada zadłużenie na ok. 10 tys. zł. Powiada, że J. K. jest tylko matką jednego z jego dzieci a nie jego konkubiną. Rzeczona toleruje skarżącego tylko z uwag na wiek dziecka ale poza tym skarżący nie może liczyć na jej pomoc czy wsparcie. Z dalszych wyjaśnień skarżącego wynika, że korzysta on z pomocy organizacji dobroczynnych. Nie czerpie dochodów z mieszkania po zmarłym ojcu przy ul. [....] w K., bo po pierwsze postępowanie spadkowe jest w toku a po drugie jest to tylko małe pomieszczenie do którego zostały wrzucone rzeczy po eksmisji. Ma wyłączony prąd, zakręconą wodę, odcięty gaz. Ponieważ nosi zniszczoną, podartą i znoszoną odzież oraz dziurowe buty nie może przedstawić spisu zakupionej odzieży. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów wynagrodzenia dla takiego pełnomocnika bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa i na wezwanie udzielił dalszych wyjaśnień przez co jest ono wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego a co za tym idzie i jego aktualnych możliwości płatniczych. Obrazuje, że skarżący jest osobą niezamożną. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku i stałego dochodu, ze sporym zadłużeniem z rożnych tytułów, borykającą się z problemami zdrowotnymi, która korzysta z dobroczynnej pomocy. Mając to na uwadze i przewidując tylko minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można więc stwierdzić, że skarżącego nie będzie stać na wynajęcie kwalifikowanego pełnomocnika. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony. Skoro zaś skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić kosztów pełnomocnika z wyboru to należało udzielić mu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z wnioskiem ustanowić adwokata opłacanego ze środków budżetowych Skarbu Państwa. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.