III SA/Kr 933/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...], [...], [...], [...] oraz [...], w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 933/11, w ten sposób, że w miejsce nieprawidłowego oznaczenia: 1) sygnatury akt: "III SA/Kr 933/12" wpisać prawidłowe w brzmieniu: "III SA/Kr 933/11" 2) rodzaju zaskarżonych aktów w brzmieniu: "decyzje" wpisać prawidłowe w brzmieniu: "postanowienia". Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 933/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego S. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 grudnia 2012 r. Pismem z dnia 26 sierpnia 2013 r. skarżący zwrócił się do Sądu o sprostowanie omyłki, polegającej na wpisaniu błędnej sygnatury akt sprawy, zaś z urzędu stwierdzono, iż w powyższym postanowieniu nieprawidłowo oznaczono rodzaj zaskarżonych aktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem prawidłowe oznaczenie sygnatury akt sprawy jest umieszczone zarówno na okładce akt sądowych, innych orzeczeniach i pismach sądowych, zalegających w tych aktach, jak również w pismach procesowych stron postępowania. Podobnie nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia były postanowienia, a nie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.