III SA/Kr 946/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-09-08

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy oświadczenie strony o jej stanie majątkowym, uzupełnione informacjami znanymi sądowi z urzędu, jest wystarczające do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?
Ratio decidendi
Oświadczenie strony o jej stanie majątkowym, uzupełnione informacjami znanymi sądowi z urzędu, jest wystarczające do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jeśli pozwala sądowi na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza istotnych wątpliwości co do jej ubóstwa lub dysproporcji między kosztami postępowania a jej możliwościami płatniczymi. W takiej sytuacji sąd może wydać rozstrzygnięcie bez wzywania o dodatkowe dokumenty.
Stan faktyczny
Skarżąca E. S. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody dotyczącą umorzenia postępowania odwoławczego. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada majątku, jej miesięczne dochody to renta z ZUS w kwocie 88,45 zł brutto, a jedynym źródłem utrzymania jest renta po zmarłym ojcu w kwocie 757,21 zł netto. Sąd posiadał również informacje z urzędu, że na skarżącej ciąży wyrok eksmisji i toczy się postępowanie egzekucyjne.
Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Wojewody z dnia 14 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreśliła rubrykę 6. Określając swój majątek oświadczyła, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacowała na 88,45 zł brutto renty z ZUS. Uzasadniając swoje starania podniosła, że jedynym źródłem jej utrzymanie jest wykazane renta z ZUS po zmarłym ojcu w kwocie 757,21 zł netto. Twierdzi, że nie jest alimentowana przez matkę. Powiada, że od października br. ma zamiar kontynuować studia stacjonarne na Akademii [...]. Wskazuje, że jest zadłużona u osób fizycznych. W oparciu o przedstawione przez organ wraz ze skargą akta administracyjne oraz zalegające w aktach pisma okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że na skarżącej ciąży wyrok orzekający eksmisję i że w związku z tym toczy się również postępowanie egzekucyjne. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". Zgodnie natomiast z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji z deklarowanym przez nią stanem majątkowym, że strony nie będzie stać na ich poniesienia to może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami znanymi z urzędu jest wystarczające do oceny jej sytuacji bytowej a co za tym idzie i aktualnych możliwości płatniczych strony. Obrazuje, że skarżąca jest osobą biedną w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku, z niewielkim świadczeniem wypłacanym przez ZUS, uczącą się. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakimi dysponuje wystarczają na opędzenie najbardziej podstawowych potrzeb dnia codziennego. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwalniając ją od kosztów sądowych i ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło