III SA/Kr 948/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na czynność Starosty z dnia 23 marca 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 marca 2016r. G. S. wniósł do Starosty o zwrot nadpłaty w wysokości 2125 zł za wydanie kart pojazdów o nr rej. [...], [...], [...], [...] i [....]. Pismem z dnia 23 marca 2016r. nr [...] Starosta poinformował G. S., ze brak jest podstaw do zaspokojenia jego roszczenia. W dniu 5 kwietnia 2016r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo G. S. z dnia 4 kwietnia 2016r., w którym wezwał on Starostę do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezzasadnej odmowie zwrotu kwoty 2125 zł tytułem nadpłaty za wydanie kart pojazdów. Starosta nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Pismem z dnia 7 czerwca 2016r. (złożonym w Starostwie Powiatowym w dniu 8 czerwca 2016r.) G. S. wniósł skargę na czynność Starosty z dnia 23 marca 2016r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016r., sygn. akt III SA/Kr 948/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Natomiast postanowieniem z dnia 3 listopada 2016r. Sąd odrzucił zażalenie G. S. na w/w postanowienie z dnia 20 lipca 2016r. Skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie z dnia 3 listopada 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W uchwale z dnia 4 lutego 2008r., sygn. akt I OPS 3/07 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 5 kwietnia 2016r. Starosta nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Oznacza to, że od następnego dnia, tj. od 6 kwietnia 2016r. rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi. Termin ten upływał w dniu 6 czerwca 2016r. Natomiast skarżący wniósł skargę w dniu 8 czerwca 2016r. (data prezentaty organu), a więc po terminie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak nie został on uwzględniony. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu i z tego powodu orzekł o jej odrzuceniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.