III SA/Kr 950/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2006 r. [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia skargę odrzucić. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją ostateczną z dnia 19 czerwca 2006 r., uchyliło zaskarżoną przez J. Sp. z o.o. w K. decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. Zarządu Dróg i Komunikacji w Krakowie, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa, o numerze [...], odmawiającą wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. [...] dla celów budowy i orzekło o udzieleniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego na okres od dnia [...] kwietnia 2006 r. do dnia [...] lipca 2006 r. ustalając opłatę za zajęcie pasa drogowego. Na decyzję organu II instancji skargę wniósł organ orzekający w l instancji-działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa -Zarząd Dróg i Komunikacji w Krakowie wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji jako naruszającej interes prawny zarządcy drogi związanego z jego obowiązkiem zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego wynikającego z przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. - o drogach publicznych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z uwagi na okoliczność, że została wniesiona przez nieuprawniony podmiot, gdyż skarżącemu jako organowi administracyjnemu l instancji nie przysługuje legitymacja strony postępowania uprawniająca do złożenia skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ww. ustawy). W ramach tej właściwości Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Podstawę prawną wydanych przez organy obu instancji decyzji stanowiła: ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. Nr 204 2004 r., póz. 2086 z późn. zm.). Zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 pkt 4, w zw. z art. 21 oraz art. 40 tej ustawy- uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego i wysokości opłaty jest m.in. prezydent miasta, który może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi. Prezydent jest, więc w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, póz. 1071), organem administracji publicznej w tych sprawach. Na podstawie art. 32 ustawy-Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są: skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 50 w/w ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przepisy te nie wskazują, by uprawnionym do wniesienia skargi był organ administracyjny prowadzący postępowanie - w tym wypadku działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa Zarząd Dróg i Komunikacji w Krakowie. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki, uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest, bowiem stanowisko, że może zajmować pozycję raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania, w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Organ administracji nie może żądać skontrolowania decyzji drugiej instancji, gdyż do tego sprowadza się rozpatrzenie sprawy przez sąd administracyjny - kontroli czy wydana decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem. W ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja jednak dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie wskazanych przepisów uznając wniesienie skargi przez działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Krakowa Zarząd Dróg i Komunikacji w Krakowie na decyzję organu odwoławczego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie za niedopuszczalne, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 związku z art. 58 § 3 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.