III SA/Kr 957/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M., B. Ł.– M., I. M. i K. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. M., B. Ł. – M., I. M., K. M. i M. M. na decyzję Wojewody z dnia 30 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania oraz umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżących od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżących adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na decyzję Wojewody z dnia 30 czerwca 2010 r. nr: [...] w przedmiocie wymeldowania oraz umorzenia postępowania administracyjnego skarżący T. M., B. Ł. – M., I. M. i K. M. złożyli wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych. T. M. do pisma załączył decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 roku o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną, B. Ł. – M. zaświadczenie z dnia 31 sierpnia 2010 roku o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, zaś I. M. decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 roku o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wnioski o przyznanie prawa pomocy nie zostały złożone w przewidzianej prawem formie, dlatego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, skarżącym zostały przesłane urzędowe formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem ich wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnili braki przesyłając wypełnione formularze. Z zakreśleń dokonanych w rubryce 4 formularzy wynika, że skarżący domagają się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia na ich rzecz adwokata z urzędu. Z danych zawartych we wnioskach wynika, że skarżący T. M., B. Ł. – M., I. M. i K. M. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz 17- letnim M. M. (synem T. i B. małżonków M.) oraz roczną córką K. M. – P. M. Nie posiadają oni żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę B. Ł. – M. w wysokości 1.317 zł. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podnieśli, że jedyną osobą pracującą w rodzinie jest B. Ł. – M. T. M. jest osobą bezrobotną. I. M. od października 2010 roku rozpoczęła studia na AGH. K. M. jest osobą niepełnosprawną, matką samotnie wychowującą dziecko. Wykonując wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy T. M. oświadczył, że aktualnie zamieszkuje wraz z dziećmi w A w mieszkaniu obcej dla ich rodziny osoby. Koszty utrzymania mieszkania ponosi żona i rodzina z jej strony. Skarżący otrzymuje świadczenie rodzinne w kwocie 269 zł miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania przedstawiają się następująco: czynsz za mieszkanie 452,52 zł, energia elektryczna 121,51 zł, gaz 58,63 zł, doładowanie telefonu 30 zł oraz zakup żywności i środków czystości 120 zł tygodniowo. Rodzina nie korzysta z pomocy społecznej. Skarżący nie posiada rachunków bankowych, ani kont dewizowych. B. Ł. – M. oświadczyła, że obecnie zamieszkuje w B, w domu swoich rodziców i na ich utrzymaniu. Ze swojej pensji utrzymuje rodzinę w A. Do pisma skarżąca załączyła zeznanie podatkowe o dochodach osiągniętych w roku 2009 oraz wyciągi z rachunków bankowych. Skarżąca I. M. oświadczyła, że studiuje w trybie niestacjonarnym. Koszty edukacji pokrywa w całości z otrzymywanego stypendium socjalnego. Skarżąca K. M. oświadczyła, że naukę pobiera na studiach niestacjonarnych. Koszty edukacji ponosi sama z części otrzymywanego stypendium. Skarżąca uzyskuje dochody w formie stypendium (socjalnego, dla niepełnosprawnych, na wyżywienie) oraz otrzymuje z Urzędu Miasta zasiłek dla matki samotnie wychowującej dziecko. Nie otrzymuje alimentów na dziecko. Od rodziców nie otrzymuje żadnych środków finansowych. Miesięczne wydatki skarżącej nie przekraczają kwoty 1.060 zł. Kwota ta zawiera utrzymanie córki (280 zł jedzenie, 130 zł pampersy i środki czystości), wyżywienie skarżącej w ramach wspólnego gospodarstwa domowego oraz wydatki związane z zakupem materiałów potrzebnych na studia. Z reszty dochodów skarżąca opłaca czesne w miesięcznych ratach. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a więc możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domagają się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnili w sposób wystarczający, że nie posiadają jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Za taką decyzją przemawiał fakt, że skarżący nie dysponują żadnym majątkiem. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę B. Ł. – M. w wysokości 1.317 zł i świadczenia rodzinnego w wysokości 269 zł. Studiujące K. M. i I. M. pobierają stypendia socjalne, które przeznaczane są na pokrycie kosztów edukacji (studia niestacjonarne). Skarżąca K. M. uzyskuje dodatkowo dochody w formie świadczenia dla niepełnosprawnych, zasiłku na wyżywienie oraz zasiłku dla matki samotnie wychowującej dziecko, jednakże ze względu na opiekę nad małym dzieckiem ponosi ona zwiększone koszty związane z utrzymaniem Skarżący nie dysponują żadnymi oszczędnościami, jak również przedmiotami wartościowymi. W obecnej sytuacji finansowej skarżący nie są zatem w stanie pokryć kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie. W powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).