III SA/Kr 960/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania świadczenia niepieniężnego w postaci opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Określając swój majątek podał, że nie należy do niego mieszkanie o powierzchni 35 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 25 arów (1/4 ha). Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Nie ma dochodów. Uzasadniając swoje starania zaakcentował że jest obciążony alimentami na dwoje dzieci. Powiada, że z ma problemy zdrowotne. Jest osobą z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Boryka się z problemem bezrobocia. Przebywając w zakładzie karnym pracował nieodpłatnie. Na pomoc rodziny niespecjalnie może liczyć bo ojciec nie żyje a matka ma niską emeryturę. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest orzeczone przez organy wstrzymanie pomocy w postaci opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne. W postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiot skargi opatrzono symbolem "6329" (vide: zarządzenie z 7 września 2010 r.) opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. W konsekwencji uznania, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - jego wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.