III SA/Kr 962/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W., G. K., N. K., M. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 17 lipca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: - oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi Decyzją z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2009r. nr [...] w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego przy ul. A w K. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu złożyli w dniu 28 sierpnia 2009r. (data nadanie pisma na poczcie) D. W., G. K., N. K., M. W. - wszyscy reprezentowani przez - radcę prawnego E. D. Do skargi załączone zostało pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty sądowej od pełnomocnictwa. Pismem z dnia 8 września 2009 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pełnomocnik skarżących - radca prawny E. D. - zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, załączając do wniosku dowód uiszczenia opłaty w dniu 1 września 2009 r. Zgodnie z art. 219 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę uiszcza się gotówką w kasie właściwego sądu lub na rachunek bankowy sądu. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z działaniem profesjonalnego pełnomocnika. Przy ustalaniu możliwości przywrócenia terminu należy zatem uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Pełnomocnik reprezentujący skarżących wyjaśnił w złożonym wniosku, że wcześniej uzgodnił ze skarżącą D. W., iż ta sama uiści opłatę sądową od skargi, czego jednak nie uczyniła ze względu na brak pieniędzy oraz zły stan psychiczny w jakim się znajdowała na skutek zażywania leków antydepresyjnych. Z tego względu, zdaniem pełnomocnika, skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżących i nie dającej się przezwyciężyć. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Za taką przeszkodę w ocenie Sądu nie można uznać okoliczności wskazanych przez pełnomocnika we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Zdaniem Sądu pełnomocnik nie może wnioskować o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu powołując się na brak winy strony, jak ma to miejsce w tym przypadku. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować strony ma bowiem obowiązek działania w ich imieniu i na rzecz mocodawców z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Powinien więc zadbać o to, by czynność procesowa uiszczenia należnego od skargi wpisu została dokonana prawidłowo, tj. w należytej wysokości i terminowo. Skoro pełnomocnik uzgodnił z jedną ze skarżących, że ta uiści wpis od skargi, to dokonanie tego rodzaju doniosłych procesowo czynności powinien uzgadniać z osobą starannie wybraną lub odpowiednio w tym zakresie pouczoną. Nawet jeżeli stan w jakim znajdowała się jedna ze skarżących uniemożliwiał jej uiszczenie wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, to rzeczą pełnomocnika reprezentującego skarżących było czuwanie nad należytym wykonaniem tej czynności poprzez uzyskanie informacji od skarżącej D. W., czy dokonała uiszczenia wpisu od skargi, a gdy to nie było możliwe dowiedzenie się w końcowych dniach terminu do uiszczenia wpisu w kasie sądu, czy wpis od skargi został uiszczony, tak by w przypadku jego braku możliwe było jeszcze jego uiszczenie. W sytuacji jakichkolwiek wątpliwości w tym względzie pełnomocnik powinien sam uiścić wpis nie czekając na wyjaśnienie kwestii jego uiszczenia przez stronę mając na względzie niedopuszczenie do negatywnych konsekwencji wynikających z jego nie uiszczenia. Takiego standardu postępowania należy bowiem oczekiwać od fachowego pełnomocnika, który nie może się bronić tym, że osoba go wyręczająca nie uczyniła tego ze wskazanych wyżej względów, czy też była nieprofesjonalna. Zauważyć przy tym należy również, że na stronie ciąży obowiązek starannego wyboru pełnomocnika i to ona ponosi ryzyko ujemnych skutków jego niestarannego zachowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.