III SA/Kr 967/11

Sygn. akt III SA/Kr 967/11 Dnia 30 września 2011 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2011 r. sprawy ze skargi K. J. na wznowienie postępowania sądowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku tut. Sądu z dnia 14 kwietnia 2011 roku sygn. akt III SA/Kr 1018/09 K. J. w dniu 12 września 2011 roku wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 14 kwietnia 2011 roku sygn. akt III SA/Kr 1018/09. Następnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania przedmiotowego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać w drodze postanowienia, wykonania określonego orzeczenia. Zatem skuteczność tego wniosku, zależy od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, iż w razie wykonania orzeczenia wnoszącemu skargę grozi niepowetowana szkoda. Inne okoliczności uniemożliwiają sądowi uwzględnienie wniosku w tym przedmiocie. Należy podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 8 maja 2008 roku sygn. akt l OZ 310/08, zgodnie z którym uprawdopodobnienie to ciężar spoczywający na osobie, która z powoływanych twierdzeń wywodzi skutki prawne. Co do zasady, uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony, ponieważ jest to pewnego rodzaju środek zastępczy i nie daje pewności, lecz tylko prawdopodobieństwo co do twierdzeń strony o określonym fakcie. Dlatego też, Sąd przy ocenie problematyki z tego zakresu musi opierać się na jakimś wskazanym przez stronę materiale, który pozwalałby mu zająć określone stanowisko w sprawie. Konkludując podkreślić trzeba, iż instytucja wstrzymania wykonania określonego orzeczenia jest jak wynika z art. 284 p.p.s.a. ochroną osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami wykonania orzeczenia. Objęcie jednak osoby, składającej skargę o wznowienie postępowania, tego rodzaju ochroną nie jest działaniem podejmowanym przez sąd z urzędu. Nie jest również działaniem obligatoryjnym podejmowanym przez sąd po złożeniu wniosku w tym przedmiocie. Uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania orzeczenia sądu jest uzależnione od działań podjętych przez podmiot domagający się przyznania mu tego rodzaju ochrony. W rozpoznawanej sprawie, skarżący podniósł, że wykonalność wyroku spowoduje, że będzie nękany pismami przez organy Policji, w przedmiocie braku swojego prawa, co wpłynie bezsprzecznie na jego" już i tak nadwyrężoną bezprawnym działaniem organów kondycję psychiczną i ogólny stan zdrowia, na który wpływ ma również nerwica i stres". Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 284 p.p.s.a., gdyż jego niezadowolenie z decyzji organów administracyjnych a także wyroku sądu oddalającego skargę na te decyzje nie wskazuje na to, że w razie nie wstrzymania wykonania wyroku skarżącemu grozi niepowetowana szkoda, tym bardziej, że w trakcie postępowania administracyjnego skarżącemu nie przyznano żadnych świadczeń pieniężnych. W konsekwencji wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 284 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.