III SA/Kr 967/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi F. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów skargę oddala. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267); - art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2010.1287) - decyzją z dnia 11 lipca 2013 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z [...] 2013 r., znak: [...] orzekającej o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu N, jednostka ewidencyjna N w przedmiocie działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0338 ha . Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym ustalonym przez organy: Starosta, działając z wniosku uczestniczki Z. K. , ww. decyzją z [...] 2013 r. orzekł o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu N, jednostka ewidencyjna N, polegającej na: 1. wyodrębnieniu z działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. 0,0338 ha działek o jednorodnym stanie prawnym tj.: działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. 0,0159 ha, powstałej z p. gr. 1 kat. [...] objętej [...]; działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. 0,0161 ha powstałej z p. gr.1 kat. [...] objętej KW [...] oraz działki ewidencyjnej [...] o pow. 0,0018 ha – w oparciu o dokumentację geodezyjną sporządzoną przez geodetę uprawnionego mgr inż. S. K., przyjętą do zasobu Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 10 czerwca 2008 r. za numerem [...], stanowiącą integralną część przedmiotowej decyzji; 2. ujawnieniu w rejestrze gruntów obrębu N (część opisowa operatu ewidencyjnego): • A. B. c. A. i M. w udziale 208/400 części, F. K. s. A. i M. w udziale 64/400 części, C. A. c. J. i B. w udziale 25/400 części, Z. K. c. A. i M. w udziale 64/400 części, J. K. s. A. i M. w udziale 14/400 części oraz J. K. s. J. i B. w udziale 25/400 części jako współwłaścicieli działki ewidencyjnej nr [...], która powstała z p. gr. 1 .kat. [...] objętej księgą wieczystą nr [...]; • Z. K. c. A. i M. jako właściciela działki ewidencyjnej nr [...], która powstała p. gr. 1.kat. [...] objętej księgą wieczystą nr [...]. Od powyższej decyzji złożył odwołanie skarżący F. K. zarzucając naruszenie prawa procesowego tj. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, jak również obrazę prawa materialnego tj. § 9 ust 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2001.454). przez pozostawienie w dz. ew. [...] nieruchomości o niejednorodnym stanie prawnym. Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wyjaśnił, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem Z. K. i miało na celu wyodrębnienie z działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0338 ha działek o jednorodnym stanie prawnym w oparciu o przedłożoną przez wnioskodawczynię dokumentacje geodezyjną . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Starosta [...] 2009 r. wydał decyzję znak: [...], w której orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie działki ewidencyjnej nr [...], zgodnie z załączonym przez wnioskodawcę operatem pomiarowym [...]. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2009 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty. Skarżący zaskarżył ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , który wyrokiem z 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 747/09 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podzielił pogląd prawny sformułowany w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym objęcie jedną działką ewidencyjną gruntu, który nie jest jednorodny pod względem prawnym jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji i daje podstawę do wprowadzenia z urzędu lub na wniosek stron stosownych zmian w ewidencji aktualizujących jej stan w sposób zgodny z aktualnym stanem prawnym. Jednakże zdaniem Sądu zebrana w sprawie dokumentacja była niewystarczająca do wydania zaskarżonych decyzji w zakresie żądanym przez wnioskodawczynię. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, Starosta w dniu [...] 2012 r. wydał decyzję znak: [...], w której orzekł o aktualizacji części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu N w zakresie działki ewidencyjnej nr [...], jednak przedmiotowa decyzja została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2012, znak: [...]. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, organ odwoławczy zalecił uzupełnienie materiału dowodowego o aktualny odpis z księgi wieczystej nr [...] oraz ponowne ustalenie stron postępowania. Starosta po raz kolejny rozstrzygając wniosek Z. K., po uzupełnieniu materiału dowodowego, wydał decyzję z dnia [...] 2013 r. znak: [...] orzekającą o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] obręb N w sposób opisany na wstępie . Organ odwoławczy utrzymując w mocy powyższe rozstrzygnięcie podniósł , że podstawę do wprowadzenia zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów i budynków w przedmiotowej sprawie stanowił "Operat pomiarowy podziału dz.ew. [...]" oraz "mapa uzupełniająca podziału dz.ew. [...]" przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 czerwca 2008 r. za nr [...]. Organ wyjaśnił, że operat ewidencji gruntów dla Miasta N został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 31 grudnia 1973 r. za nr [...] i w całości zastąpił dotychczasowy kataster gruntowy 1:2880. Konsekwencją założenia operatu ewidencji gruntów było utworzenia działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0338 ha. Dla przedmiotowej działki założono jednostkę rejestrową [...], w której jako właściciela wpisano Skarb Państwa, a jako osobę władającą gruntem ujawniono Urząd Miejski w N - Drogi nieurządzone, bez ujawnionej podstawy wpisu. Od daty założenia operatu ewidencji gruntów zapis dokonany w jednostce rejestrowej [...] w zakresie podmiotu , jak i przedmiotu pozostał do chwili obecnej niezmieniony. Działka ewidencyjna nr [...] powstała na podstawie pomiaru stanu władania na gruncie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił ponadto , że porównanie obowiązującej mapy ewidencyjnej w skali 1:1000 obręb N, jednostka ewidencyjna N z archiwalną mapą katastralną w skali 1 : 2880 b.gm.kat. N pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że działkę ewidencyjną nr [...] utworzyły odrębne nieruchomości, a wśród nich p.gr.1.kat. [...] objęta KW [...] oraz p.gr.1.kat. [...] objęta KW [...]. Analogicznych ustaleń dokonał geodeta uprawniony sporządzający opracowanie KERG [...]. Wskazując na powyższe okoliczności organ odwoławczy stwierdził , że działka ewidencyjna nr [...] obręb N narusza przepis § 9 ust. 1 ww. Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków , zgodnie z którym "działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych". Zgodnie z wypisem z księgi wieczystej [...] parcela katastralna p.gr.1.kat. [...] stanowi własność następujących osób : A. B. w 208/400 części, F. K. w 64/400 części, C. A. w 25/400 części, Z. K. w 64/400 części, J. K. w 14/400 części oraz J. K. w 25/400 części . Zgodnie natomiast z wypisem z księgi wieczystej [...] parcela katastralna p.gr.1.kat. [...] stanowi własność Z. K. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że synchronizacja danych ewidencyjnych w przedmiotowym zakresie ze stanem prawnym ujawnionym w KW [...] oraz KW [...] została przedstawiona w porównawczym wykazie zmian na mapie uzupełniającej podziału działki ewidencyjnej nr [...] tak: działce ewidencyjnej nr [...] odpowiada p.gr.l.kat. [...] objęta KW [...]; działce ewidencyjnej nr [...] odpowiada p.gr.l.kat. [...] objęta KW [...]; dla działki ewidencyjnej nr [...] nie wykonano badania jej stanu prawnego. Mając na uwadze , że zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi działki ewidencyjnej stan, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków , należało przeprowadzić tzw. "rozdzielenie" zawartych w jednej działce nieruchomości będących przedmiotem odrębnej własności . Zdaniem organu, co do zasady należy zaakceptować taki sposób działania jako formę aktualizacji ewidencji pod względem przedmiotowo – podmiotowym. Zmiany dokonane zaskarżoną decyzją nastąpiły w oparciu o zaktualizowany w prowadzonym postępowaniu materiał dowodowy. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego nowopowstałej działki ewidencyjnej nr [...], organ odwoławczy podniósł, że postępowanie w niniejszej sprawie było prowadzone na wniosek Z. K., który określał przedmiot , a zarazem granice tego postępowania. Wobec faktu , że we wniosku nie zawarto żądań odnośnie działki ewidencyjnej nr [...], stąd też regulacja stanu prawnego nie objęła przedmiotowej działki . Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący F. K. wniósł o jej uchylenie w całości i o umorzenie postępowania , względnie o uchylenie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniesiono , że w 1976 roku , na skutek rozbudowy domu uczestniczki Z. K. na działce nr ew. [...], szlak drożny został przesunięty- za zgodą wszystkich uczestników - na działkę [...] stanowiącą również własność Z. K. Na mocy postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 5 marca 1993 roku sygn. akt [...] spadek po A. K. i M. K. nabyły dzieci stron i wnuczęta tj. : 1/ Z. K., 2/ F. K., 3/ A. B. , 4/ J. K. , 5/ J. K. , 6/ C. A. Z kolei na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 lipca 2006 roku sygn. akt [...] w przedmiocie działu spadku po A. K. i M. K. działki nr ew: [...] - nabyła A. B., [...] - nabyła Z. K. , [...] - nabyła Z. K., [...] - nabyła Z. K. oraz [...] - nabyła Z. K. Działka opisana pod numerem ew. [...] biegnie z południa na północ przecinając działki ew. [...], [...] i [...], [...] i [...]. Na skutek wniosku Z. K. o aktualizację operatu ewidencji Miasta N w części dotyczącej działki nr ew. [...] z dnia 8 lipca 2008 roku Starosta prowadzi postępowanie w celu podziału przedmiotowej drogi i wydzielenie działek ewidencyjnych: 1) [...] o powierzchni 0,0159 ha , 2) [...] o powierzchni 0,0161 ha oraz 3) [...] o powierzchni 0,0018 ha. W ocenie skarżącego , organ administracyjny nie był uprawniony do faktycznego zniesienia współwłasności działki nr ew. [...] , jak to uczynił. Przedmiotowe postępowanie , zdaniem skarżącego , winno mieć charakter cywilny , nie zaś administracyjny. Skarżący nie zgodził się na podział nieruchomości w formie administracyjnej i nie widzi podstawy do podziału, albowiem przedmiotowa droga jest drogą dojazdową , zaś uczestniczka Z. K. faktycznie utrudnia dojazd ww. szlakiem . Wydanie zaskarżonych w niniejszym postępowaniu decyzji , w ocenie skarżącego , zmierza do pozbawienia go dojazdu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie dodając , że zarzuty skargi dotyczą dojazdu działką ewidencyjną nr [...] do innych nieruchomości , co nie było przedmiotem postępowania prowadzonego przez Starostę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania . Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji . Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.270) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny , po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art.134 § 1 ww. ustawy. Zasadniczym zarzutem skargi jest twierdzenie , że organ administracyjny nie był uprawniony do faktycznego zniesienia współwłasności działki nr ew. [...], co – zdaniem skarżącego – organ uczynił , a nadto że przedmiotowe postępowanie powinno mieć charakter cywilny , a nie administracyjny. Zarzuty skargi należy uznać za oczywiście nieuzasadnione z następujących powodów : Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2010.1287) , która reguluje m.in. sprawy ewidencji gruntów i budynków, oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2001.454). Z uwagi na treść zarzutów podniesionych w skardze, należy dokonać rozróżnienia funkcji i celu ewidencji gruntów i budynków od funkcji , jaką spełniają księgi wieczyste. Zgodnie z art.2 ust.8 ww. ustawy , ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju , systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach i budynkach , ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych i prawnych , władających tymi gruntami i budynkami. Dane wynikające z ewidencji są podstawą planowania gospodarczego , planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych , a także statystyki państwowej , gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych ( art.21 ustawy ) . Ewidencja gruntów , zgodnie z art.20 ww. ustawy , określa rodzaje informacji o gruntach oraz ich właścicielach ; informacje te mają zatem charakter podmiotowy i przedmiotowy . Informacje dotyczące gruntów o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia , granic , rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznawczych , oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów , jeżeli zostały założone dla nieruchomości , w skład której wchodzą grunty. Z kolei informacje dotyczące gruntów o charakterze podmiotowym dotyczą wskazania właściciela , a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych – innych osób fizycznych lub prawnych , w których władaniu znajdują się grunty , budynki lub ich części . Dane podmiotowe służą wyłącznie odzwierciedleniu stanu prawnego nieruchomości i potwierdzają zaistniały stan ukształtowany na podstawie innych dokumentów ; organy administracyjne samodzielnie tego stanu nie mogą kształtować. Podstawowa zasada prowadzenia ewidencji, na którą uwagę zwracały orzekające w niniejszej sprawie organy , to zasada aktualności , która oznacza utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi , dostępnymi dla organu dokumentami źródłowymi. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów określa Rozdział 3 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa . § 46 ust.2 pkt.1 i 2 ww. rozporządzenia stanowi , że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób , organów i jednostek organizacyjnych , o których mowa w § 10 i 11 . Prawa osób i jednostek organizacyjnych , o których mowa w § 10 ust.1 pkt.2 oraz w § 11 ust.1 pkt.1 i 2 , do gruntów , budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji – stosownie do § 12 ust.1 ww. rozporządzenia - na podstawie : 1/wpisów dokonanych w księgach wieczystych , 2/ prawomocnych orzeczeń sądowych , 3/ umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości , z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, 4/ ostatecznych decyzji administracyjnych , 5/ dyspozycji zawartych w aktach notarialnych i 6/ umów dzierżawy , o których mowa w § 11 ust.1 pkt.2 . O wykazaniu w ewidencji osób i jednostek organizacyjnych , o których mowa w § 10 ust.2 , orzeka starosta w drodze decyzji ( § 12 ust.2 rozporządzenia). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika , że zapisy zawarte w ewidencji gruntów , dotyczące uprawnień do niego , w tym w szczególności prawa własności , mają charakter informacji pochodzących z ww. źródeł określonych w § 12 ust.1 rozporządzenia. Oznacza to , że organy ewidencyjne jedynie rejestrują stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające , nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu , budynku lub lokalu. Podkreślić należy , że poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić , ani udowadniać swoich praw właścicielskich , czy uprawnień do władania nieruchomością. Księgi wieczyste natomiast , zgodnie z art.1 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece ( Dz.U.2013.707) , prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Podstawową funkcją ksiąg wieczystych jest zatem publiczna ewidencja praw rzeczowych na nieruchomości, ujawniająca jej stan prawny. Sąd podzielił stanowisko organów orzekających , że obowiązkiem organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków jest rejestracja danych przedmiotowych i podmiotowych na podstawie określonych przepisami rozporządzenia dokumentów , a nie prowadzenie postępowania , którego celem miałoby być – jak zarzuca skarżący w rozpatrywanej sprawie – faktyczne zniesienia współwłasności działki ewidencyjnej [...]. Organy w tym postępowaniu , jak wyżej podniesiono , nie są uprawnione do dokonywania samodzielnych ustaleń w tym zakresie . Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić , że Starosta był organem uprawnionym do rozstrzygania w zakresie wniosku uczestniczki Z. K. o wprowadzenie zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów i budynków w ramach postępowania administracyjnego. Stanowisko to zostało zweryfikowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 24 listopada 2010r. , sygn.akt III SA/Kr 747/09 , w którym stwierdził , że podziela pogląd prawny sformułowany przez organy , zgodnie z którym objęcie jedną działką ewidencyjną gruntu , który nie jest jednorodny pod względem prawnym , narusza przewidziane ustawą i rozporządzeniem zasady i cele, którym służyć ma ewidencja gruntów. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w ww. wyroku Sądu , stosownie do art.153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , wiążą w sprawie ten sąd oraz organ , którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. W związku z powyższym za oczywiście niezasadnym należy uznać zarzut skargi , że organy orzekające w niniejszym postępowaniu nie były uprawnione do przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego z wniosku uczestniczki Z. K. Odnośnie zakresu zmian dokonanych w ewidencji gruntów i budynków należy stwierdzić , że organy orzekające uwzględniły stanowisko Sądu wyrażone w wyroku z dnia 24 listopada 2010r. , sygn.akt III SA/Kr 747/09 oraz w decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2012r. znak [...] uzupełniając materiał dowodowy o aktualne odpisy właściwych ksiąg wieczystych , wypis z rejestru gruntów i mapy rozstrzygając w oparciu o Operat pomiarowy podziału dz.ew. [...] oraz Mapę uzupełniająca podziału dz.ew. [...] . Należy wyjaśnić, że zgodnie z regulacją zawartą w § 46 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r., podstawę wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmian może stanowić opracowanie geodezyjne i kartograficzne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Elementy wykazu zmian danych ewidencyjnych wymienia przepis § 46 ust. 3 w pkt 1-8 rozporządzenia. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest , że opracowanie sporządzone przez geodetę uprawnionego mgr inż. S. K. przyjęte zostało do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 czerwca 2008r. za nr [...]. Zgromadzone przez organ dokumenty zostały poddane wnikliwej analizie i ocenie zarówno Starosty, jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Szczegółowe wyniki tej analizy zostały przedstawione w uzasadnieniu wydanych przez te organy decyzji i wynikało z nich , że działka ew. [...] narusza § 9 ust.1 ww. rozporządzenia , zgodnie z którym działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu , jednorodny pod względem prawnym , wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Sąd podzielił stanowisko organów , że postępowanie zainicjowane wnioskiem Z. K. było zgodne z prawem i nie naruszało zasad prowadzenia ewidencji gruntów . Przedmiotem tego postępowania była aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków przez podział niejednorodnej prawnie działki ewidencyjnej nr [...] na działki o jednorodnym stanie prawnym tj. na dz. ew. nr [...] odpowiadającej p.gr.1.kat. [...] objętej KW [...] oraz na dz. ew. nr [...] odpowiadającej p.gr.1.kat. [...] objętej KW [...]. Dokonane przez organy rozdzielenie niejednorodnych prawnie działek ewidencyjnych na działki będące przedmiotem odrębnych własności nie stanowi , jak zarzuca skarżący , zniesienia współwłasności , lecz stanowi aktualizację ewidencji gruntu i budynków , zgodną z obowiązującymi przepisami . W prowadzonym postępowaniu organ nie dokonywał samodzielnie ustaleń podmiotowych co do własności przedmiotowych działek , lecz oparł się na aktualnych wypisach z ksiąg wieczystych. Odnośnie granic wydzielonych działek, a więc zmian przedmiotowych , organy uwzględniły przepis § 36 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków , określający rodzaj dokumentacji geodezyjnej, na podstawie której wykazuje się w ewidencji przebieg granic działek ewidencyjnych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało oparte na dokumentacji geodezyjnej nr [...], przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego. Analiza danych geodezyjnych została przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w ocenie Sądu uzasadniała podjęte w sprawie rozstrzygnięcia. Sąd podzielił stanowisko organów, że przedmiot i granice postępowania prowadzonego na wniosek uczestniczki Z. K. nie dotyczyły zniesienia stanu niezgodności prawnej nowopowstałej działki nr ew. [...]. Starosta nie był zatem zobligowany do rozstrzygania w tym zakresie , tym bardziej , że przedmiotowa działka nie była przedmiotem opracowania geodezyjnego stanowiącego podstawę orzekania. Reasumując należy stwierdzić , że dokonana przez organy administracyjne aktualizacja ewidencji gruntów i budynków w zakresie objętym wnioskiem uczestniczki Z. K. była zgodna z prawem. Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu , jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień . W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270.) , orzekł jak w sentencji.