III SA/Kr 968/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-08-12

Skład orzekający: Janusz Bociąga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej o pozostawieniu podania bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 64 § 2 KPA, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo organu o pozostawieniu podania bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 64 § 2 KPA, nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. Skarga na takie pismo może być rozpatrywana jedynie jako skarga na bezczynność organu, pod warunkiem uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 KPA i art. 52 § 2 PPSA. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania. Sąd uznał, że pismo to nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie skargi na decyzję lub postanowienie. Dodatkowo, skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. Z. Ś. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący złożył skargę, w której wskazał oznaczenie pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania. Należy zatem wskazać, że pismo organu o pozostawieniu podania bez rozpoznania wydane w oparciu o art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) nie należy do katalogu aktów, które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia odrzucenie rozpoznawanej skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trzeba również zauważyć, że nawet potraktowanie rozpoznawanej skargi jako skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie doprowadzi do jej merytorycznego rozpoznania. Jak bowiem wynika z art. 52 § 2 p.p.s.a., przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu stanowi uprzednie złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1083/14; LEX nr 1467706). Tymczasem skarżący nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego – przed wniesieniem rozpatrywanej skargi – do usunięcia naruszenia prawa, co oznacza, że nie wyczerpał przysługujących mu w sprawie środków zaskarżenia. To zaś uzasadnia odrzucenie skargi na bezczynność na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd postanowił o odrzuceniu skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło