III SA/Kr 969/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 maja 2010r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: skargę odrzucić Decyzją z 28 maja 2010r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z [...] 2010r. nr [...] odmawiającą przyznania D. G. zasiłku stałego. Decyzja została doręczona D. G. 15 czerwca 2010r.. Następnie złożyła ona 22 lipca 2010r. osobiście skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz.1270 z późn. zm.) -dalej ustawa p.p.s.a. - Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. W myśl przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z przedstawionych akt postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze wynika, że decyzja ta wraz z zawartym w niej pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi, została doręczono skarżącej 15 czerwca 2010r. Przewidziany zatem przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi, stosownie do przepisów art. 111 § 1 i 2 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. upłynął z końcem dnia 16 lipca 2010r. Skarga od tej decyzji wniesiona została dnia 22 lipca 2010r. Zgodnie z przepisem art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uzasadnienie skargi nie wskazywało żadnych okoliczności, które mogłyby być traktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Z tych względów skarga jako wniesiona po terminie do jej złożenia ulegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.