III SA/Kr 971/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2008 r. wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi postanawia wniosek oddalić W dniu 07.08.2008 r. skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. Na uzasadnienie wniosku podał, że prowadzi działalność gospodarczą, która stanowi jedyne źródło jego utrzymania, utrata uprawnień spowoduje, zaś utratę dochodu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Artykuł 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis § 4 stanowi, iż postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.(Przepis § 5) Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. (Przepis §6). Powyższa regulacja oznacza, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter fakultatywny, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w przypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jeżeli chodzi o przesłanki stosowania art.61 § 3 ww. ustawy, to są one dwie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie istnienie wskazanych przesłanek spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, zdaniem Sądu, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego, stwierdzając jedynie lakonicznie, iż prowadzi działalność gospodarczą, a utrata uprawnień spowoduje utratę jego dochodów. Jak wskazał sam skarżący jest on z zawodu ślusarzem, ukończył kurs pedagogiczny uprawniający go do szkolenia uczniów w zawodzie ślusarz. Zdaniem Sądu do szkolenia uczniów posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami, nie jest niezbędne, tak więc twierdzenia skarżącego o utracie dochodów, w związku z utratą uprawnień do kierowania pojazdami nie są uprawnione. Ponadto przesłanki podniesione we wniosku są zbyt ogólne i nie pozwalają na dokonanie pełnej analizy skutków jakie może pociągnąć za sobą wykonanie decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie wyżej powołanych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.