III SA/Kr 972/17

Kraków, dnia 18 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Szpitala Specjalistycznego [...] w N o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Szpitala Specjalistycznego [...] w N na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w zakresie systemu kontroli zakażeń szpitalnych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Szpital Specjalistyczny [...] w N zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2017 r. nr [...] nakazującą Szpitalowi zapewnienie prawidłowego składu zespołu kontroli zakażeń szpitalnych poprzez powołanie w skład tego zespołu: pielęgniarki lub położnej jako specjalisty do spraw epidemiologii lub higieny i epidemiologii, w liczbie nie mniejszej niż 1 na 200 łóżek szpitalnych i diagnosty laboratoryjnego jako specjalisty do spraw mikrobiologii oraz zapewnienie możliwości wykonywania badań laboratoryjnych mikrobiologicznych w ciągu całej doby. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z uwagi na fakt, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia następstw oraz narażenia Szpitala na poniesienie olbrzymich kosztów (zmiany organizacyjnej, zatrudnianie pracowników, którym w razie uchylenia zaskarżonej decyzji należałoby wypowiedzieć umowy o pracę), co w konsekwencji doprowadzi do dalszych niekorzystnych dla strony skarżącej skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwanej dalej "P.p.s.a."), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłankami wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. Skarżący Szpital upatruje przesłanek wstrzymania wykonanej decyzji w konieczności dokonania być może nieodwracalnych zmian organizacyjnych w strukturze Szpitala i poniesieniu kosztów na wynagrodzenia pracowników, których zgodnie z zaskarżoną decyzją musiałby zatrudnić, a następnie w razie uwzględnienia skargi zwolnić. Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności nie świadczą o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu ww. cytowanego przepisu z racji ich pełnej odwracalności, zarówno jeśli chodzi o zmiany organizacyjne, jak i personalne. Ochrona tymczasowa uzasadniona byłaby jedynie wówczas, gdyby skarżący Szpital równocześnie uprawdopodobnił, że ze względu na sytuację majątkową poniesienie dodatkowych związanych z realizacją zaskarżonej decyzji kosztów postawi go w sytuacji finansowej i organizacyjnej graniczącej z upadłością bądź stanem zbliżonym. Tego rodzaju okoliczności skarżący Szpital nie podniósł, a tym bardziej nie wykazał. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), orzekł jak w sentencji postanowienia.