III SA/Kr 975/14

Kraków, dnia 9 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia skargę odrzucić Pismem z dnia 9 czerwca 2014 r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z dnia 27 czerwca 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu zarządzenia, poprzez jej własnoręczne podpisanie. Jednocześnie pouczono stronę skarżącą, że nieusunięcie braku formalnego skutkować będzie odrzuceniem skargi stosownie do art. 68 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.). Odpis niniejszego zarządzenia został doręczony M. W. w dniu 4 lipca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-13 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie podpisał jej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Stosownie zaś do dyspozycji art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 wymienionej ustawy, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. Sąd administracyjny dokonuje bowiem kontroli legalności działania administracji publicznej wyłącznie w wyniku wniesienia skargi przez stronę. Brak podpisu pod skargą uniemożliwia stwierdzenie, że istotnie wolą osoby wskazanej jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym. Zatem skarga, aby mogła wywołać skutek procesowy powinna zostać własnoręcznie podpisana przez skarżącego. W rozpoznawanej sprawie skarga M. W. nie została podpisana. Mimo precyzyjnego wezwania skarżący do chwili obecnej nie uzupełnił braku formalnego skargi. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Brak własnoręcznego podpisu stanowi formalny brak skargi, którego nieuzupełnienie uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi i uzasadnia jej odrzucenie. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.