III SA/Kr 983/14

WyrokWSA w Krakowie2014-11-19

Skład orzekający: Barbara Pasternak, Krystyna Kutzner, Halina Jakubiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzje o obowiązku zwrotu należności z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego mogą zostać utrzymane w mocy, jeśli istnieją poważne wątpliwości co do prawidłowości wcześniejszych decyzji przyznających te świadczenia, a także czy organ powinien zawiesić postępowanie w sprawie zwrotu do czasu wyjaśnienia tych wątpliwości?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżone decyzje o obowiązku zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego naruszają prawo, ponieważ organy administracyjne nie wyjaśniły dostatecznie stanu faktycznego i nie zebrały wyczerpująco materiału dowodowego. Istniały poważne wątpliwości co do zasadności pierwotnych decyzji przyznających świadczenia, zwłaszcza w kontekście dysponowania przez żonę dłużnika środkami finansowymi męża. Sąd stwierdził, że organ powinien był zawiesić postępowanie w sprawie zwrotu świadczeń do czasu zweryfikowania prawidłowości decyzji przyznających te świadczenia, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jako zagadnienia wstępnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakładających na J. R. obowiązek zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych jego dzieciom. J. R. twierdził, że jego żona dysponowała jego środkami finansowymi, które powinna była przeznaczyć na alimenty, a decyzje przyznające świadczenia z funduszu były wydane bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organy administracyjne obu instancji utrzymały w mocy decyzje o obowiązku zwrotu, uznając, że nie są właściwe do rozstrzygania sporów majątkowych między małżonkami i że brak jest dowodów na zasadność przyznania świadczeń z funduszu. J. R. zaskarżył te decyzje do WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i błędy w ustaleniach faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji i orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Halina Jakubiec Protokolant Sylwia Piwowarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skarg J. R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2014 r. nr [...] z dnia 29 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego I. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Burmistrz Miasta decyzją z dnia [...] 2014 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 2 pkt 9, 10 i 11, art. 25, art. 27 ust. 1, 2, 3 i 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1228), art. 104 i 107 kpa, skierowaną do J. R. orzekł o obowiązku zwrotu należności z tytułu otrzymanych przez K. R. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. w wysokości: 500 zł miesięcznie (łączna kwota zadłużenia: 6.709,48 zł. - w tym odsetki naliczone na dzień wydania decyzji: 709,48 zł). Ten sam organ decyzją wydaną w tej samej dacie, znak [...] i na identycznej podstawie prawnej, skierowana również do J. R., orzekł o obowiązku zwrotu należności z tytułu otrzymanych przez A. R. i B. R. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. w wysokości: – 1.000 zł miesięcznie za okres 1 października 2012 r. – 30 czerwca 2012 r.; – 445 zł za okres 1-31 lipca 2013 r.; – 550 zł miesięcznie za okres 1 sierpnia 2013 r. – 30 września 2013 r. W decyzji podano, że łączna kwota zadłużenia wyniosła 11.860,95 zł. - w tym odsetki naliczone na dzień wydania decyzji: 1.315,95 zł). W uzasadnieniach obydwu decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia [...] 2012 r. znak: [...] przyznał K. R. świadczenie z funduszu alimentacyjnego w wysokości 500 zł. miesięcznie na okres od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. natomiast decyzją z dnia [...] 2012 r. znak: [...] przyznał A. R. i B. R. świadczenie z funduszu alimentacyjnego w wysokości 500 zł. miesięcznie na okres od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. W dalszej części jednobrzmiących uzasadnień przytoczono treść art. 27 ust. 1 i ust. 1a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów i wskazano, że należności podlegają ściągnięciu w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ podał, że 10 lutego 2014 r. zostało skierowane do dłużnika zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zwrocie świadczenia - za okres świadczeniowy: 2012/2013. Pismem z dnia 17 lutego 2014r. J. R. poinformował organ, że ze względu na stan zdrowia nie może stawić się osobiście w celu zapoznania się z aktami i wniósł o umożliwienie mu zapoznania się z aktami w miejscu zamieszkania. Organ pouczył J. R., ze z aktami postępowania może zapoznać się przez ustanowionego pełnomocnika. W piśmie z dnia 28 lutego 2014 r. J. R. wskazał na okoliczności świadczące o tym, że jego żona B. R. dysponowała pieniędzmi pochodzącymi z jego kont w Anglii i w Polsce. Powołał się także na okoliczności wynikające z toczących się spraw w sądzie powszechnym, oraz na treść dokumentów, które przedkładał już do MOPS. Ustosunkowując się w uzasadnieniach decyzji do treści tego pisma wskazano, że MOPS "nie jest właściwy do rozliczania nakładów poniesionych między majątkami małżeńskimi". Od powyższych decyzji Burmistrza Miasta J. R. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołania. Zarzucił wydanie decyzji na podstawie błędnych ustaleń faktycznych, z uwagi na okoliczność iż jego żona B. R. dysponuje i dysponowała jego środkami finansowymi, które winna była wydatkować na dzieci tytułem alimentów. Szczegółowo opisał swoją sytuację zdrowotną i finansową. Z odwołania wynikało, że podczas zatrudnienia w Anglii uległ ciężkiemu wypadkowi przy pracy. Wypadek ten spowodował ciężkie urazy głowy i mózgu. Odwołujący opisał długotrwałe leczenie podczas pobytu w Anglii i wskazał, że nie powrócił do zdrowia. Wymagał leczenia psychiatrycznego, ma trudności z poruszaniem się, zmiany w mózgu, niesprawną rękę, wymaga stałej opieki i pomocy osób trzecich. Opisał także postepowanie B. R., która dysponując pełnomocnictwami wypłaciła wszystkie pieniądze z jego konta w Anglii, łącznie z "chorobowym", jednak twierdziła, że nie ma środków do życia. Pieniądze te wypłaciła przed wydaniem wyroku zasądzającego alimenty. Odwołujący zarzucił, że MOPS posiadając liczne informacje o tej sytuacji nie odniósł się do nich. Zdaniem J. R. nie było podstaw do wydania decyzji z dnia [...] 2012r., tj. przyznających świadczenia z funduszu alimentacyjnego i organ winien był rozważyć zasadność wznowienia postępowania w sprawie przyznania tych świadczeń Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia 29 kwietnia 2014 r. znak: [...] i znak: [...], wydanymi na podstawie art. 27 ust. 1, ust. 1a, ust. 2, ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżone decyzje. W uzasadnieniach Kolegium przytoczyło treść art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów i wskazało, że w aktach sprawy znajdują się : decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] 2012 r. znak: [...] orzekająca o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego uprawnionej K. R. w wysokości po 500 zł miesięcznie na okres od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. oraz decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] 2012 r. znak: [...] orzekająca o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego uprawnionym A. R. i. B. R. w wysokości po 500 zł miesięcznie na okres od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. Zdaniem Kolegium nie budzi wątpliwości, że spełniona została przesłanka z art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, gdyż okres świadczeniowy określony opisaną wyżej decyzją uległ zakończeniu, co z kolei powoduje konieczność wydania decyzji w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Kolegium zaznaczyło, że z akt sprawy wynika również kwota wypłaconych kwot z funduszu alimentacyjnego na rzecz uprawnionych, jak również znajduje się informacja od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym, że w sprawie prowadzonej przeciwko dłużnikowi J. R. nie wyegzekwowano żadnej kwoty. Dlatego, w ocenie Kolegium, nie budzi wątpliwości wysokość kwot przypisanych J. R. do zwrotu. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że nie jest organem właściwym do orzekania w przedmiocie wzajemnych roszczeń majątkowych małżonków. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe decyzje SKO wniósł J. R. Z jednobrzmiących treści skarg wynika, że skarżący zarzuca : 1) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 kpa, gdyż organ wydający podjął wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy w sposób mający na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, jak również nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego co spowodowało, iż organ błędnie ustalił stan faktyczny i nakazał mi zwrot należności z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego przez K. R. pomimo tego, że żona skarżącego dysponowała i dysponuje pieniędzmi skarżącego, które wydatkowała na potrzeby dzieci a które to środki winna zaliczyć na poczet alimentów na rzecz dzieci w sytuacji, gdy pomiędzy małżonkami istnieje rozdzielność majątkowa od dnia 1 maja 2011 r.; 2) błąd w ustaleniach faktycznych, przejawiający się w przyjęciu, iż skarżący jest zobowiązany do zwrotu świadczeń alimentacyjnych na rzecz córki K. R., podczas gdy żona skarżącego dysponowała i dysponuje nadal zarobionymi przeze skarżącego pieniędzmi i mogła je i powinna przeznaczyć na alimenty w związku z ustanowieniem pomiędzy skarżącym i żoną rozdzielnością majątkowej z dniem 1 maja 2011 r. nie miała podstaw ku temu, by pobierać zarobione przeze mnie pieniądze dla siebie a w związku z tym nie miała podstaw ku temu, by występować do funduszu alimentacyjnego o wypłatę alimentów na rzecz dzieci; 3) niewyjaśnienie przez MOPS wszystkich istotnych informacji w tej sprawie, zwłaszcza jaką kwotą pieniędzy skarżącego dysponuje B. R. w chwili obecnej, jaką kwotą dysponowała w 2012 r., ile pieniędzy wybrała z mojego konta w dniu 2 maja 2012 r., czy wypłata w dniu 2 maja 2012 r. nie była celowym działaniem B. R. zmierzającym do wyczyszczenia konta skarżącego jeszcze przed wyrokiem zasądzającym alimenty, dlaczego K. R. składała wniosek o wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego skoro B. R. na swojej książeczce oszczędnościowej ma około 10.000 zł; 4) niewszczęcie przez MOPS postępowania w sprawie bezpodstawnego wypłacenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. R., pomimo tego że zaistniała taka potrzeba. W odpowiedzi na skargi SKO wniosło o ich oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniami z dnia 8 sierpnia 2014 r. umorzył postępowania wywołane wnioskami skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie – w myśl art. 135 ustawy - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Kontrolując zaskarżone decyzje zgodnie z powyższymi zasadami Sąd uznał, że skargi J. R. są uzasadnione. Zaskarżone decyzje naruszają bowiem prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Niesporne jest, decyzją z dnia [...] 2012 r. znak: [...] przyznał K. R. świadczenie z funduszu alimentacyjnego w wysokości 500 zł. miesięcznie na okres od 1 października 2012 r. do 30 września 2013r., natomiast decyzją z dnia [...] 2012 r. znak: [...] przyznał A. R. i B. R. świadczenie z funduszu alimentacyjnego w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. W aktach administracyjnych brak jest dokumentów świadczących o zasadności wydania tych decyzji, a w szczególności oświadczeń B. R. oraz K. R. o podstawach ubiegania się o przyznanie alimentów z funduszu alimentacyjnego w sytuacji, w której B. R. dysponowała kontem męża i wszystkimi posiadanymi przez niego środkami finansowymi, które przeznaczała m.in. na utrzymanie dzieci. Z akt administracyjnych (załączonych przez SKO do sprawy III SA/Kr 617/14) wynika, że stan faktyczny mający miejsce przed wydaniem zaskarżonych decyzji przedstawiał się następująco : Z dniem 1 maja 2011 r. została ustanowiona przez Sąd Rejonowy rozdzielność majątkowa między małżonkami B. R. a J. R. do sygn. akt [...] tego Sądu (k. 57 akt adm.). Dnia 2 maja 2011 r. skarżący J. R. uległ na terenie Wielkiej Brytanii wypadkowi w pracy doznając ciężkiego uszkodzenia podstawy czaszki i urazu mózgu. W dniu 2 maja 2012 r. w N (Wielka Brytania) na Oddziale Neuropsychiatrycznym [...] Opieki na osobami cierpiącymi na demencję i chorobę Huntingtona odbyło się spotkanie z udziałem lekarza psychiatry, psychologa klinicznego, kierownika oddziału, przełożonej pielęgniarek, pracownika socjalnego, pracownika opieki społecznej i J. R., z którego sporządzono protokół oznaczony "CPA / Ocena / Raport 117". Z protokołu tego m.in. wynika, że żona J. R. jest ustanowiona przez sąd "pełnomocnikiem finansowym" męża, czyli jest upoważniona do dysponowania jego kontem, do którego J. R. nie ma dostępu. Z protokołu wynika, że od początku "urlopu chorobowego" na konto to wpłynęło 6566,56 funtów zasiłku od pracodawcy za 77 dni absencji, a nadto od 8 października 2011 r. na konto to wpływa zasiłek chorobowy w wysokości 81,60 funtów tygodniowo. Wynika z protokołu także, że "ostatnio" żona J. R. wypłaciła z tego konta kwotę 3000 funtów (k. 22 akt adm.). W dniu sporządzania tego protokołu na terenie Wielkiej Brytanii, B. R. - dysponująca kontem męża J. R., na którym była kwota 7566,56 funtów, równowartości ok. 37.000 zł - wybrała z tego konta kwotę 17.700 zł, co potwierdziła w przytaczanym przez organ I instancji "oświadczeniu" z dnia 27 czerwca 2013 r. (k. 56 akt adm.). W powyższym oświadczeniu B. R. podała m.in., że na utrzymanie dzieci przeznaczyła kwotę 9900 zł pobraną z konta męża i na koncie męża pozostała kwota 10.000 zł. W aktach administracyjnych na k. 27 – 31 znajduje się odpis protokołu z rozprawy z dnia 11 grudnia 2012 r. Sądu Rejonowego, sygn. akt [...] w sprawie z powództwa J. R. przeciwko K. R. o obniżenie alimentów, wraz z zeznaniami B. R. złożonymi w charakterze świadka. Z zeznań tych wynika m.in., że skarżący od 2010 r. do czasu wypadku w dniu 2 lipca 2011 r. dawał jej raz na 3 miesiące kwotę 1000 funtów, co stanowi równowartość kwoty ok. 1700 – 1750 zł miesięcznie. Z zeznań B. R. wynika także, że w październiku 2011 r. wzięła z konta męża J. R. kwotę 25.000 zł, którą wpłaciła na swoje konto. B. R. wystąpiła przeciwko J. R. o zasądzenie alimentów na rzecz małoletnich dzieci A. i B. i Sąd Rejonowy zasądził J. R. alimenty na rzecz tych dzieci wyrokiem zaocznym z dnia 28 maja 2012 r. do sygn. akt [...] (brak w aktach adm. odpisu tego wyroku). Wyrokiem zaocznym z dnia 28 maja 2012r. sygn. akt [...] przyznano K. R. alimenty w wysokości 1000 zł miesięcznie (brak w aktach adm. tego wyroku). Z protokołu rozprawy, która odbyła się w dniu 11 grudnia 2012r. przed Sądem Rejonowym w sprawie [...] z powództwa J. R. przeciwko K. R. o obniżenie alimentów (k. 31 akt adm. [...]) wynika, że K. R. podczas pobytu skarżącego w Anglii pojechała tam w celach zarobkowych. Skarżący przed wypadkiem płacił na córkę K. alimenty, nadto K. R. jeżdziła z matką do Anglii po wypadku skarżącego, oraz że "dostały upoważnienie do konta bankowego J. R. (zeznania B. R., S. H.). Powyższe okoliczności wynikające z akt administracyjnych, stanowią niewątpliwie dowody wskazujące na bezpodstawność, a z pewnością na istnienie uzasadnionych, poważnych wątpliwości co do zasadności wydania przez Burmistrza Miasta decyzji przyznających świadczenia z funduszu alimentacyjnego, które stały się podstawą wydania zaskarżonych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć zobowiązujących skarżącego do zwrotu wypłaconych kwot. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1), 4) 5) i 8) : "W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony." Okoliczności faktyczne, wynikające z akt administracyjnych stanowią niewątpliwe także nowe dowody wskazujące na niezasadność wydania wyroku zaocznego wobec J. R. przyznającego alimenty na rzecz dzieci wyrokami zaocznymi z dnia 28 maja 2012 r. do sygn. akt [...] i [...]. Podkreślenia wymaga, że postępowanie o zwrot świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego jest postępowaniem uzależnionym od wydania wcześniej decyzji przyznającej alimenty z funduszu alimentacyjnego. Decyzja o przyznaniu alimentów z funduszu ma być decyzją w pełni uzasadnioną, a nie wydaną pochopnie, na podstawie nieprawdziwych oświadczeń czy dokumentów uzyskanych w wyniku fałszywych zeznań czy oświadczeń niezgodnych z prawdą. O ile więc istnieją poważne wątpliwości co do zasadności wydanych decyzji przyznających alimenty z funduszu alimentacyjnego z wniosku B. R., oraz K. R. a takie w niniejszej sprawie – zdaniem Sądu - występują, to w pierwszej kolejności organy administracyjne kwestie te powinny wyjaśnić i szczegółowo zweryfikować decyzje przyznające i powodującą wypłatę B. R. i K. R. świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Do czasu ostatecznego wyjaśnienia tych kwestii postępowania przeciwko J. R. o zwrot wypłaconych świadczeń powinny zostać zawieszone, a następnie przy ewentualnej odmowie przyznania alimentów z funduszu alimentacyjnego umorzone. Odrębną kwestią będzie natomiast ewentualne uznanie wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego jako świadczeń nienależnie wypłaconych i dochodzenie przez organy ich zwrotu. Stosownie do art. 97 § 1 pkt. 4 kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wydanie sprawie decyzji w sprawach wszczętych w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń na podstawie art. 27 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów zależy niewątpliwie od zweryfikowania prawidłowości decyzji wydanych przez Burmistrza Miasta, przyznających alimenty z funduszu alimentacyjnego, które bezpośrednio wpływają na możliwość wszczęcia i prowadzenia niniejszego postępowania. Między prawidłowością lub niezgodnością z prawem wydania decyzji z dnia [...] 2012 r. znak: [...] i znak: [...] i decyzjami podlegającymi kontroli w niniejszej sprawie, zachodzi bowiem bezpośredni związek stanowiący zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a.. Na prawidłowość takiego stanowiska wskazuje – zdaniem Sądu – pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2108/11 (opubl. LEX nr 1336372): "Przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub postanowienia albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozstrzygnięcie sprawy, w której toczy się postępowanie "główne", ponadto musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, a zagadnieniem wstępnym." Biorąc pod uwagę treść odwołań J. R. składanych w obydwu sprawach, a także stanowisko organu odwoławczego zawarte w zaskarżonych decyzjach stwierdzić należy, że organy administracyjne obu instancji przy wydawaniu decyzji naruszyły podstawowe zasady postępowania administracyjnego, a wydane w decyzje przeczą logicznemu rozumowaniu, któremu każda decyzja administracyjna powinna się poddawać. Stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Art. 8 k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, zaś zgodnie z art. 9 k.p.a., organy te są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wskazówek i wyjaśnień. Powyższe przepisy organy administracyjne naruszyły, gdyż nie wyjaśniły stanu faktycznego spraw, nie prowadziły postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, nie czuwały nad tym, aby skarżący nie poniósł szkody z powodu nieznajomości prawa, oraz nie zebrały w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, natomiast już zebranego nie rozpatrzyły go w sposób zgodny z art. 80 kpa. Uchybienia te niewątpliwie mogły mieć istotny wpływ na wynik spraw. Przy ponownym rozpatrywaniu spraw organy uwzględnią przedstawioną powyżej ocenę dokonaną przez Sąd i przyjętą wykładnię przepisów. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzeczono, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło