III SA/Kr 984/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 20 lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia : odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 984/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 20 lipca 2009r. Nr [...] spółka A Sp. z o.o. w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, rozstrzygającej w przedmiocie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków nowych działek ewidencyjnych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o orzeczenie, które posiada istotne wady prawne, uzasadniające usunięcie go z obiegu prawnego i toczy się odrębne postępowanie w tej sprawie. Zdaniem skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji, w razie uchylenia jej podstaw, spowoduje pokrzywdzenie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku w sposób przekonujący. Okoliczności dotyczące toczącego się innego postępowania nie stanowią w ocenie Sądu przesłanki przemawiającej za koniecznością wstrzymania zaskarżonej decyzji. Tym samym skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki w postaci materialnej bądź niematerialnej. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 lutego 2010r. wraz ze stosownym pouczeniem. Skarżąca nie złożyła zażalenia na powyższe postanowienie, natomiast w dniu 11 lutego 2010 r. złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o orzeczenie oczywiście sprzeczne z prawem. Wykonanie decyzji zdaniem skarżącej, spowoduje pokrzywdzenie spółki i zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że na całości przedmiotowej nieruchomości prowadzi inwestycję budowlaną, w celu wyodrębnienia i sprzedaży lokali mieszkalnych. Wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków, a w efekcie także w księgach wieczystych, może spowodować u przyszłych nabywców spadek zainteresowania zakupem. Problematyczna sytuacja prawna może także stać się przyczyną wypowiedzenia umów już zawartych, co może doprowadzić do problemów skarżącej z wywiązaniem się z zobowiązań wobec podwykonawców. Ostatecznie powyższy związek przyczynowo skutkowy może zdaniem skarżącej doprowadzić do upadłości podmiotów związanych z inwestycją, a więc wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa, sąd może natomiast wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy. Stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. można wyprowadzić wniosek, że na podstawie tego przepisu sąd administracyjny może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie bez stosownego wniosku strony jak i na ponowny wniosek strony. Warunkiem wydania takiego rozstrzygnięcia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności. Dlatego też, Sąd uznał ponowny wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wobec tego, że wydane już zostało wcześniej postanowienie w tym przedmiocie, jako wniosek o zmianę tego postanowienia. Skarżąca składając ponowny wniosek przywołała okoliczności, które w ocenie Sądu trudno uznać za nieistniejące w chwili składania poprzedniego wniosku a tym samym, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistniała jedna z przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wskazane okoliczności stanowiły swoistą formę uzupełnienia poprzedniego wniosku w części dotyczącej wykazania przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponowny wniosek nie mógł, więc przynieść zamierzonego skutku skoro skarżącą miała możliwość skorzystania z zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania (art. 194 §1 pkt 2 p.p.s.a.), ze wskazaniem tych przesłanek. Z prawa do zaskarżenia postanowienia z dnia 21 stycznia 2010 r. skarżąca jednak nie skorzystała. W konsekwencji powyższego brak było podstaw do uwzględnienia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez zmianę postanowienia z dnia 21 stycznia 2010 r. Dlatego też Sąd , na podstawie powołanych przepisów oraz art. 61 § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.