III SA/Kr 985/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Wojewody z dnia 31 lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. N. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. [...] – od Skarbu Państwa - kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych),podwyższoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej Postanowieniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2010 r. przyznane zostało skarżącemu A. J. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 31lipca 2009 r. Pismem z dnia 22 lutego 2010 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zawiadomił, iż pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego A. J. został wyznaczony adwokat M. N., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej, w K ul. [...]. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie pokrytych przez skarżącego w żadnym zakresie. Sporządzona skarga kasacyjna została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 15 lutego 2012 roku. Jak wynika z protokołu pełnomocnik skarżącego nie uczestniczył w rozprawie przed NSA. W związku z powyższym działając na zasadzie art. 250 w zw. art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 18 ust.1 pkt 1 lit "c, § 18 ust.2 pkt 2 lit "b" i § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.