III SA/Kr 988/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13.11.2007r. sygn. akt III SA/Kr 537/07 oddalającym skargę A. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno - technicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13.11.2007r. sygn. akt III SA/Kr 537/07 oddalono skargę A. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno – technicznej. Pismem nadanym do Sądu dnia 24.09.2008r. A. P. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem, wskazując w uzasadnieniu, że motywem wznowienia winno być zaniedbanie jego pełnomocnika adwokata M. T., który nie tylko nie powiadomił go (jak też drugiego pełnomocnika - matki skarżącego) o terminie rozprawy i o wyniku sprawy, ale też nie złożył w terminie wniosku o uzasadnienie wyroku, co w konsekwencji uniemożliwiło zaskarżenie wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucił też adwokatowi brak jakiegokolwiek kontaktu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno, w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, w art. 272 gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273 gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony jest w art. 277 w/w ustawy w ten sposób, że należy ją wnieść w terminie 3 – miesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Badaniu przez Sąd podlega w pierwszej kolejności czy skarga zawiera ustawowe podstawy wznowienia oraz czy jest wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 280 w/w ustawy w sytuacji braku jednej z tej przesłanek Sąd odrzuca skargę o wznowienie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Wynika powyższe z ustalenia, że skarżący A. P. kwestionuje w zasadzie sposób reprezentowania go przez profesjonalnego pełnomocnika, co nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu w rozumieniu cytowanego art. 271 pkt 2. Podobnie stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z 9.06.2000r. sygn. akt I PRN 277/00 (OSNP 2002/1/15), iż "nienależyta reprezentacja jako podstawa wznowienia postępowania nie dotyczy sposobu zastępowania strony przez pełnomocnika procesowego". Należy bowiem zauważyć, że pełnomocnik skarżącego adwokat M. K. został należycie zawiadomiony o rozprawie, co więcej substytut tego adwokata – aplikant adwokacki M. T. był obecny na rozprawie w dni 13.11.2007r. (k. 80) – co z punktu widzenia przepisów procesowych spełnia wymogi należytej reprezentacji. Kwestia przepływu informacji miedzy stroną a pełnomocnikiem na temat przebiegu sprawy, ewentualnej zasadności wnoszenia skargi kasacyjnej należy do sfery sposobu wykonywania działań pełnomocnika w ramach posiadanego umocowania. Wszelkie zastrzeżenia w tym zakresie winny być kierowane go Okręgowej Rady Adwokackiej i rozpatrywane pod kątem ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej adwokata. Wobec powyższego, wobec braku ustawowej podstawy wznowienia postępowania - skarga A. P. o wznowienie ulega odrzuceniu, stosownie do treści art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.