III SA/Kr 989/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie: WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant: Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 6 czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżącego A. F. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. F. wniósł o wydanie opinii w sprawie planowanego zajęcia pasa drogowego na działce ew. [...] w Z., stanowiącej drogę publiczną (w celu umieszczenia kontenera na śmieci na czas remontu lokalu mieszkalnego na okres 2 tygodni). Jak wynika z zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...].01.2005 r. - Burmistrz Miasta Z. w dniu [...].12.2004 r. wszczął postępowanie administracyjne na wniosek A. F. w sprawie planowanego zajęcia pasa drogowego - działki ewid. nr [...] w Z. Decyzją Nr [...] z dnia [...].03.2005r. Burmistrz Miasta Z. postanowił: "umorzyć postępowanie w sprawie planowanego zajęcia części działki ewid. nr [...] w Z. w celu umieszczenia kontenera na śmieci na czas remontu lokalu mieszkalnego". Na uzasadnienie decyzji organ podał, że "w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych działka ewid. nr [...] stanowiąca własność gminy nie jest droga publiczną. Mieszkańcy okolicznych domów wykorzystują ją jako dojazd do drogi publicznej. Drogą publiczną gminną jest ul. G. w Z. - jest to droga o nawierzchni bitumicznej biegnąca po innych działkach od skrzyżowania z ul. O. do skrzyżowania z ulicami: M. i D. Zgodnie z art. 40 ustawy o drogach publicznych Zarządca drogi wydaje zezwolenia na zajęcie pasa drogowego jedynie dla dróg publicznych. Zatem ustawienie kontenera na śmieci na działce ewidencyjnej nr [...] stanowiącej własność gminy może nastąpić jedynie na drodze cywilno - prawnej." Z decyzją tą nie zgodził się A. F., który w odwołaniu zarzucił, że zgodnie z Rozporządzeniem Wojewody Nowosądeckiego z dnia 28 kwietnia 1995 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych do dróg lokalnych miejskich na terenie województwa nowosądeckiego (Dziennik Urzędowy Województwa Nowosądeckiego nr 12/95 z dnia 6 maja 1995r.) - dz. ew. nr [...], dz. ew. nr [...] wchodzące w skład ulicy G. oraz dz. ew. nr [...] (dawna ulica G.) w Z. stanowią drogę publiczną. Na dowód tego, że przedmiotowa dz. ew. nr [...] jest traktowana jak droga publiczna odwołujący się przytacza szereg przykładów wszczynania postępowania administracyjnego w sprawie zajęcia pasa drogowego i dołącza kserokopie pism otrzymanych z Urzędu Miasta Z. W piśmie z dnia [...].11.2004 r. dotyczącym lokalizacji ogrodzenia Burmistrz Miasta Z. pisze m.in. "W związku ze złożoną przez Pana skargą dotyczącą braku uzgodnienia ogrodzenia działki nr [...] sąsiadującej z działką gminną o nr [...] położoną przy ul. G. informuję (...). Jednocześnie proszę o złożenie wyjaśnień, dlaczego zostały wykonane prace związane z budową zjazdu z drogi publicznej na działkę nr [...] bez uzyskania opinii i uzgodnienia warunków technicznych jego wykonania z zarządcą drogi." W piśmie z dnia 18.01.2005 r. dotyczącym odpowiedzi na pismo w sprawie statusu drogi - działki ewid. [...] i [...] - Burmistrz Miasta Z. dwukrotnie stwierdza, że "jest to droga gminna, której zarządcą jest Burmistrz Miasta Z." W Postanowieniu z dnia [...].01.2004 r. Starosta Powiatowy w Z. w sprawie "zgłoszenia wykonania bramy wjazdowej na działce nr [...] od strony drogi - działka nr [...] " postanowił nałożyć na odwołującego się "obowiązek uzupełnienia wniosku i brakujących dokumentów: 1. Lokalizację ogrodzenia należy uzgodnić z zarządcą drogi publicznej - działka nr [...] tj. z Wydziałem Drogownictwa i Transportu Urzędu Miasta Z. (...)." Decyzją z dnia 6 czerwca 2005r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. po rozpatrzeniu odwołania A. F. postanowiło zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Na uzasadnienie organ odwoławczy podał m.in., że "o zaliczeniu danej drogi do kategorii dróg publicznych decydują względy techniczne i prawne. Brak któregokolwiek z tych elementów skutkuje zaliczeniem drogi do dróg wewnętrznych (...). W przedmiotowej sprawie zgromadzony przez organ materiał dowodowy potwierdza, iż miejsce, w którym strona zamierza ustawić kontener na śmieci nie jest drogą publiczną, zatem rozstrzygnięcie w tej materii nie może mieć formy decyzji merytorycznej pozytywnej lub negatywnej, rozumianej art. 104 Kpa, a jedyną formą załatwienia wniosku jest umorzenie postępowania administracyjnego." Z decyzją tą nie zgodził się A. F., który w skardze przedstawił argumenty jak w odwołaniu i zarzucił brak wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności nie wzięcie pod uwagę przedstawionych przez niego dowodów świadczących, że przedmiotowa działka ewidencyjna nr [...] stanowi drogę gminną - ul. G. Zdaniem skarżącego "zaliczenie ul. G. w Z. do kategorii dróg gminnych nastąpiło na podstawie Ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.)" w związku ze stosownym aktem prawnym - Rozporządzeniem Wojewody w sprawie zaliczenia dróg publicznych do dróg lokalnych miejskich na terenie województwa nowosądeckiego (Dziennik Urzędowy Województwa Nowosądeckiego nr 12/95 z dnia 6 maja 1995r.). "Art. 103 ust. 2 powołanej ustawy stanowi, że "dotychczasowe drogi gminne oraz lokalne miejskie stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. drogami gminnymi", natomiast powołane rozporządzenie zalicza ul. G. w Z. do kategorii dróg lokalnych miejskich." Jednocześnie skarżący podniósł, że według ewidencji gruntów działka ewid. nr [...] oznaczona jest symbolem "dr" - droga, co świadczy - jego zdaniem - o braku podstaw do twierdzenia, że przedmiotowa działka nie jest położona w ciągu drogi publicznej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślając, że oznaczenie w ewidencji gruntów pasa gruntu jako drogi wewnętrznej nie przesądza o publicznym charakterze drogi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p. p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za uzasadnioną. Na wstępie rozważań należy stwierdzić, że Sąd podziela jedynie stanowisko organu odwoławczego zajęte w odpowiedzi na skargę w przedmiocie braku związku oznaczenia działki w ewidencji jako "dr" (droga) z pojęciem drogi publicznej. O tym, czy dana droga jest drogą publiczna decydują przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004r., Nr 204, poz. 2086 z późn. zm.). W pozostałym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał decyzje organów są nieweryfikowalne. Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawiera w jej uzasadnieniu tak ogólne sformułowania, że staje się ogólnikową. Jej ogólnikowość prowadzi do stwierdzenia, iż nie sposób dopatrzyć się jakiejkolwiek odpowiedzi na przedstawione już w odwołaniu przez skarżącego zarzuty i argumenty stanowiące istotę sprawy. Sąd zwraca uwagę, że stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 kpa organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Sądu - organy administracyjne w żadnej z zaskarżonych decyzji nie odpowiedziały na dwa zasadnicze pytania i problemy ujawnione w sprawie i przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinny odpowiedzieć: 1) czy działka nr [...] obręb [...] wchodzi w skład drogi publicznej (ul. G. lub innej), jeśli tak, to jakim aktem prawnym (czy przytoczonym przez skarżącego w odwołaniu Rozporządzeniem Wojewody Nowosądeckiego Nr 12 z dnia 28 kwietnia 1995 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych do dróg lokalnych miejskich na terenie województwa nowosądeckiego (Dziennik Urzędowy Województwa Nowosądeckiego nr 12/95 z dnia 6 maja 1995 r.), a jeśli nie, to od kiedy i jakim aktem prawnym została tego statusu pozbawiona, 2) dlaczego organy administracyjne w zależności od rodzaju sprawy potraktowały działkę nr [...] obręb [...] jako drogę publiczną, co wynika z przedłożonych do akt przez skarżącego kopii pism organów administracyjnych, a w niniejszej sprawie za taką jej nie uznały. Nadto - zdaniem Sądu - organy administracyjne winny odpowiedzieć na wszystkie postawione przez skarżącego zarzuty, zapoznać się ze wskazanymi przez skarżącego dowodami i aktami prawnymi i rozważyć je w kontekście niniejszej sprawy. Sąd jeszcze raz podkreśla, że ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, czy działka o nr [...] obręb [...] wchodzi w skład drogi publicznej jest podstawowym problemem niniejszej sprawy, niezwykle istotnym dla obywatela, o czym świadczą przedstawione przez skarżącego jako dowód w sprawie kopie pism organów administracyjnych. Już tylko z tego względu - zdaniem Sądu - brak było podstaw do umorzenia postępowania na tym etapie. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę jako uzasadnioną i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji orzekając na mocy art. 145 § 1 pkt 1 a i c p.p.s.a. -jak w pkt l wyroku. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. -jak w pkt II wyroku.