III SA/Kr 99/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-03-05
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jeśli strona uzyskała już prawo pomocy w identycznym zakresie w toku wcześniejszego postępowania?Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy należy umorzyć, jeżeli strona uzyskała już prawo pomocy w identycznym zakresie w toku wcześniejszego postępowania, a przyznane prawo pomocy nie zostało cofnięte. Zgodnie z art. 243 § 2 PPSA, przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wnioskodawca opisał swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Okazało się jednak, że skarżący już wcześniej wystąpił z identycznym wnioskiem, na mocy którego przyznano mu adwokata, a postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów umorzono.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia: umorzyć postępowanie wywołane obecnym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną wyjaśnił, że jest osobą samotną.
Określając swój majątek uwidocznił, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody wnioskodawca oszacował na kwotę 851,07 zł renty i 153 zasiłku pielęgnacyjnego.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą całkowicie i trwale niezdolną do pracy oraz samodzielnej egzystencji. Jak powiada stan zdrowia nie pozwała mu na występowanie przed sądem.
W oparciu o przedstawione wraz ze skargą przez organ akta administracyjne okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, iż skarżący przebywa w Domu Pomocy Społecznej gdzie za swój pobyt ponosi odpłatność. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy kopii zaświadczenia z dnia 5 stycznia 2010 r. ustalona przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej odpłatność wynosi 402,58 zł z tego 382,98 zł regulowane jest przez ZUS ze świadczenia rentowego wnioskodawcy a prócz tego wnioskodawca dokonuje też stosownych dopłat, które w ostatnim czasie wynosiły ok. 20 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Strona już wcześniej wystąpiła z identycznym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (vide: k. 12-13 akt o sygn. III SO/Kr 1/10) i na mocy postanowienia z dnia 19 lutego 2010 r. (vide: k. 15-18 akt o sygn. III SO/Kr 1/10) stronie przyznano adwokata, umarzając jednocześnie postępowanie w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na zwolnienie przedmiotowe (art art. 239 pkt. 1 lit. a ppsa). Porównanie informacji o planowanym przedmiocie zaskarżenia zwartych na polach 3.1-3.5 formularza PPF znajdującego się w aktach prowadzonych do sygnatury III SO/Kr 1/10 z oznaczeniem i treścią skarżonej obecnie decyzji (vide: k. 459-458 akt admin.) oraz odpowiedzią organu na skargę powoduje, że kwestia tożsamości przedmiotu zaskarżenia nie wzbudza wątpliwości. Niewielkie błędy pisarskie powodowane nieporadnością strony są bez znaczenia. Z akt nie wynika też by przyznane stronie prawo pomocy zostało cofnięte przez sąd.
Z tych względów - ponieważ strona uzyskała już wszystko co chciała, bo myśl art. 243 §2 ppsa przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowania egzekucyjne - orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt. 7 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło