III SA/Kr 99/16
PostanowienieWSA w Krakowie2016-06-10
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która utrzymuje się z niskiej emerytury, jest obarczona długami i ma problemy rodzinne, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Osoba fizyczna może zostać zwolniona od kosztów sądowych, jeśli nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Wnioskodawca, utrzymujący się z niskiej emerytury, obarczony długami i z problemami rodzinnymi, nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie.Stan faktyczny
Wnioskodawca W. G. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody odmawiającą wymeldowania. Wnioskodawca wskazał, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 1493 zł, posiada mieszkanie, ale nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Podniósł, że jego żona i córka posiadają nieruchomości i samochody za granicą, a on sam został przez nich okradziony. Wskazał na liczne zobowiązania i wydatki, w tym czynsz, leki, raty i obciążenie komornicze, co powoduje brak środków na bieżące potrzeby. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające jego sytuację finansową i zgłoszenie kradzieży.Rozstrzygnięcie
Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Wojewody z dnia 4 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dorosłym synem i córką.
Określając majątek swój uwidocznił, że w jego skład wchodzi 57 metrowe mieszkanie. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych Opisując natomiast stan majątkowy osób uwidocznionych przez niego jako pozostające we wspólny gospodarstwie poczynił wzmiankę, że "przyznające się do zamieszkiwania" żona i córka mają nieruchomości, samochody i sprzęty za granicą – żona w Chicago, a córka w Luksemburgu.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę. 1493 zł swojej emerytury ZUS z dodatkiem pielęgnacyjnym.
Uzasadniając swoje starania zarzucił, że żona i dzieci okradły go na przeszło 240 tyś. zł. Powiada, że od dwóch lat nie jest w stanie dokonywać opłat albowiem w swojej naiwności pozaciągał pożyczki na rzecz swojej siostry. Siostra miała też wyłudzić od niego lokal handlowy. Z dalszej relacji skarżącego wynika, ze córka wyjechała z mężem do USA i tam zamieszkując nie interesuje się ojcem. Opisując zobowiązania i stałe wydatki wskazał, że czynsz to 384,28 zł, leki średnio 200 zł, prąd 12 zł (przy czym na dług w Tauronie na 245 zł), obciążenie komornicze to dalszych 300 zł. Wskazał na szereg płatności ratalnych. Podniósł, że wszystko spłaca z emerytury bo rodzina mu nie pomaga wskutek czego nieraz brakuje mu środków.
Do wniosku dołączył kopie potwierdzenia faktu zgłoszenia o przestępstwie kradzieży do jakiego miało dojść w grudniu ubiegłego roku. Zdjęcia dokumentów z jego sprawy o rozwód, kopię odcinka swojej emerytury, paragonów z apteki za leki na 297 zł. 14 zł, 58 zł, 86 zł, pokwitowania: spłacanych rat po 50 zł; 250 zł, 51 zł, 200 zł, 515 zl; opłat czynszowych na 384 zł, wpłacanych komornikowi 300 zł, ze energię do Tauronu 406 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to poparte okazanymi kopiami i zdjęciami dokumentów źródłowych jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Możliwości skarżącego w dalszym ciągu nie rysują się dobrze. Wnioskodawca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę utrzymującą się ze stosunkowo niskiej emerytury, obarczoną długami, z problemami rodzinnymi, nie mogącą specjalnie liczyć na rodziny. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje przy wykazanych zobowiązaniach i wydatkach wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez niego środków na koszty sądowe jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
Biorąc to pod uwagę udzielono wnioskodawcy zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło