III SA/Kr 991/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędzia WSA Bożena Blitek Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2015. r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi W dniu 30 czerwca 2015 r. E. K. i T. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 czerwca 2015 r., nr [...]. W postanowieniu tym uznano za nieuzasadnione zażalenie złożone przez skarżących w trybie art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie w terminie sprawy przez Starostę. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skarżący podważa zasadność postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 czerwca 2015 r., nr [...], którym uznano zażalenie skarżących, wniesione w trybie art. 37 § 1 K.p.a., za nieuzasadnione. Skarga na takie postanowienie nie jest jednak dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii postanowień, które, zgodnie z przytoczonym wyżej art. 3 ust. 2 pkt 2 P.p.s.a., można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Niewątpliwie bowiem nie jest to postanowienie, które kończy postępowanie, lecz ma ono charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (podobnie np. WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, Lex Omega nr 504035). Postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. nie jest też postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których ustawa wyraźnie taką możliwość ustanawia, a przepisy kpa nie przewidują zaskarżenia postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Skoro więc na postanowienie o uznaniu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 K.p.a. za nieuzasadnione nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Natomiast skarżącemu przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postepowania. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.