III SA/Kr 995/09

PostanowienieWSA w Krakowie2009-11-26

Skład orzekający: Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o umieszczeniu w domu pomocy społecznej, biorąc pod uwagę twierdzenia skarżącej o niemożności pomocy synowi i odczuwaniu decyzji jako kary?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 PPSA jest możliwe tylko w przypadku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne twierdzenia skarżącej o niemożności pomocy synowi i odczuwaniu decyzji jako kary nie spełniają tych przesłanek. Obowiązkiem skarżącej jest wykazanie konkretnych zdarzeń uzasadniających wstrzymanie.
Stan faktyczny
Skarżąca M. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o umieszczeniu jej w Domu Pomocy Społecznej. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, podnosząc, że ma dobre warunki mieszkaniowe, opiekę w domu, a decyzja ma na celu odebranie jej renty, co uniemożliwi jej pomoc synowi. Uważa również, że rozłąka z rodziną jest dla niej karą.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lipca 2008 r. nr: [...] w przedmiocie umieszczenia w Domu Pomocy Społecznej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia 7 lipca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty z dnia [...] 2009 r. orzekającą o umieszczeniu M. B. w Domu Pomocy Społecznej dla Osób Przewlekle Somatycznie Chorych i Osób w Podeszłym Wieku – na pobyt stały. W skardze skierowanej do Sądu na tą decyzję skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został odrębnie uzasadniony. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że ma dobre warunki mieszkaniowe oraz że w domu jest zawsze ktoś, kto się nią opiekuje. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja została wydana tylko po to, aby zabrać jej rentę, co spowoduje, że nie będzie mogła pomagać finansowo synowi. Podniosła również, że rozłąka z rodziną jest dla niej "największą karą jaka mogła ją w życiu spotkać." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd jednakże może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 art. 61 p.p.s.a.). Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w wyżej wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżąca kwestionuje wydaną decyzję, wysuwając jedynie ogólne twierdzenia, że po umieszczeniu jej w Domu Pomocy Społecznej nie będzie w stanie pomagać finansowo synowi, oraz że umieszczenie w Domu Pomocy Społecznej jest przez nią odbierane jako kara. Przytoczone twierdzenia nie mogą zostać uznane za przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że to obowiązkiem skarżącej jest wykazanie konkretnych zdarzeń tak, aby mogły być indywidualnie ocenione w odniesieniu do ustawowo określonych przesłanek. W ocenie Sądu żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącą wykazana. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji jest ochroną tymczasową. Upada bowiem w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. Z uwagi zatem na brak ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należało za nieuzasadniony. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło