III SA/Kr 998/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec spr. Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2009 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej M. O. sprawy ze skargi W. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania s k a r g ę o d d a l a . Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z dnia [...] 2009r., znak: [...] orzekł o zakończeniu realizacji decyzji z dnia [...] 2008r., znak: [...] i wstrzymaniu wypłaty na rzecz W. N. świadczenia od dnia 1 stycznia 2009r. Organ pouczył skarżącego, iż od przedmiotowej decyzji służy skarżącemu prawo do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławcze za pośrednictwem tego organu w terminie 14 dniu od dnia doręczenia stronie decyzji. Przedmiotową decyzję odebrał skarżący osobiście w dniu 1 czerwca 2009 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W dniu 26 czerwca 2009 r., skarżący złożył osobiście w siedzibie Miejsko -Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odwołanie od przedmiotowej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem znak: [...] z dnia 11 września 2009 r., wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdziło, że odwołanie W. N. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2009 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia SKO stwierdziło, iż skarżący odebrał decyzję od której wniósł odwołanie w dniu 1 czerwca 2009 r. Ustalony przepisami prawa 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął bezskutecznie w dniu 16 czerwca 2009 r. Skarżący zaś wniósł odwołanie dopiero w dniu 26 czerwca 2009 r. Dodatkowo SKO wskazało, że nie znalazło podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia środka zaskarżenia na podstawie art. 58 K.p.a., szczególnie, że skarżący stosownego wniosku nie złożył oraz nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. SKO uznało także, iż upływ terminu do wniesienia odwołania powoduje ten skutek, że decyzja ostateczna wydana przez organ I instancji nabiera waloru ostateczności, a weryfikacja decyzji ostatecznej może odbywać się ewentualnie w jednym z trybów nadzwyczajnych, o ile byłyby spełnione ustawowe przesłanki. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skargę wniósł W. N. Skarżący odniósł się przede wszystkim do swojej sytuacji materialnej i zagadnienia wstrzymania wpłaty mu kolejnych świadczeń przez organy socjalne. W opinii skarżącego Burmistrz Miasta i Gminy wstrzymał wypłatę przyznanego wcześniej mu świadczenia bez wydania decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania ich z naruszeniem prawa, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w razie braku podstaw do uwzględnienia skargi, sąd oddala ją na podstawie art. 151 p.p.s.a. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005r., sygn. akt: FSK 2326/04). Na wstępie rozważań trzeba zaznaczyć, iż zaskarżone rozstrzygnięcie ma charakter czysto formalny, nie odnosząc się w żaden sposób do istoty przedmiotu postępowania Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego znak: [...] z dnia 11 września 2009 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2009 r. Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks Postępowania Administracyjny w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodne z art. 129 KPA odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przy obliczaniu czternastodniowego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1). Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie lub ogłoszenie w sposób unormowany w art. 39-40 KPA, za pokwitowaniem przez pocztę, przez pracowników organu lub inne upoważnione osoby bądź organy. Podkreślić należy, iż prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona. Powyższe przepisy na mocy art. 126 KPA stosuje się odpowiednio do postanowień. Skarżącemu przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona w dniu 1 czerwca 2009r. Potwierdził fakt jej otrzymania własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W treści decyzji zostało także zawarte prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia odwołania. Wyznaczony powołanymi powyżej przepisami termin do skutecznego wniesienia odwołania upłyną bezskutecznie w dniu 16 czerwca 2009 r. Skarżący natomiast wniósł odwołanie dopiero w dniu 26 czerwca 2009 r., a zatem już po upływie terminu. W odwołaniu skarżący nie zawarł także umotywowanego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Mając na powyższe na uwadze na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.