III SAB/Kr 10/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie załatwienia wniosku do rzecznika dyscyplinarnego postanawia skargę odrzucić W dniu 21 stycznia 2013r. Z. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie załatwienia wniosku do rzecznika. W uzasadnieniu skargi podał, że pismem z dnia 15 listopada 2012r. domagał się wydania orzeczenia dyscyplinarnego bądź karnego wobec Prokurator B. Ś. za jej działania podejmowane w sprawie o sygn. akt [...]. Skarżący zarzucił, że pismo to nie zostało załatwione w terminach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a Prokurator naruszył także art. 7, art. 8, art. 9 i art. 12 kpa, a także nie zastosował prawidłowo art. 240 kpa. W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia rozstrzygnięć wydawanych w ramach postępowania uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli rozpatrywania skarg i wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustawy szczególnej przewidują sądową kontrolę - art. 3 § 3 ppsa. Podkreślić należy, że powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, dlatego sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, zaznaczyć należy, że treść pisma Z. B. z dnia 15 listopada 2012r. jednoznacznie wskazuje, iż zostało ono wniesione do trybie skarg i wniosków, czyli w ramach procedury przewidzianej w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Świadczy o tym przede wszystkim żądanie zawarte w piśmie. Mianowicie Z. B. domaga się zastosowania środków dyscyplinarnych wobec prokuratora prowadzącego sprawę o sygn. akt [...]. Ponadto w piśmie tym Z. B. wyraźnie powołuje się na treść art. 240 kpa, który to przepis znajduje się w dziale VIII kpa. zatytułowanym "Skargi i wnioski". W ocenie Sądu Prokurator Rejonowy prawidłowo odczytał treść pisma Z. B. z dnia 15 listopada 2012r. i udzielił na nie odpowiedzi stosownie do procedury uregulowanej w dziale VIII kpa. Pismo Prokuratora Rejonowego z dnia 26 listopada 2012r. nie jest zatem czynnością ani aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków po którejś ze stron sprawy administracyjnej. Nie może zatem zostać zakwalifikowane jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa jest w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, ponieważ w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych nie mieszczą się skargi dotyczące sposobu załatwienia skarg i wniosków złożonych w trybie działu VIII kpa. Zgodnie natomiast z utrwalonym orzecznictwem sądowym sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nieprawidłowym, zdaniem skarżącego, rozpatrzeniem jego skargi z dnia 15 listopada 2012r. Wyjaśnić trzeba też, że skargi wnoszone w trybie uregulowanym w dziale VIII kpa stanowią odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego skargi takie załatwiane są w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno - techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi, a wydane w następstwie rozpoznania takich skarg akty, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego (tak NSA w postanowieniu z dnia 7 lipca 2009r., sygn. akt l OSK 803/09, Lex Omega nr 552328). W postępowaniu tym nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000r., sygn. akt III SAB 108/99, Lex Omega nr 48017). Mając na uwadze powyższe, przedmiotową skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.