III SAB/Kr 10/14
PostanowienieWSA w Krakowie2014-05-28
Skład orzekający: Dorota Dąbek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku wydania przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego skargi na bezczynność, postępowanie to powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe?Ratio decidendi
W przypadku wydania przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego skargi na bezczynność, postępowanie to podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA. Dzieje się tak, ponieważ wydanie aktu przez organ oznacza, że organ nie pozostaje już w bezczynności, a przedmiot postępowania administracyjnego wywołanego skargą przestaje istnieć.Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Wójt Gminy nie rozpoznał wniosku w terminie, co skutkowało złożeniem przez skarżących zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego Wójt Gminy wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania dofinansowania, co nastąpiło po ponownym złożeniu wniosku i faktycznym przyznaniu dofinansowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S., A. O. A Spółka Cywilna w O na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
Pismem z dnia 11 lutego 2014 r. J. S. i A. O. wspólnicy A spółka cywilna w O wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpatrzeniu ich wniosku o przyznanie dofinansowania kosztów kształcenia pracownika młodocianego K. M. Skarżący wyjaśnili, że wniosek o przyznanie dofinansowania złożyli w dniu 10 grudnia 2013 r., jednak nie został on rozpoznany, gdyż pracownicy Urzędu Gminy raz twierdzili, że ich wniosek jest kompletny, a innym razem żądali od nich nadesłania dodatkowych dokumentów. W związku z tym skarżący w dniu 5 lutego 2014 r. złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyjaśnienie jak zakończyło się postępowanie wszczęte na podstawie zażalenia J. S. i A. O. A spółka cywilna na przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy.
W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze nadesłało postanowienie z dnia 3 kwietnia 2014 r. nr [...], którym uznało zażalenie J. S. i A. O. A spółka cywilna za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy 14-dniowy termin do zakończenia sprawy, liczony od otrzymania akt sprawy. Ponadto Kolegium stwierdziło, że niezałatwienie sprawy w terminie nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Pismem z dnia 5 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się do Wójta Gminy o wyjaśnienie, czy w związku z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 kwietnia 2014 r. nr [...] został rozpatrzony wniosek o przyznanie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika K. M.
W odpowiedzi Wójt Gminy nadesłał decyzję z dnia 7 maja 2014 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika K. M. W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy wskazał, iż w dniu 12 lutego 2014 r. A Spółka Cywilna J. S. , A. O. złożył ponownie wniosek i w dniu 4 kwietnia 2014 r. otrzymał dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika dla ucznia K. M.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) przewiduje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) sprawy w formie: 1) decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a); 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a), czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.).
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana.
Jeżeli w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, zostanie stwierdzony fakt wydania przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu – choćby z przekroczeniem terminów ustawowych – oznacza to, że organ nie pozostaje w bezczynności. W sytuacji wydania decyzji nie istnieje zatem przedmiot postępowania administracyjnego wywołanego wniesieniem skargi, którym jest bezczynność organu, a merytoryczne orzekanie w tym przypadku jest bezprzedmiotowe, zaś postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Odnosząc te ogólne uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, że merytoryczne rozpoznanie skargi jest bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie przez Wójta Gminy decyzji z dnia 7 maja 2014 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika K. M. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że w dniu 12 lutego 2014 r. skarżący złożyli ponownie wniosek i w dniu 4 kwietnia 2014 r. otrzymali dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika dla ucznia K. M.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż Wójt Gminy nie pozostaje w bezczynności, a merytoryczne orzekanie w tym przypadku jest bezprzedmiotowe i w związku z tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło