III SAB/Kr 101/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 9 marca 2020 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 października 2024 r. K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 9 marca 2020 r. o wydanie zaświadczenia. Skarga została uzupełniona pismem procesowym z dnia 10 listopada 2024 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wniósł o oddalenie skargi Organ wskazał, że w dniu 9 marca 2020 r. do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia "iż w sprawie prawa sierż. szt. w stanie spoczynku do przydziału lokalu mieszkalnego określonego w art. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytów f-szy Policji, zawisłości podania z dnia 2 marca 1998 r. o przydział lokalu mieszkalnego, działania w celu niewypłacania stronie świadczeń publicznoprawnych tego równoważnika podjęte na skutek odgórnych poleceń z organów wyższego stopnia i z tego też powodu świadczenia te stronie nie będą wypłacane, pomimo prawomocnego i merytorycznego, wiążącego z mocy art. 153 i 170 ppsa wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08 oraz wiedzy o stanie prawa i wykładni przepisów w tego typie sprawach (...)". Organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 51/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił już skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia 9 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej zwanej w skrócie – P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362). Przedmiotem nin. sprawy jest skarga z dnia 14 października 2024 r. na bezczynność Komendanta Powiatowego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 9 marca 2020 r. Rzecz jednak w tym, że sprawa ze skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie rozpoznania ww. podania została już rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 51/20, którym sąd oddalił skargę. Zarówno skarga w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 51/20, jak i skarga w niniejszej sprawie, zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia. Obydwie skargi są więc tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Zdaniem Sądu, w nin. sprawie zaszła negatywna przesłanka uniemożliwiająca rozpoznanie skargi skarżącego z dnia 14 października 2024 r. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na tzw. res iudicata (stan powagi rzeczy osądzonej). Wcześniej złożona przez tę samą stronę w tym samym przedmiocie skarga została rozpoznana merytorycznie wskazanym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 20124 r., poz. 935) orzekł, jak w sentencji postanowienia.