III SAB/Kr 106/20

Kraków, dnia 13 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: NSA Krystyna Kutzner WSA Janusz Kasprzycki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 14 października 2016 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści postanawia odrzucić skargę. K. J. (zwany dalej skarżącym) pismem z dnia 7 czerwca 2020 r., wniesionym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 14 października 2016 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Skarga została poprzedzona ponagleniem z 6 czerwca 2020 r. Z nadesłanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że Komendant Powiatowy Policji postanowieniem nr [...] z dnia 24 października 2016 r. (k. 6). Odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ postępowanie przed organem, który miał wydać zaświadczenie o zadanej przez skarżącego treści, zostało zakończone przed wniesieniem skargi. Skarga na bezczynność została więc wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie – P.p.s.a.) sąd administracyjny, uwzględniając skargę na bezczynność organu, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Zwrócić należy jednak uwagę, że "bezczynność" została zdefiniowana w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., zwanej dalej w skrócie "k.p.a."). Powołany przepis wskazuje, że bezczynnością jest niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Art. 53 § 2b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi co do zasady dopuszcza wniesienie skargi na bezczynność "w każdym czasie". W ocenie jednak Sądu przepis ten należy odnosić do "czasu" niezakończonego postępowania administracyjnego. Skoro więc organ rozstrzygnął postępowanie w przedmiocie wniosku o wydanie zaświadczenia (tu: wydał postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia) i doręczył to postanowienie przed wniesieniem skargi, to sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać w przedmiocie skargi na bezczynność. Analogiczny pogląd wynika z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 (dostępnej na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się postanowieniami, także w specyficznych rodzajach postępowań, jak w postepowaniach o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności". Z tych to powodów Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu nie może zostać wniesiona po zakończeniu postępowania przez ten organ. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).