III SAB/Kr 106/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia dotyczącego kolizji drogowej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej M. A. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 30 sierpnia 2021 r. M. A. wniosła skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji przedmiocie wydania zaświadczenia dotyczącego kolizji drogowej. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe zaświadczenie zostało wydane przez organ w dniu 23 sierpnia 2021 r. (k.65); jego nadanie listem poleconym nastąpiło w dniu 26 sierpnia 2021 r. – przesyłka była awizowana w dniu 30 sierpnia 2021 r. i została odebrana w dniu 31 sierpnia 2021 r. (k.75). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania była przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA). W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a." (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2021 r., III OZ 94/21, CBOSA). Jakkolwiek wspomniana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także innych postępowań, w tym postępowania o wydanie zaświadczenia. Skarga na bezczynność w tym zakresie jest zatem niedopuszczalna, jeżeli została wniesiona po załatwieniu sprawy przez organ, tj. po wydaniu zaświadczenia lub postanowienia odmownego (por. powołane postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2021 r.). Ponieważ przedmiotowa skarga została złożona po załatwieniu sprawy przez organ, jest ona niedopuszczalna i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Podkreślić przy tym warto, że "z punku widzenia kryterium bezczynności istotne jest badanie faktu wydania decyzji i aktywności zmierzającej do jej uzewnętrznienia, nie mają natomiast w tym zakresie znaczenia ustalenia w kwestii prawidłowości samego doręczenia decyzji" (por. np. wyrok NSA z dnia 21 marca 2019 r., I OSK 1295/17, CBOSA) – odnosi się to także do innych niż decyzja administracyjna aktów lub czynności, które ma podjąć organ administracji publicznej. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ przed wniesieniem skargi (30 sierpnia 2021 r.) nie tylko wydał zaświadczenie (23 sierpnia 2021 r.), ale także wysłał je listem poleconym (26 sierpnia 2021 r.). Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu – wobec odrzucenia skargi – Sąd postanowił zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia.