III SAB/Kr 116/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki (spr.) ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. L. na bezczynność i przewlekłość Burmistrza Gminy Krzeszowice w przedmiocie udostępnienia z rejestru mieszkańców danych dotyczących numeru PESEL oddala skargę. Wnioskiem z dnia 17 stycznia 2022 r. T. L., zwany dalej skarżącym, zwrócił się do Burmistrza Gminy Krzeszowice, wysyłając e-maila, o udostępnienie danych dotyczących nr PESEL zmarłego ojca (o wydanie nr PESEL). Pismem z dnia 18 stycznia 2022 r. Burmistrz gminy Krzeszowice wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku, poprzez złożenie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania poprawnie wypełnionego formularza o udostępnienie danych, zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności (Dz. U. z 2021 r., poz. 510 ze zm.) oraz o nadesłanie dowodu uiszczenia opłaty za udostępnienie danych z rejestru mieszkańców lub rejestru PESEL w kwocie 31 zł na wskazany rachunek bankowy. Jednocześnie organ wyjaśnił, że nieusunięcie ww. braków będzie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Organ wezwał również skarżącego o nadesłanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania dodatkowych danych personalnych ojca skarżącego. Pismem z dnia 7 lutego 2022 r. skarżący ponowił wniosek, nadto podniósł, że wezwanie o uiszczenie opłaty od wniosku jest bezzasadne domagając się zwolnienia z jej uiszczenia. Pismo zostało opatrzone podpisem elektronicznym. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2022 r., znak: WEO-REL.5345.2.5.2022, Burmistrz Gminy Krzeszowice, działając na podstawie art. 261 § 2 k.p.a. w zw. z art. 53 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności (Dz. U. z 2021 r., poz. 510 ze zm.) zwrócił skarżącemu wniosek o udostępnienie nr PESEL z powodu nieuiszczenia opłaty. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 maja 2022 r., znak: WO-II.621.2.3.2022, Wojewoda Małopolski uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał w szczególności, że skarżący w piśmie z dnia 7 lutego 2022 r. wniósł jednocześnie o zwolnienie go z uiszczenia opłaty. Biorąc pod uwagę treść art. 261 i 267 k.p.a. Wojewoda stwierdził, że przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia bądź postanowienia o zwrocie podania w przedmiocie udostępnienia danych osobowych z rejestru mieszkańców lub rejestru PESEL, organ winien w pierwszej kolejności rozpatrzyć wniosek o zwolnienia z uiszczenia opłaty wymaganej przepisem art. 53 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności wydając postanowienie o zwolnieniu z opłaty bądź o odmowie zwolnienia z opłaty. Wojewoda zwrócił też uwagę, że nie ma obowiązku wnoszenia podania na specjalnym formularzu. Pismem z dnia 9 maja 2022 r. Burmistrz Krzeszowic zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie udostępnienia danych z rejestru mieszkańców. Wnioskiem z tej samej daty, nadesłanym e-mailem, skarżący ponowił prośbę o udostępnienie nr PESEL zmarłego ojca Pismem z dnia 6 czerwca 2022 r. organ wezwał skarżącego o usunięcie braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Podpisany elektronicznie wniosek skarżący nadesłał dnia 27 czerwca 2022 r. Zawiadomieniem z dnia 20 lipca 2022 r. organ poinformował skarżącego, że sprawa nie może być załatwiona w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a., wskazując nowy termin załatwienia sprawy - do 9 września 2022 r. Z kolei pismem z dnia 20 lipca 2022 r. organ wezwał skarżącego o przedłożenie dowodów na okoliczność niemożności poniesienia opłaty w wysokości 31 zł za udostępnienie danych osobowych w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem wydania postanowienia o odmowie zwolnienia z kosztów. W dniu 18 sierpnia 2022 r. (korespondencja e-mail) skarżący wskazał, że nie posiada żadnych zaświadczeń na okoliczność niemożności poniesienia opłaty od wniosku. W piśmie tym złożył również skargę na przewlekłość postępowania. W dniu 24 sierpnia 2022 r. organ wezwał skarżącego o podpisanie ww. korespondencji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawieni pisma bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 26 września 2022 r. Burmistrz Gminy Krzeszowice odmówił zwolnienia skarżącego z opłaty od wniosku w sprawie udostępnienia z rejestru mieszkańców danych ojca skarżącego (nr PESEL). Postanowieniem z dnia 4 października 2022 r., znak: WO-II.621.5.17.2021, Wojewoda Małopolski, po rozpatrzeniu ponaglenia (z dnia 18 sierpnia 2022 r.) skarżącego na przewlekłość Burmistrza Gminy Krzeszowice w sprawie udostępnienia nr PESEL ojca skarżącego, stwierdził brak przewlekłości w sprawie. W dniu 19 października 2022 r. skarżący wniósł e-mailem zażalenie na postanowienie Burmistrza Gminy Krzeszowice z dnia 26 września 2022 r. Pismem z dnia 25 października 2022 r. Burmistrz Gminy Krzeszowice wezwał skarżącego do podpisania ww. pisma w terminie 10 dni dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. W dniu 2 listopada 2022 r. skarżący wniósł e-mailem skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Gminy Krzeszowice w sprawie udostępnienia danych z rejestru PESEL. Pismem z dnia 8 listopada 2022 r. organ wezwał skarżącego o podpisanie ww. pisma w terminie 10 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W dniu 21 listopada 2022 r. skarżący nadesłał podpisane zażalenie na postanowienie z dnia z dnia 26 września 2022 r. Z kolei w dniu 10 grudnia 2022 r. skarżący nadesłał podpisaną skargę na bezczynność i przewlekłość Burmistrza Gminy Krzeszowice w ww. sprawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do podpisania skargi. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2022 r. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy postanowienie Burmistrza Gminy Krzeszowice z dnia 26 września 2022 r. o odmowie zwolnienia z opłaty za udostępnienie nr PESEL. Pismem z dnia 10 stycznia 2023 r. organ wezwał skarżącego do nadesłania w terminie 7 dnia od dnia otrzymania wezwania dowodu uiszczenia opłaty za udostępnienie danych, w kwocie 31 zł wyjaśniając, że podanie zostanie zwrócone jeżeli w wyznaczonym terminie należności nie zostaną uiszczone lub czynność uzależniona od opłaty zaniechana. W dniu 26 stycznia 2023 r. skarżący zwrócił się, wysyłając e-mail, o zwolnienie od opłaty. Pismem z dnia 31 stycznia 2023 r. organ wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych ww. pisma poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Postanowieniem z dna 22 lutego 2023 r. Burmistrz Gminy Krzeszowice zwrócił skarżącemu wniosek o udostępnienie danych jednostkowych, tj. wskazania nr PESEL z powodu nieuiszczenia opłaty od wniosku. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2023 r., znak: WO-II.621.2.3.2022, Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy postanowienie Burmistrza Gminy Krzeszowice z dnia 22 lutego 2023 r. W dniu 18 listopada 2022 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga na bezczynność i przewlekłość Burmistrza Gminy Krzeszowice w przedmiocie udostępnienia z rejestru mieszkańców danych z rejestru PESEL (o wydanie nr PESEL). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola ta polega na orzekaniu w sprawach skarg na, między innymi, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd, uwzględniając taką skargę: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a.). Jednocześnie sąd stwierdza – co wynika z art. 149 § 1a, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłość, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W niniejszym przypadku Sąd uznał, że skarżący dopełnił powyższego wymogu, wnosząc w pismo z dnia 18 sierpnia 2022 r., zawierające także ponaglenie, do organu wyższego stopnia. Wskazać również należy, że co do zasady, dopuszczalności rozpoznania sprawy ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie ogranicza okoliczność zakończenia postępowania. Wobec powyższego zostały spełnione warunki formalne dopuszczalności skargi. Przechodząc do meritum sprawy wskazać należy, że wniesiona w tej sprawie skarga zarzuca bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, wymienione w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12) wskazano, że nowelizacja Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegająca na dodaniu (od 11 kwietnia 2011 r.) skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagała reinterpretacji pojęcia "bezczynności" przez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia (względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Chodzi w tym przypadku o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a., względnie terminu przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. Pojęcie bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 oraz art. 149 P.p.s.a. sprowadza się więc obecnie do badania kwestii ewentualnego naruszenia "terminowości" działania organów administracyjnych – niezałatwienia sprawy w terminie (por. R. Suwaj, "Sądowa ochrona przed bezczynnością administracji publicznej", Warszawa 2014, s. 57). Tak stanowi definicja legalna bezczynności, wprowadzona do k.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1" (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). W tym ujęciu dochowanie przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, względnie jego sukcesywne przedłużanie z zachowaniem aktów staranności przewidzianych w art. 36 k.p.a. wyklucza możliwość skutecznego postawienia organowi zarzutu bezczynności. Natomiast pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużych odstępach czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (zob. art. 37 § 1 k.p.a.; por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 349/18 oraz z dnia 1 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 2931/18 – CBOSA; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2019, str. 91). Tak też stanowi definicja legalna "przewlekłości" wprowadzona do k.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Kierując się powyższym Sąd w rozpoznawanej sprawie uznał, że Burmistrz Gminy Krzeszowice nie dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 17 stycznia 2022 r. o udostępnienie danych dotyczących nr PESEL ani nie można mu skutecznie zarzucić przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy. Zgodnie z art. 12 k.p.a., wyrażającym zasadę szybkości postępowania, organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. W myśl art. 35 § 1-3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Wskazać również należy, że w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Powyższy obowiązek organu wynika z art. 36 § 1 i § 2 k.p.a. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że przedmiotem kontroli sądowej było postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 17 stycznia 2022 r. o udostępnienie danych z rejestru PESEL (o wydanie nr PESEL). Zastrzec przy tym od razu należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania sąd administracyjny nie może oceniać prawidłowości procedowania i merytorycznego rozstrzygnięcia, a jedynie zobligowany jest ustalić, czy organ, któremu zarzuca się, iż pozostaje w stanie bezczynności w załatwieniu sprawy, w rzeczywiści w tym stanie się znajduje oraz, czy podejmował czynności w sposób nieefektywny, bądź dla pozoru. Zauważyć należy, że w świetle akt administracyjnych, jakimi dysponował Sąd, organ (Burmistrz Gminy Krzeszowice) w efekcie - postanowieniem z dnia 22 lutego 2023 r. - zwrócił wniosek skarżącemu wobec nieuiszczenia przez niego opłaty, które to postanowieniem z dnia 1 czerwca 2023 r., znak: WO-II.621.2.3.2022, Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy. Z powyższego wynika, że wniosek skarżącego w przedmiocie udostępnienia danych dotyczących nr PESEL nie spełniał wymogów formalnych. Stosownie bowiem do postanowień art. 63 § 2 k.p.a. podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres, również w przypadku złożenia podania w postaci elektronicznej, i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie opłat za udostępnienie danych z rejestru mieszkańców oraz rejestru PESEL (Dz. U. z 2017 r., poz. 2482) wniosek skarżącego podlegał opłacie w kwocie 31 zł, a z uwagi na nieuwzględnienie wniosku o zwolnienie z tej opłaty (postanowieniem z dnia 22 grudnia 2022 r. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy postanowienie Burmistrza Gminy Krzeszowice z dnia 26 września 2022 r. o odmowie zwolnienia z opłaty za udostępnienie nr PESEL), jej uiszczenie stało się wymagalne (pismem z dnia 10 stycznia 2023 r. organ wezwał bowiem skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania dowodu uiszczenia opłaty, a kolejnemu wnioskowi skarżącego o zwolnienie z tej opłaty, pomimo uzupełnienia jego braków formalnych o podpis, nie został nadany dalszy bieg i organ nie procedował, a to ze względu na właśnie na fakt nieuiszczenia przez skarżącego wymagalnej opłaty i uprzedniego rozstrzygnięcia już kwestii zwolnienia skarżącego z obowiązku jej uiszczenia ( postanowienia Wojewody Małopolskiego z dnia 22 grudnia 2022 r. i Burmistrza Gminy Krzeszowice z dnia 26 września 2022 r.). Stosownie do postanowień art. 261 § 2 k.p.a. w takiej sytuacji wniosek podlega zwrotowi. Skoro skarżący, pomimo wezwania go pismem z dnia 10 stycznia 2023 r. nie uczynił tego, jak wskazują akta administracyjne, podanie skarżącego obarczone było brakiem fiskalnym i wobec tego, co kluczowe w tej sprawie - nie zaktualizowała się powinność organu udostępnienia żądanych danych. W takim stanie rzeczy trudno mówić o bezczynności organu. Podobnie, zdaniem Sądu, z tegoż samego względu, nie można zarzucić skutecznie Burmistrzowi Gminy Krzeszowice przewlekłego prowadzenia postępowania w tej sprawie. Skoro wniosek skarżącego nie został opłacony i z tej przyczyny został zwrócony, to żaden termin do załatwienia tego wniosku nie zaczął właściwemu organowi administracji biec. Tylko bowiem podanie spełniające określone wymogi formalne, również i fiskalne, może wywołać procesowe skutki powodując rozpoczęcie biegu terminu do załatwienia przez właściwy organ tego wniosku, przewidziane w procedurze administracyjnej. Nawet jeżeliby w tym zakresie przeanalizować działanie organu, to nie można w ocenie Sądu dopatrzeć się podejmowania przez niego czynności pozornych, nieefektywnych, czy braku skoncentrowania się w podejmowaniu tych czynności zmierzających do załatwienia wniosku skarżącego. Wprawdzie z analizy akt administracyjnych wynika, że pierwotnie postanowieniem z dnia 21 lutego 2022 r., znak: WEO-REL.5345.2.5.2022, wydanym na podstawie art. 261 § 2 k.p.a. w zw. z art. 53 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności (Dz. U. z 2021 r., poz. 510 ze zm.) wniosek został skarżącemu zwrócony z powodu nieuiszczenia opłaty, jednak na skutek postanowienia z dnia 2 maja 2022 r., znak: WO-II.621.2.3.2022, Wojewody Małopolskiego co dopiero wskazane postanowienie z dnia 21 lutego 2022 r. zostało uchylone a sprawa przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Dalsze działania organu z kwerendy akt wskazują jednak, że pismem z dnia 6 czerwca 2022 r. wezwał on więc skarżącego w ponownym rozpoznaniu sprawy, po ponowieniu przez skarżącego swojego pierwotnego żądania, do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie, by następnie zawiadomieniem z dnia 20 lipca 2022 r. poinformować skarżącego, iż sprawa nie może być załatwiona w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a., wskazując nowy termin załatwienia sprawy do 9 września 2022 r. Dalsza analiza akt wskazuje, że organ kilkakrotnie wzywał skarżącego, a to pismem z dnia 20 lipca 2022 r. o przedłożenie dowodów na okoliczność niemożności poniesienia opłaty w wysokości 31 zł za udostępnienie danych osobowych, a następnie w dniu 24 sierpnia 2022 r. o podpisanie korespondencji będącej odpowiedzią na wezwanie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawieni pisma bez rozpoznania. W efekcie, postanowieniem z dnia 26 września 2022 r. Burmistrz Gminy Krzeszowice odmówił zwolnienia skarżącego z opłaty od wniosku w sprawie udostępnienia z rejestru mieszkańców danych ojca skarżącego (nr PESEL)., które po rozpoznaniu zażalenia, także wymagającego uzupełnienia przez skarżącego o brakujący podpis, zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 22 grudnia 2022 r. przez Wojewodę Małopolskiego. Postanowieniem zaś z dnia 22 lutego 2023 r. organ zwrócił wniosek skarżącemu wobec nieuiszczenia przez niego wymagalnej opłaty, a które to, jak już Sąd uprzednio wskazał, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2023 r., znak: WO-II.621.2.3.2022, Wojewody Małopolskiego zostało utrzymane w mocy. Powyższe już pokazuje sposób działania organu, ale także i charakterystyczny sposób działania skarżącego. Mając więc na uwadze powyższe, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznał, że Burmistrz Gminy Krzeszowice nie dopuścił się przewlekłości w załatwieniu sprawy skarżącego. Nawet jeżeliby oceniać sposób działania organu, któremu skarżący zarzuca przewlekłe prowadzenie postępowania pomimo tego, że nie zaczął biec temu organowi termin do załatwienia przedmiotowej sprawy, to przerwy w podejmowanych czynnościach organu, które można dostrzec w przebiegu podejmowanych przez organ czynności procesowych, w ocenie Sądu, nie wynikały jednakże z tego, że postępowanie było prowadzone dłużej niż było to niezbędne do załatwienia przedmiotowej sprawy, lecz z działania niestety samego skarżącego, który wnosił podania i pisma nieodpowiadające wymogom formalnym, a którym na różnych etapach tego postępowania nie można było nadać z tego powodu dalszego biegu bez uprzedniego wezwania skarżącego u uzupełnienie tych braków. W takiej sytuacji trudno zarzucić organowi nieefektywne działanie, czy też brak skoncentrowania i podejmowania czynności nieefektywnych, czy też dla pozoru, skoro do takiego stanu rzeczy przyczynił się poprzez swoje działania sam skarżący wnosząc pisma, którym nie można było nadać dalszego biegu z powodu niezachowania warunków formalnych (Podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno być bowiem podpisane lub uwierzytelnione. Podanie to powinno być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, co wynika z analizy regulacji artykułów: 63 i 64 k.p.a.). Podkreślić należy, że stan przewlekłości jest sytuacją obiektywną i jest konsekwencją prowadzenia postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu w ogóle brak takich okoliczności obiektywnie potwierdzających przewlekłe prowadzenie postępowania w pełnym tego słowa znaczeniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł, jak w sentencji wyroku.