III SAB/Kr 12/07

WyrokWSA w Krakowie2007-09-04

Skład orzekający: Dorota Dąbek, Halina Jakubiec, Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz Miasta pozostaje w bezczynności w rozumieniu prawa administracyjnego, jeśli żądania strony mają charakter cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny?
Ratio decidendi
Burmistrz Miasta nie pozostaje w bezczynności w rozumieniu prawa administracyjnego, jeśli żądania strony mają charakter cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny. W takim przypadku organ nie jest zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego, a skarga na bezczynność organu nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
A. J. i M. J. złożyli skargę na bezczynność Burmistrza Miasta L. w sprawie dotyczącej przebiegu ul. [...], zarzucając organowi brak wydania decyzji administracyjnej pomimo wniosków z 2006 r. i wyznaczenia dodatkowego terminu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, wskazując na wezwanie do sprecyzowania żądań i podjęcie działań w terenie. Skarżący podtrzymali swoje stanowisko, że organ nie wydał decyzji administracyjnej. Na rozprawie wyjaśnili, że oczekują interwencji w sprawie naruszenia ich własności i zmian w księgach wieczystych.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek spr. Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2007 r. sprawy ze skargi A. J. i M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta L. skargę oddala wyroku z dnia 4 września 2007r. W dniu [...] maja 2007r. A. i M. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Burmistrza Miasta L. skargą na bezczynność Burmistrza Miasta L., zarzucając bezczynność w sprawie prowadzonej pod znakiem [...] w przedmiocie przebiegu ul. [...] i podnosząc, że organ nie załatwił sprawy zgodnie z żądaniem wniosku skarżących z dnia [...] maja 2006r. i [...] lipca 2006r. Skarga poprzedzona została zażaleniem na bezczynność skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N., które postanowieniem z dnia [...] listopada 2006r. wyznaczyło Burmistrzowi Miasta L. dodatkowy 14 dniowy termin. Skarżący w skardze podnoszą, że pomimo wyznaczenia dodatkowego terminu organ nie załatwił sprawy poprzez wydanie decyzji. Ustosunkowując się. do treści tej skargi Burmistrz Miasta L. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W odpowiedzi na skargę podniesiono, że organ zrealizował zalecenia Kolegium poprzez wezwanie wnioskodawcy o sprecyzowanie swych żądań. Po uzyskaniu odpowiedzi (pismo z dnia [...] stycznia 2007r.) organ wyjaśnił sprawy związane z zagospodarowaniem działek sąsiadujących z ul. [...] oraz zlecił prace przy budowie rowów i przepustów przy ul.[...]. Prace te podjęto w marcu 2007r., o czym poinformowano skarżących (pismo z [...] kwietnia 2007r.). W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2007r. skarżący ustosunkowując się do argumentów odpowiedzi na skargę podnieśli, że nie zgadzają się z poglądem, że Burmistrz załatwił sprawę, nadal bowiem nie wydał decyzji administracyjnej, a tylko odpowiedział pismem. Skarżący załączyli cztery pisma skierowane do nich przez Burmistrza podnosząc, ze stanowią one tylko jałową polemikę. Na rozprawie przed sądem w dniu [...] września 2007r. skarżący wyjaśnili, ze oczekują od organu interwencji w sprawie naruszenia ich własności, albowiem na części działki której są właścicielami w chwili obecnej jest droga. Podnieśli także, że w księgach wieczystych dokonane zostały bezpodstawnie zmiany, a także, ze organ zmienił sygnaturę sprawy. Wnieśli ponadto wniosek o zwrot kosztów postępowania. W dniu [...] maja 2007r., rozpoznając kolejne zażalenie na bezczynność, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wydało postanowienie, w którym uznało zażalenie za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, że zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają art. 3 § 1-3. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest zatem ocena, czy na organie tj. na Burmistrzu Miasta L. ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu żaden z tych przypadków nie zachodzi w niniejszej sprawie. Do wniosku takiego prowadzi analiza treści sprecyzowanych przez skarżących żądań (pismo z dnia [...] stycznia 2007r.) oraz dodatkowych wyjaśnień przedstawionych przez skarżących w Sądzie na rozprawie w dniu [...] września 2007r. Żądania skarżących podjęcia przez organ interwencji w sprawie naruszenia ich prawa własności oraz zarzuty co do nieuprawnionego dokonania zmian w księgach wieczystych mają bowiem charakter cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny. W przedmiotowej sprawie Burmistrz Miasta L. nie był więc uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej czy postanowienia, których domagają się skarżący. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżących Burmistrz Miasta L. nie pozostaje w bezczynności w rozumieniu prawa administracyjnego. Udzielił bowiem stronom stosownych wyjaśnień, podjął określone działania w terenie mające na celu uregulowanie stosunków wodnych. Nie jest natomiast w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosków składanych przez skarżących dotyczących uregulowania naruszeń ich prawa własności. Nie można zatem mówić o bezczynności Burmistrza Miasta L. jako bezczynności organu administracji publicznej. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie ulega więc wątpliwości, że przedmiotowa skarga na bezczynność Burmistrza Miasta L. jest nieuzasadniona. Podmiot ten nie mógł bowiem żadnym władczym rozstrzygnięciem, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnąć w przedmiocie naruszenia prawa własności skarżących. Nie może zatem być mowy o jego bezczynności w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego powodu skarga musiała zostać oddalona, a oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło