III SAB/Kr 123/18
PostanowienieWSA w Krakowie2019-03-28
Skład orzekający: WSA Janusz Bociąga, WSA Bożenna Blitek, WSA Barbara Pasternak (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu gminy polegająca na niewprowadzeniu wnioskowanej zmiany organizacji ruchu (ograniczenia tonażu na drodze gminnej) podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie przepisów PPSA dotyczących skarg na bezczynność?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu gminy w zakresie niewprowadzenia wnioskowanej zmiany organizacji ruchu nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw, w których sądy administracyjne orzekają o bezczynności, określonym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 PPSA. Zatwierdzenie organizacji ruchu jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 6 PPSA), jednakże bezczynność w tym zakresie nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego.Stan faktyczny
R. P. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Ż, zarzucając mu zaniechanie działań w celu ograniczenia tonażu na drodze gminnej oraz zapewnienia jej należytego stanu technicznego i bezpieczeństwa ruchu. Skarżący domagał się zobowiązania Burmistrza do wprowadzenia ograniczenia tonażu do 5 ton i sporządzenia projektu organizacji ruchu. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
|Sygn. akt III SAB/Kr 123/18 | POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Janusz Bociąga, Sędziowie: WSA Bożenna Blitek, WSA Barbara Pasternak (spr.), , Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2019 r., ze skargi R. P. na bezczynność Burmistrza Miasta Ż postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić skarżącemu R. P. ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie:
R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Ż polegającą na zaniechaniu podjęcia działań celem:
- ograniczenia tonażu na drodze gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O do maksymalnie dopuszczalnej masy 5 ton, tj. zarzucając naruszenie art. 19 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 20 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. o ruchu drogowym;
- zapewnienia utrzymania w należytym stanie infrastruktury drogowej w postaci drogi gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O, w tym zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz bezpieczeństwa osób i mienia, tj. zarzucając naruszenie art. 19 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 20 pkt 2, 3, 4, 5, 10, 11, 12, 14, 15 ustawy o drogach publicznych.
W związku z powyższym, na podstawie art. 101 ust. 1 w zw. z art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym skarżący wniósł o:
- zobowiązanie Burmistrza Miasta Ż do podjęcia działań celem wprowadzenia zmiany organizacji ruchu poprzez ograniczenia tonażu na drodze gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O do maksymalnie dopuszczalnej masy 5 ton;
- zobowiązanie Burmistrza do podjęcia działań celem utrzymania w należytym stanie infrastruktury drogowej w postaci drogi gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O, w tym zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz bezpieczeństwa osób i mienia poprzez sporządzenie i przedłożenie właściwemu organowi administracji publicznej projektu organizacji ruchu zawierającego ograniczenie tonażu na drodze gminnej przy Placu [...] oraz ul. W w O do maksymalnie dopuszczalnej masy 5 ton, w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ppsa działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 ppsa.
W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 czerwca 2014r., sygn. akt I OPS 14/13 (ONSAiWSA 2015/1/2) przesądzono, że zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012r., poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarzadzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729) jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ppsa.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła brak działania organu administracji publicznej polegający niewprowadzeniu wnioskowanej zmiany organizacji ruchu. Jak wyżej wskazano, zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu jest aktem, o którym mowa w art. 3§6 ppsa i podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Inaczej jednak rzecz się ma w przypadku bezczynności polegającej na niewydaniu takiego aktu.
Mając na uwadze ww. przepis art. 3 §2 pkt 8 i 9 ppsa, zgodnie z którymi sądy orzekają w sprawach bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, wskazać należy, że skarżona bezczynność nie należy do żadnej z kategorii wymienionej w tych przepisach.
Skarga w tym zakresie nie jest dopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa podlega odrzuceniu.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło