III SAB/Kr 125/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 8 września 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 8 września 2022 r. K. J. (dalej jako: skarżący) zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Postanowieniem z dnia 16 września 2022 r., znak: AF.WO.37.599.2014/ZAŚ9/AJ, po rozpatrzeniu ww. wniosku z dnia 8 września 2022 r., Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia (k. 58 a.a.). Po rozpatrzeniu zażalenia na ww. postanowienie, Komendant Główny Policji postanowieniem z 24 listopada 2022 r., znak:FWA-7214-2/22/MA utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie (k. 71 a.a.). Pismem z dnia 20 października 2024 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia 8 września 2022 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie w całości, wskazując, że w dniu 16 września 2022 r. wydał postanowienie, którym odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia żądanej treści. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy przez Komendanta Głównego Policji postanowieniem z 24 listopada 2022 r., znak:FWA-7214-2/22/MA. W dniu 4 grudnia 2024 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym podtrzymał wniesioną skargę oraz rozszerzył argumentację na jej poparcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania, były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) przesądzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Powyższe stanowisko orzekający w sprawie Sąd w pełni aprobuje. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści jak we wniosku z dnia 8 września 2022 r. Z akt sprawy wynika jednak, że postanowieniem z 24 listopada 2022 r. Komendant Główny Policji postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 16 września 2022 r., w którym odmówiono skarżącemu wydania zaświadczenia żądanej treści. Zatem skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącego po zakończeniu postepowania administracyjnego, zakończonego ostatecznym postanowieniem Komendanta Głównego Policji z 24 listopada 2022 r. Dlatego biorąc pod uwagę treść przytoczonej wyżej uchwały składu siedmiu sędziów NSA należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu powyższa okoliczność stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny, o której mowa w uchwałach o sygn. akt II OPS 5/19 oraz II OPS 1/21. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.