III SAB/Kr 129/18

WyrokWSA w Krakowie2018-11-13

Skład orzekający: Halina Jakubiec, Renata Czeluśniak, Hanna Knysiak - Sudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, a jeśli tak, to czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności w początkowej fazie postępowania oraz przewlekłości w jego prowadzeniu, jednakże bezczynność i przewlekłość nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z uwagi na wydanie decyzji przez Wojewodę przed datą wyrokowania, sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności jako bezprzedmiotowe. Zasądzono koszty postępowania od Wojewody na rzecz skarżącej.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wskazała, że od złożenia wniosku minęło blisko półtora miesiąca do podjęcia pierwszej czynności przez organ. Organ zawiadomił o przedłużeniu terminu do 2 września 2018 r., powołując się na konieczność uzyskania informacji od służb. Skarżąca argumentowała, że organ zbyt późno zwrócił się do służb i nie może zasłaniać się ich odpowiedzią, a także że braki kadrowe organu nie mogą obciążać strony postępowania. Skarga została poprzedzona ponagleniem, które zostało uznane za uzasadnione.
Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody, ale uznał, że nie miały one miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Wojewody do wydania aktu lub dokonania czynności umorzono jako bezprzedmiotowe. Zasądzono od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Hanna Knysiak - Sudyka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. I. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy stwierdza, że Wojewoda dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdza, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Wojewody do wydania aktu lub dokonania czynności, zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej M. I. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. I. (dalej w skrócie skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę opatrzoną datą 3 sierpnia 2018 r. na przewlekłość oraz bezczynność Wojewody w związku z toczącym się od dnia 2 maja 2018 r. postępowaniem z wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W treści skargi podniosła, że od dnia wszczęcia postępowania tj. dnia 2 maja 2018 r. upłynęło blisko półtora miesiąca zanim organ podjął pierwszą czynność w sprawie. Zwrócił się bowiem w dniu 15 czerwca 2018 r. do Komendanta Oddziału Straży Granicznej oraz w dniu 18 czerwca 2018 r. do Wydziału Zamiejscowego ABW i Komendanta Wojewódzkiego Policji z zapytaniem, czy wyjazd i pobyt skarżącej na terytorium RP stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Równolegle organ zawiadomił skarżącą pismem z dnia 18 czerwca 2018 r., że decyzja zostanie podjęta do dnia 2 września 2018 r. z uwagi na konieczność oczekiwania na odpowiedź wyżej wskazanych służb oraz analizę dokumentów pod kątem deklarowanego celu pobytu. W ocenie skarżącej organ dopuścił się nieuzasadnionego przedłużenia postępowania. Wskazała, że wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie wymagał w toku postępowania żadnej weryfikacji, gdyż już na wstępie został poddany ocenie i jako kompletny (nie wymagający uzupełnienia) zainicjował niniejsze postępowanie. Przeprowadzone konsultacje z reguły mogą prowadzić do przedłużenia postępowania, niemniej jak wskazała skarżąca, z przepisu art. 109 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach wynika, że jeżeli organ obowiązany do przekazania informacji w terminie 30 dni nie udzieli odpowiedzi, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony. Organ zbyt późno skierował zapytania do służb, zatem nie może posługiwać się argumentem w obronie terminowości koniecznością oczekiwania na odpowiedź z ich strony. W ocenie skarżącej nie uzasadnia przewlekłości postępowania oraz bezczynności duża ilość spraw cudzoziemców ubiegających się o przyznanie pobytu czasowego na terenie RP i brak możliwości przy określonym stanie kadrowym urzędu sprawnej i szybkiej realizacji wniosku. Strony postępowania nie mogą obciążać konsekwencje niewłaściwej organizacji pracy, czy braków kadrowych po stronie organu. Skarga została poprzedzona ponagleniem z dnia 28 czerwca 2018 r. do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, który postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2018 r. nr [...] uznał ponaglenie za uzasadnione i wyznaczył termin rozpatrzenia wniosku skarżącej do dnia 3 września 2018 r. Jednocześnie zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie miało miejsca z rażącym naruszaniem prawa. Organ wyższego stopnia dopatrzył się braku skuteczności w działaniu Wojewody, gdyż analizując daty poszczególnych czynności uznał, że rozstrzygnięcie mogło być wydane w terminie krótszym niż przewidywany (do dnia 2 września 2018 r.). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że zaistniałe w sprawie przekroczenie ustawowego terminu załatwienia sprawy jest opóźnieniem, które w ocenie organu nie stanowi naruszenia rażącego, pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, Wojewoda wskazał, że o kompletności wniosku nie świadczy opatrzenie go stemplem daty przyjęcia ani też adnotacje zamieszczone na wniosku i metryce. Złożony przez skarżącą wniosek nie był kompletny i wymagał podjęcia czynności wyjaśniających w zakresie potwierdzenia posiadania aktualnego miejsca pobytu na terytorium RP i posiadania przez skarżącą ubezpieczenia zdrowotnego. Stosowne wyjaśnienia i dokumenty skarżąca przedłożyła w dniu 5 i 28 czerwca 2018 r. Organ zwrócił uwagę, że w przypadku, gdy wniesione podanie jest niekompletne, termin do załatwienia sprawy zaczyna biec od dnia usunięcia jego braku. Organ przyznał, że realizacja obowiązku wynikającego z art. 109 ustawy o cudzoziemcach związana z pozyskaniem od służb informacji dotyczącej bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego wpływa znacząco na czas trwania postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium, niemniej należy mieć na uwadze, że służby mają 30 dni na udzielenie odpowiedzi. W trakcie biegu tego terminu organ nie zaniechał jednak prowadzenia czynności wyjaśniających w zakresie ustalenia posiadania przez skarżącą zapewnionego miejsca zamieszkania. Organ podniósł, że aktualna sytuacja międzynarodowa i rosnące zagrożenie terroryzmem nakłada na organ obowiązek wnikliwego przeprowadzenia postępowania mającego na celu stwierdzenie, czy wjazd cudzoziemca na terytorium RP nie zagraża porządkowi i bezpieczeństwu wewnętrznemu kraju. Zintensyfikowaniu uległy takie zjawiska jak wyłudzenia zezwoleń pobytowych, dlatego też szczególnej uwadze organu poddano kwestię zadeklarowanego przez skarżącą we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy celu pobytowego – kurs języka polskiego w A ul. K w K. W trakcie bowiem prowadzonych czynności zaistniało podejrzenie, że ww. szkoła jest fikcyjna i nie prowadzi zajęć z języka polskiego. Wskazywał na to znaczący wzrost wpływu wniosków na pobyt czasowy na terenie RP uzasadnianych nauką www. szkole. W związku z tym Wojewoda zwrócił się z zapytaniem do Naczelnika Wydziału do Spraw Cudzoziemców Oddziału Straży Granicznej oraz do Konsula RP w Teheranie. Z udzielonych odpowiedzi wynikało, że w tracie prowadzonych procedur wizowych cudzoziemcy nie byli w stanie w sposób wiarygodny uzasadnić powodów ich zainteresowania udziałem w kursie ani związków z Polską. Na przełomie lipca i sierpnia 2018 r. Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców pozyskał od funkcjonariuszy SG informację, że proces legalizacji pobytu obywateli państw trzecich, przedstawiających przed Wojewodą zaświadczenia o przyjęciu na kurs języka polskiego, wydane przez A ul. K w K może być związany z procederem wyłudzenia zezwoleń na pobyt czasowy na terytorium RP. W związku z powyższym w sprawie skarżącej podejmowane są dalsze czynności wyjaśniające w zakresie ustalenia, czy zadeklarowany przez nią cel pobytu jest rzeczywisty. Zdaniem organu mają dla kwestii terminowości znaczenie kwestie organizacyjne Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Urzędu Wojewódzkiego, w którym w roku 2018 na jednego pracownika rozpatrującego sprawy dotyczące legalizacji pobytu i pracy cudzoziemców przypada średnio 550 spraw kwartalnie. Uwzględniając charakter sprawy, organ dopełnił ustawowego obowiązku zawiadomienia skarżącej o nowym terminie załatwienia sprawy, który w związku z rozpatrzeniem ponaglenia został wyznaczony na dzień 3 września 2018 r. Skarżąca w piśmie z dnia 21 września 2018 r., ustosunkowując się do twierdzeń organu w odpowiedzi na skargę zwróciła uwagę na następujące kwestie: z art. 108 § 1 ustawy o cudzoziemcach wynika, że umieszczenie w dokumencie podróży stempla potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy jest jednoznaczne ze spełnieniem przez wniosek warunków formalnych. Wezwanie organu do usunięcia "braków formalnych" wniosku nastąpiło dopiero w ślad za pismem z dnia 22 czerwca 2018 r., tj. po półtora miesiącu od wszczęcia postępowania administracyjnego, po weryfikacji wniosku w dniu 2 maja 2018 r., po wysłaniu w dniu 15 czerwca 2018 r, zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz po wysłaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. pisma informującego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 2 września 2018 r. Powyższy ciąg wydarzeń skarżąca nazwała chaotycznym i pozbawionym logiki. Ponadto skarżąca wskazała, że przedłożenie do akt sprawy kopii umowy najmu lokalu mieszkalnego było jej wyłączną inicjatywą. Odnosząc się z kolei do analizowanego przez organ celu pobytu skarżącej, potwierdziła, że miał być nim nauka języka polskiego w warunkach stacjonarnych oraz w środowisku rodowitych Polaków ze względu na potrzeby rynku pracy. Zaprzeczyła przy tym, by składała oświadczenie, że celem pobytu ma być nauka języka polskiego w szkole A w K. Skarżącą nie łączy z nią żadna umowa cywilnoprawna, natomiast ma podpisaną umowę ze Szkołą Języka Polskiego B. Podjęte przez organ opisane w odpowiedzi na skargę działania mające na celu ustalenie związku szkoły A z K z procederem wyłudzania zezwoleń na pobyt czasowy skarżąca oceniła jako mające jedynie pośredni związek z jej sprawą, które ostatecznie wpływają w sposób nieuzasadniony na tok sprawy. Wskazała też, że w dniu 29 czerwca 2018 r. ASEC SA wystąpiła z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę dla skarżącej a w dniu 6 września 2018 r. Wojewoda wydał zezwolenie typu A nr [...] na pracę w ww. podmiocie gospodarczym na stanowisku księgowa (identyfikator w systemie centralnym nr dok [...] kod jednostki [...]). Organ w piśmie z dnia 4 października 2018 r. wskazał, że do daty tego pisma procesowego, nie została wydana decyzja rozstrzygająca wniosek skarżącej. Pismem z dnia 3 września 2018 r. organ zawiadomił skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy na dzień 2 listopada 2018 r. Pełnomocnik skarżącej w dniu 4 października 2018 r. zapoznał się z aktami prawy. Organ podniósł ponadto, że skarżąca wyraźnie wskazała we wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, że deklaruje cel pobytu kurs języka polskiego – stacjonarny kurs języka polskiego. Załączyła do wniosku pismo firmowane przez tę szkołę z dnia 26 kwietnia 2018 r. potwierdzające, że od dnia 26 kwietnia 2018 r. rozpocznie naukę w tejże szkole z dniem 15 maja 2018 r. Do dnia 4 października nie informowała organu, że nauki w tej szkole faktycznie nie pobiera. Tym bardziej w ocenie organu powinny zostać wyjaśnione kwestie deklarowanego celu pobytu. Organ załączył pismo z dnia 3 września 2018 r. informujące o nowym terminie załatwienia sprawy 2 listopada 2018 r. |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: | |Z art. 3 § 2 pkt 1) i 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.| |1302; dalej: ppsa) wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach | |skarg na m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach decyzji administracyjnych. | |Nie ulega wątpliwości, że rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie mieści się we wskazanych wyżej ramach. | |Skarżąca podniosła, że w sprawie zaistniała bezczynność organu administracji publicznej, gdyż w prawnie ustalonym terminie nie podjął | |on czynności w sprawie, mimo istnienia ustawowego obowiązku - w ustawowym terminie nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub| |też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Wystąpiła także przewlekłość postępowania, gdyż podejmowane przez organ czynności | |procesowe nie zmierzały bezpośrednio do załatwienia sprawy, zwłaszcza nie jest usprawiedliwione, w świetle art. 109 ust.4 ustawy o | |cudzoziemcach, oczekiwanie na odpowiedź organów które miały udzielić informacji organowi prowadzącemu sprawę. Tym samym organ nie | |dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie w | |sposób zgodny z prawem. Biorąc pod uwagę, że przyczyny przewlekłości i bezczynności leżały wyłącznie po stronie organu, oraz że termin | |do załatwienia sprawy został przekroczony, a ze względu na uchybienia organu należy przyjąć, że miały one miejsce z rażącym | |naruszeniem prawa. | |Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów, w pierwszej kolejności odwołać się należy do stosownych regulacji ustawy z dnia z | |dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; dalej kpa). | |W myśl art. 12 kpa organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi| |środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1), zaś sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być| |załatwione niezwłocznie (§ 2). | |Z kolei art. 35 kpa stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1), niezwłocznie | |powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia | |postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź | |możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2), a załatwienie sprawy wymagającej postępowania | |wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch | |miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Przepisy| |szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a (§ 4). | |Ponadto, zgodnie z art. 36 kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany | |zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia | |i ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych | |od organu. | |W świetle powyżej przytoczonych regulacji podzielić należy zarzut skarżącej o przewlekłym prowadzeniu przez organ postępowania | |administracyjnego z jej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy .Nie ulega bowiem wątpliwości, że w okresie od złożenia | |wniosku w dniu 2 maja 2018r., do 15 czerwca 2018r., kiedy organ zwrócił się do Oddziału Straży Granicznej, nie została podjęta żadna | |czynność, co oznacza , że organ pozostawał w tej sprawie w stanie bezczynności. | |Stan bezczynności jest sytuacją niezałatwienia sprawy w terminie wynikającym z art. 35 k.p.a., z przepisów szczególnych lub w terminie | |wskazanym w art. 36 k.p.a., co wynika z art. 37 § 1 k.p.a.. W sytuacji, gdy sprawa nie została załatwiona do dnia wyrokowania przez sąd| |o bezczynności, sąd jest zobligowany do zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności. Jeżeli w dacie wyrokowania | |postępowanie administracyjne zostało zakończone stosownym aktem lub czynnością i zapadły one po wniesieniu skargi, brak jest podstaw do| |wydania wyroku zobowiązującego. Nałożenie przez sąd obowiązku dokonania żądanej czynności, w sytuacji, gdy strona uzyskała jej | |spełnienie, stanowiłoby działanie bezprzedmiotowe, bo dublujące to, co zostało już zrealizowane. | |Na dzień wyrokowania przez tut. Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności w zakończeniu postępowania o wydanie zezwolenia na pobyt | |czasowy, bowiem dniu 24 października 2018r. Wojewoda wydał decyzję [...], która stanowi zakończenie sprawy przed tym organem, wobec czego| |brak jest podstaw do nałożenia na organ obowiązku wydania aktu lub podjęcia czynności, dlatego w tym zakresie należało postępowanie | |umorzyć jako bezprzedmiotowe ( art.161 § 1pkt.3 ppsa). | |Odnośnie podnoszonej przewlekłości postępowania wskazać należy, że mamy z nią do czynienia w razie prowadzenia postępowania, które - | |wbrew zasadzie wynikającej z art. 12 K.p.a. - nie zmierza do bezpośredniego załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania wystąpi w | |sytuacji nieefektywnego działania organu, dokonywania czynności w dużym odstępie czasu, wykonywania czynności pozornych, maskujących | |bezczynność w sposób formalny, gdy dochodzi do mnożenia czynności i dokonywania czynności niepotrzebnych, zbędnych, co prowadzi jedynie| |do przedłużenia postępowania. Przewlekłość oznacza zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa | |mogła być załatwiona w terminie krótszym (vide wyroki NSA z dnia 10 kwietnia 2018 r., II GSK 3444/17 oraz z dnia 21 lipca 2016 r., II | |OSK 2630/15, dostępne w Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem jak wskazuje | |się także w doktrynie przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym | |terminie organ nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i – mimo ustawowego obowiązku – nie | |zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Zauważyć przy tym | |należy, iż przewlekłość postępowania występuje w przypadku podejmowania przez organ czynności niezmierzających bezpośrednio do | |załatwienia sprawy (organ powinien wykonywać czynności celowe, a nie jakiekolwiek), albo co prawda organ podejmuje czynności w sprawie,| |ale czyni to w znacznych odstępach czasu, a także w przypadku przedłużania przez organ zakończenia postępowania i nieustannego | |wyznaczania nowych terminów zakończenia sprawy bez podania rzeczywistych i uzasadnionych przyczyn takiego działania - co prowadzi do | |znacznego przesunięcia w czasie załatwienia sprawy decyzją administracyjną. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ | |postępowania ma bowiem na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. | |W tym kontekście należy zauważyć fakt, że pomiędzy kolejnymi czynnościami podejmowanymi przez organ występowały przerwy, co świadczy o | |znacznej opieszałości w rozpoznaniu wniosku strony. Pierwszą czynność w sprawie podjął organ, jak już zostało powiedziane, po upływie | |półtora miesiąca od złożenia wniosku i było to zapytanie skierowane do stosownych organów, czy wyjazd i pobyt skarżącej na terytorium | |RP nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Równocześnie | |skarżąca została poinformowana , że decyzja w sprawie wydana zostanie do dnia 2 września 2018r. r. Termin ten nie został dochowany, a | |przed jego upływem wniesiona została rozpatrywana skarga. Następny został wyznaczony na 2 listopada 2018 r., | |Z powyższych okoliczności wynika, że organ pozostawał w bezczynności, w okresie od złożenia wniosku do pierwszej czynności, nie | |informując skarżącej o przyczynach, dla których sprawa nie została rozpatrzona, ani o planowanym terminie jej załatwienia. Tym samym | |wypełnione zostały przesłanki do stwierdzenia przewlekłości tego postępowania, bowiem przekroczone zostały terminy określone w art. 35 | |§ 3 kpa. | |Podnieść trzeba, że czynności uznane za niezbędne do załatwienia sprawy winny być dokonane w początkowym stadium postępowania, | |faktycznie zaś organ zaczął je podejmować tuż przed upływem maksymalnego terminu wyznaczonego przez powołany wyżej przepis, liczonego | |od złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia. | |Zaznaczyć należy, że zwiększenie wpływu spraw, ani trudności kadrowe organu nie mogą być uznane za usprawiedliwienie długiego czasu jej| |nierozstrzygnięcia, gdyż to rolą organu jest taka organizacja pracy podległego mu aparatu urzędniczego, aby rozpoznawanie spraw | |należących do jego normalnych kompetencji odbywało się z zachowaniem ustawowych terminów. | |Zdaniem Sądu, z akt postępowania administracyjnego wynika, że nie można zarzucić, że prowadzone było w sposób nieskoordynowany lub bez | |widocznej koncepcji i planu, natomiast początkowy okres milczenia organu nie można niczym uzasadnić. Późniejsze czynności związane z | |oceną wiarygodności wskazanego celu pobytu są całkowicie uzasadnione, bowiem wskazując ten cel (nauka języka polskiego ) to skarżąca | |przedłożyła zaświadczenie od podmiotu zaangażowanego , jak wynika z akt sprawy, w postępowanie w sprawie o wyłudzanie zezwoleń. | |Sytuacja ta usprawiedliwia wydłużenie terminu zakończenia postępowania, natomiast nie jego przekroczenie. | |W świetle powyższych ustaleń należy przyjąć, że organ dopuścił się zarzucanej mu przez skarżącą przewlekłości, z uwagi na początkową | |bezczynność w jakiej pozostawał od dnia złożenia wniosku do pierwszej czynności oraz przewlekłość polegająca na nie zakończeniu | |postepowania w terminie wskazanym przez organ nadzoru tj Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na dzień 3 września 2018r. Natomiast nie | |dopatrzył się Sąd rażącego naruszenia prawa , ze względu na uzasadniony charakter podejmowanych czynności, wywołanych przedłożonym | |przez skarżącą dokumentem - zaświadczeniem o planowanej nauce języka polskiego w szkole , co do której istnienia i funkcjonowania | |wystąpiły uzasadnione wątpliwości. | |Z tych powodów i na mocy wyżej powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji wyroku. | |O kosztach orzeczono na podstawie art.200 ppsa. |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło