III SAB/Kr 13/24
PostanowienieWSA w Krakowie2024-03-01
Skład orzekający: Magdalena Gawlikowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy postępowanie administracyjne zostało już zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, w tym również po wydaniu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego oddalającego skargę na postanowienie organu. Wniesienie takiej skargi po zakończeniu postępowania jest niedopuszczalne, ponieważ środek ten ma na celu likwidację stanu bezczynności, a nie uzyskanie prejudykatu w sprawie już zakończonej.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia. Wcześniej Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem oddalił skargę skarżącego na to postanowienie. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi na bezczynność.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę
Pismem z 17 stycznia 2024 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z 30 grudnia 2022 r. zawierającego wniosek o wydanie zaświadczenia żądnej treści.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Z akt sprawy wynika, że podaniem z 30 grudnia 2022 r. skarżący wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia w przedmiocie pełnienia służby w Policji w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie przekazał ten wniosek Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie zgodnie z właściwością, w następstwie czego Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wydał postanowienie nr 1/2023/ZSK z 24 stycznia 2023 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, postanowieniem nr 13/2023/AH z 28 lutego 2023 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Następnie na skutek skargi od ww. postanowienia skierowanej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Sąd ten prawomocnym wyrokiem z 12 września 2023 r., sygn. III SA/Kr 524/23 oddalił skargę skarżącego na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie nr 13/2023/AH.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.
Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
W rozpoznawanej sprawie skarżący 17 stycznia 2024 r. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia podania o wydanie zaświadczenia z wniosku z 30 grudnia 2022 r. Z akt sprawy wynika jednak, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie postanowieniem nr 13/2023/AH z 28 lutego 2023 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wydania zaświadczenia. Nadto tut. Sąd, wyrokiem z 12 września 2023 r. sygn. III SA/Kr 524/23 oddalił skargę skarżącego na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie nr 13/2023/AH.
Opisany stan faktyczny wskazuje zatem, że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, a nawet sądowoadministracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.
Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności wydanie postanowienia.
Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło